Πάγκαλος: Είστε όλοι μαλ..κες με περικεφαλαία!

Προχθές έκανα το λάθος και παρακουλήθησα την πολιτική εκπομπή του 'εθνικού' μας παρουσιαστή, Νίκου Χατζηνικολάου. Λέω λάθος γιατί εδώ και πολύ καιρό έχω πάψει να βλέπω οποιαδήποτε πολιτική εκπομπή στην τηλεόραση γιατί μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι με αυτά πού λέγονται και με το θέατρο πού παίζουν μπροστά στα μάτια μας οι πολιτικάντηδες και οι διορισμένοι δημοσιογράφοι.

Προχθές ήμουν ένα κλικ από το να σπάσω την τηλεόραση. Προχθές κατάλαβα ότι δεν μας θεωρούν απλώς μαλάκες αλλά μαλάκες με περικεφαλαία. Ερωτηθείς ο πάγκαλος αν το να εκποιούμε δημόσια περιουσία για 50 δις σημαίνει αυτομάτως ότι το μνημόνιο απέτυχε απάντησε με απόλυτη φυσικότητα:

'Καλά δεν το ξέρατε; Το μνημόνιο είναι για την μείωση του ελλείματος και όχι για την μείωση του χρέους. Το χρέος θα μειωθεί μόνο αν εκποιήσουμε δημόσια περιουσία!'.


Το είπε με τόση φυσικότητα που είναι σαν να λέει:

'Μα καλά πόσο μαλάκες είστε; Στο μνημόνιο μπήκαμε για να μειώσουμε το έλλειμα διαλύοντας τους μισθούς, τις συντάξεις σας, στέλνοντας χιλιάδες κόσμου στην ανεργία και διαλύοντας το κοινωνικό κράτος. Τώρα επειδή όμως το χρέος αυξάνεται θα πρέπει επιπροσθέτως να σας ξεπουλήσουμε όσο όσο στους διεθνείς και εγχωρίους τοκογλύφους. Τόσο απλό είναι, γιατί δεν το καταλαβαίνετε; Μα είναι δυνατόν να σας τα εξηγούμε όλα εκ των προτέρων; Βάλτε και λίγο το μυαλό σας να δουλέψει, μαλάκες ε μαλάκες! Για την ακρίβεια μαλάκες με περικεφαλαία!'

Και τι είπαν οι παρευρισκόμενοι, τι είπε ο 'εθνικός' μας παρουσιαστής; Τίποτα! Τον κοιτούσαν σαν χάνοι, λες και μιλούσε ο Βούδας και έλεγε σοφίες.

Έτσι λοιπόν, τόσο βλάκες μας θεωρούν, τόσο κορόΐδα, τόσο μαλάκες. Υπέγραψαν το προδοτικό μνημόνιο και μας έλεγαν ότι σε 3 χρόνια η οικονομία θα πάρει μπροστά και θα βγούμε από την κρίση. Μας έλεγαν ότι το πρόγραμμα είναι εμπροσθοβαρές και ότι τα δύσκολα είναι στην αρχή. Μετά έλεγαν θα έρθει η ανάκαμψη.

Θυμάμαι ο νεοταξίτης 'σοσια-ληστής' υπουργός οικονομικών όπως και οι διορισμένοι δημοσιογράφοι τύπου Κώνστα όταν τους γινόταν η ερώτηση 'Μα καλά πώς θα βγούμε από την κρίση, αφού σε 3 χρόνια το χρέος τόσο σε ποσοστό επί του ΑΕΠ, όσο και σε απόλυτο αριθμό θα είναι μεγαλύτερο του σημερινού;' αυτοί απαντούσαν 'Δεν έχει σημασία, σημασία έχει το έλλειμα να έχει αποκτήσει θετικό πρόσημο έτσι ώστε σιγά σιγά να αρχίσει το χρέος να αποπληρώνεται'. Κουβέντα για ξεπούλημα και εκποίηση! Κουβέντα ότι το μνημόνιο είναι μόνο για την μείωση του ελλείματος και όχι για την μείωση του χρέους!

Και τώρα έρχεται αυτό το όνειδος πολιτικού, και μας λέει 'Καλά δεν το ξέρετε, το μνημόνιο είναι για το έλλειμα, όχι για το χρέος! Το χρέος είναι άλλου παπά ευαγγέλιο! Τσα, σας την φέραμε πάλι κορόΐδα!'

Και όταν ο 'εθνικός' μας παρουσιαστής ή οποιοσδήποτε άλλος παρουσιαστής ρωτάει δήθεν όλο αγωνία, 'Μα καλά υπάρχει άλλη λύση πέραν του μνημονίου;' τότε είναι που μας ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι. Φυσικά και υπάρχει και έχει εφαρμοστεί πολλές φορές σε άλλες χώρες και μάλιστα πρόσφατα. Τόσο στον Ισημερινό όσο και στην Ισλανδία. Δημιουργία επιτροπής ώστε να ελεγχθεί το χρέος και να αποκυρηχτεί το μεγαλύτερο μέρος αυτού επαχθές άρα και μη πληρωτέο. Για την Ελλάδα όπου η μίζα και οι υπερκοστολογήσεις έχουν πάει σύννεφο, υπολογίζεται ότι το 80-85% είναι επαχθές!

Φυσικά και το ξέρουν αυτό οι διορισμένοι δημοσιογράφοι όπως και όλα τα κόμματα της αντιπολιτεύσεως αλλά κανείς δεν μιλάει γιατί όλοι είναι στο κόλπο, όλοι τρέφονται από το σύστημα! Για αυτό μας πιάνει αηδία όταν ακούμε την αξιωματική αντιπολίτευση να δηλώνει ότι θα σεβαστεί την υπογραφή της χώρας στο μνημόνιο της ντροπής όταν θα έρθει στην εξουσία.

Κύριοι αν δεν αντιδράσουμε τότε πραγματικά και λίγα μας κάνουν. Μας κοροΐδεύουν μπροστά στα μάτια μας, υποθηκεύουν τις ζωές ημών και των παιδιών μας, μας καταργούν ως χώρα και εμείς καθόμαστε και τους κοιτάμε.

Για αυτό λοιπόν όλοι στην συγκέντρωση στις 23 Φεβρουαρίου στο Σύνταγμα. Να μην λείψει κανείς. Να μαζευτούμε εκατομμύρια πολιτών και να μην το κουνάμε μέχρι να πέσει η προδοτική αυτή κυβέρνηση. Ή τώρα ή ποτέ!

Διαβάστε περισσότερα...

Ο μεσίτης σηκώνει ανάστημα!

Γερμανία: «Πουλήστε νησιά για να μειώσετε το χρέος»
Τρόικα: «Πουλήστε ΟΠΑΠ, ΔΕΗ, ΤΤ και λιμάνια!»
Σερβάς Ντερούζ «Πουλήστε παραλίες, Ελληνικό, ΔΕΗ»
Ζαν Κλοντ Γιούνκερ: «Πουλήστε 50 δις για να μειώσετε το χρέος»
Προς πώληση «σπρώχνει» 12 νησιά το υπουργείο Οικονομικών

Το σχόλιο του Χάρρυ Κλυνν:

Οι 156άρηδες, πολιτικοί «σκουπιδοφάγοι» του «ναι σε όλα» και oi υπουργοστελεχάρες της «κατραπακιάς» τους στυλ Παπακωνσταντινοδιαμαντορεποκατσελοκαρχιμάκη κλαίνε και οδύρονται για την καταρράκωση της εθνικής μας αξιοπρέπειας…



Λες και μας απέμεινε ίχνος απ’ αυτήν, μετά την ξευτιλότσαρκα του «νεραϊδοχτυπημένου» ζήτουλα πρωθυπουργού του «λεφτά υπάρχουν» και τα ξεφωνητά του περί «διεφθαρμένης χώρας» και δε συμμαζεύεται…

Ρε δε με τραβάτε τα βυζιά να κατεβάσω γάλα…

Εσείς ρε μούσμουλα δεν ψηφίσατε δαγκωτό το μνημόσυνο, μνημόνιο πως το λένε;

Εσείς ρε μυαλόρηχοι δεν κηρύξατε την χώρα υπό κατοχή;

Εσείς ρε αμερικανοτσολιάδες δε δώσατε στα αρπαχτικά του ΔΝΤ και στις τοκογλυφάρες της Ευρώπης το μαχαίρι και το πεπόνι;

Μέχρι και το «καμένο τσιπάκι» ο γελωτοποιός της αυλής των Ευρωτοκογλύφων σήκωσε μαϊμού παντιέρα, «Θα προτείνω νόμο για να μην μεταβιβάζεται ή πωλείται ελληνική γη»

Σιγά ρε Γιωργάρα, μη βγάλεις κανένα δάχτυλο…

Ρε δεν κόβετε το θέατρο της πείνας λέω εγώ;

Δεν αφήνετε κατά μέρος τους λεονταρισμούς του κώλου που μας το παίζετε άντρες με κατεβασμένα παντελόνια;

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα...

ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΛΟΓΙΣΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΟΥ «ΕΠΑΧΘΟΥΣ ΧΡΕΟΥΣ»

Aπό τον Γιάννη Τόλιο Διδάκτορα Οικονομικών Επιστημών – iskra.gr

ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΟΡΙΣΜΟΥ, ΑΝΑΛΥΣΗΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ

1. Ζητήματα ορολογίας του Χρέους: Ο πρώτος που χρησιμοποίησε τον όρο «επαχθές χρέος» (odious dept) ήταν ο ρώσος διεθνολόγος Alexander N. Sack στο Παρίσι το 1927. Προσδιόρισε εκείνο το χρέος που είναι σε βάρος του λαού, για το οποίο δεν ρωτήθηκε ποτέ (χωρίς συναίνεση) και εν πλήρη γνώση των πιστωτών.!! Στην ελληνική γλώσσα χρησιμοποιούνται εναλλακτικοί όροι για να αποδώσουν το χαρακτήρα του. «Επαχθές» χρέος = «δυσβάστακτο» χρέος, «ειδεχθές» = «αποτρόπαιο», «απεχθές» = «επονείδιστο» ή «βλαβερό» χρέος, κά.


2. Ποιο είναι το συνολικό ύψος του δημοσίου χρέους και ποιο είναι «επαχθές» χρέος; Με βάση τα στοιχεία του νέου Προϋπολογισμού του 2011, το χρέος της «κεντρικής κυβέρνησης» από 298,5 δις € το 2009 ( ή 127% του ΑΕΠ), ανέβηκε σε 343 δις € το 2010 (ή 148% ΑΕΠ) και προβλέπεται να σκαρφαλώσει στα 362 δις € το 2011 (ή 158,6% του ΑΕΠ). Σύμφωνα με ορισμένους υπολογισμούς γύρω στο 80-85% του δημόσιου χρέους ανήκει στην κατηγορία του «επαχθούς» χρέους.
3. Παρ’ όλα αυτά κρίσιμο ζήτημα για μια οικονομία, δεν είναι τόσο το συνολικό ύψος του χρέους όσο οι δαπάνες εξυπηρέτησης του. Η αναφορά του ΔΝΤ ότι ακόμα και με «κούρεμα» κατά 50% του χρέους της χώρας δεν λύνεται το ελληνικό πρόβλημα, ήταν εν μέρει βάσιμη….δεδομένου ότι οι ανάγκες εξυπηρέτησης είναι τόσο μεγάλες και μοιραία θα πέσουμε και πάλι στο δανεισμό.

Ειδικότερα με βάση τα στοιχεία του νέου προϋπολογισμού 2011, οι δαπάνες εξυπηρέτησης από 41,4 δις το 2009, εκτιμώνται σε 32,8 δις το 2010 (λόγω καταβολής μικρότερου ποσού χρεολυσίων). Αν όμως προσθέσουμε και τις πληρωμές για το βραχυπρόθεσμο χρέος (από 36,9 δις σε 22,6 δις), οι συνολικές δαπάνες εξυπηρέτησης θα ανέλθουν το 2010 σε 55,4 δις € ή 24% του ΑΕΠ.!

Πρόκειται για τεράστια «οικονομική αιμορραγία» η οποία σε βάθος χρόνου δεν αφήνει καμιά ελπίδα ανάρρωσης της ελληνικής οικονομίας. Αν στο πιο πάνω χρέος προσθέσουμε και τις δαπάνες εξυπηρέτησης (από το 2014) του δανείου της «τρόϊκα» (110 δις €), τότε η κατάσταση γίνεται απελπιστική.

4. Ένα άλλο κρίσιμο ζήτημα είναι η σύνθεση του χρέους. Το δημόσιο χρέος δημιουργείται τόσο με απ’ ευθείας δανεισμό του δημοσίου από τις αγορές με κρατικά ομόλογα, όσο και με διμερή ή πολυμερή δάνεια, καθώς και ιδιωτικά δάνεια με εγγύηση δημοσίου, κά. Στη βάση αυτή θα πρέπει να δούμε πως αμφισβητείται η νομιμότητα μεγάλου μέρους αυτού του δανεισμού (πχ. ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου που κατέχουν εγχώριοι και ξένοι επενδυτές). Επίσης εκτός από μακροπρόθεσμο δανεισμό (ομόλογα 3-20 έτη) έχουμε και βραχυπρόθεσμο με έντοκα γραμμάτια (γύρω στο 20%).

5. Σε ποιους χρωστάμε. Το 2009 συνολικό δημόσιο χρέος (σε ομόλογα Ελληνικού Δημοσίου) ανέρχονταν στο ποσό των 295 δις €. Οι έλληνες κάτοικοι είχαν 77 δις (τράπεζες 42 δις, ασφαλιστικά ταμεία 29 δις και 6 δις άλλοι), ενώ οι Μη έλληνες κάτοικοι 218 δις € (τράπεζες 83 δις, ασφαλιστικές εταιρίες 49 δις, ασφαλιστικά ταμεία 47 δις, δημόσιες αρχές 33 δις, άλλοι 6 δις), ενώ υπήρχαν και άλλα 20 δις ήταν μη καταταγμένα δάνεια. Οι Μη έλληνες κάτοικοι στις χώρες της ευρωζώνης είχαν συνολικά 164 δις (τράπεζες 72 δις, ασφαλιστικές εταιρίες 44 δις, ασφαλιστικά ταμεία 33 δις, δημόσιες αρχές 9 δις και άλλοι 6 δις).

6. Υπάρχει ερώτημα ποια από αυτά τα κρατικά ομόλογα μπορούν να χαρακτηριστούν ως «επαχθές χρέος». Χωρίς αμφιβολία το δάνειο της Goldman Sachs 3 δις € που έδωσε ως μίζα ο Σημίτης για εξωραϊσμό του δημόσιου χρέους ώστε να μπούμε στην ΟΝΕ ανήκει σε αυτήν την κατηγορία. Το δάνειο της «τρόϊκας», υψηλό επιτόκιο, αντισυνταγματική έγκριση, ενώ η κυβέρνηση δεν έχει τη νομιμοποίηση (άλλα έλεγε πριν εκλογές και άλλα κάνει).

Ο δανεισμός με υψηλά κερδοσκοπικά επιτόκια (spreads) που ξεπερνούν το ύψος των γερμανικών ομολόγων. Δηλαδή όλα τα κρατικά ομόλογα με επιτόκια πάνω από το 3% είναι τοκογλυφικός δανεισμός, για να μην πούμε πάνω από 1% που δανείζει τις τράπεζες η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Δάνεια εξοπλιστικών προγραμμάτων (πχ. για την επισκευή του υποβρυχίου «Παπανικολής», που γέρνει. Δάνεια ΝΠΔΔ και δάνεια ΔΕΚΟ (πχ. η αγορά ηλεκτρονικού υλικού του ΟΤΕ από τη Siemens, το σύστημα C4I, κά).

Δανειακές συμβάσεις για δημόσια έργα, κυρίως από το ΠΔΕ (πχ. στην Ελλάδα 1 χιλιόμετρο εθνικής οδού Πάτρας-Αθήνας-Θεσσαλονίκης/ΠΑΘΕ κοστίζει 6 φορές περισσότερο από ένα αντίστοιχο χιλιόμετρο στην Πορτογαλία και Ισπανία.!! Ληξιπρόθεσμα δάνεια κρατικών τραπεζών σε επιχειρήσεις (επισφαλείς απαιτήσεις), καθώς και δάνεια ιδιωτικών τραπεζών προς σε επιχειρήσεις με εγγύηση του ελληνικού δημοσίου. Τέλος οι γερμανικές αποζημιώσεις, αποτελούν ειδική μορφή….επαχθούς χρέους της Γερμανίας προς την Ελλάδα (ξεπερνούν τα 162 δις €).!

7. Η Εθνική Τράπεζα εκτιμά ότι το 2010 τα καθυστερούμενα δάνεια ανέρχονται σε 10% ύψους 26 δις €, ενώ 2011 το ύψος των καθυστερούμενων δανείων θα φθάσει το 12% που αντιστοιχείς σε 31 δις (μιλάει για δάνεια νοικοκυριών αλλά είναι κυρίως επιχειρήσεων). Μέχρι σήμερα έχει πάρει από το δημόσιο γύρω στα 10 δις από τα 28 δις το 2009, επίσης 8,7 δις από τα 25 δις ενίσχυσης ρευστότητας το 2010 και θα πάρει άλλα 4 δις το 2011 από νέο πακέτο ενίσχυσης ρευστότητας. Στην ουσία αυτές οι ενισχύσεις πάνε για στήριξη επισφαλών δανείων και τελικά πολλά θα φορτωθούν στο δημόσιο χρέος. Εδώ χρειάζεται να δούμε που πήγαν και ποιοι πήρα τα δάνεια.!

8. Άρνηση πληρωμής χρέους, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο στη βάση της επίκλησης «κατάστασης ανάγκης» (state of necessity) (1613η συνάντηση ειδικής επιτροπής ΟΗΕ, 17.6.1980), η οικουμενική διακήρυξη για τα δικαιώματα του ανθρώπου, (1948), η διεθνής συνθήκη για τα πολιτικά και δικαιώματα και τα δικαιώματα των πολιτών (1966), Συνθήκη της Βιέννης, κά. Η επίλυση διαφορών γίνεται με πρακτικές Club Παρισιού, Cub Λονδίνου, κά.

9. Διασφαλίσεις δανείων, ελεύθερα και ενυπόθηκα. Πολύ σημαντικό ζήτημα. Ο δανεισμός με κρατικά ομόλογα δεν έχει «διασφαλίσεις» (υποθήκη) δημόσιας περιουσίας, σε αντίθεση με το δάνειο της «τρόϊκας». Η τακτική της ΕΚΤ είναι να μαζεύει ιδιωτικό χρέος και να το μετατρέπει σε διακρατικό (πιο ισχυρή δέσμευση εξόφλησης).!

10. Ανάδειξη των δυσκολιών και παρενεργειών, αλλά και των πλεονεκτημάτων της άρνησης πληρωμής του «επαχθούς χρέους» (ποιοι χάνουν και πιο ωφελούνται, άμεσα και μακροπρόθεσμα).

11. Θεσμοί και μηχανισμοί δημόσιου ελέγχου (εξεταστικές επιτροπές της Βουλής, ειδική επιτροπή της Βουλής, κοινοβουλευτικός έλεγχος, Ελεγκτικό Συνέδριο, ελεγκτικά όργανα τραπεζών, δικαστικό σώμα, κοινωνικοί φορείς, ορκωτοί λογιστές, εφοριακοί, δημοσιογράφοι και «μ.μ.ε.», συνδικάτα, λαϊκές ΜΚΟ, συνεργασία με διεθνείς οργανώσεις και φορείς δημοσίου ελέγχου του χρέους.

12. Κρίσιμο θέμα η κινηματική διάσταση για δημόσιο λογιστικό έλεγχο του χρέους. Η άρνηση πληρωμής του «επαχθούς χρέους» είναι δεν είναι αίτημα σοσιαλιστικό, αλλά λαϊκοδημοκρατικό και ο αγώνας του μπορεί να ανοίξει δρόμους για ριζοσπαστικές αλλαγές. Συντονισμός δράσης με άλλες οργανώσεις σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο.

13. Αποσαφήνιση ποιο χαρακτηρίζεται: «άνομο», «παράνομο», «αθέμιτο», «μη δίκαιο» χρέος. Αποδεικτικά στοιχεία για το «πόθεν έσχες» και ενστάσεις μη αποδοχής χρέους σε περίπτωση δόλου, ύπαρξη διαφθοράς, απειλή ή χρήση βίας, τοκογλυφία, πλουτισμός χωρίς δίκαιη αιτία, υπερβολικό κόστος, βλάβη, κατάχρηση δικαιώματος, απάτη, παραχάραξη ντοκουμέντων, υπεξαίρεση δημόσιου χρήματος, εκβιασμός, πλαστογραφία, λόμπυ, κά.

14. Επιχειρήματα σε νομικό, οικονομικό και ηθικό επίπεδο. Εξέταση των συνεπειών σε οικονομικό, κοινωνικό, πολιτικό και διεθνές επίπεδο. Ειδικότερα χρειάζεται να δούμε την «κινδυνολογία» για τις παρενέργειες άρνησης πληρωμής του επαχθούς χρέους, σε λαϊκούς καταθέτες, ασφαλιστικά ταμεία, μισθούς-συντάξεις, κά.

15. Το αίτημα συγκρότησης ειδικής επιτροπής δημόσιου λογιστικού ελέγχου (audit), δεν απευθύνεται στην καλή θέληση της κυβέρνησης, η οποία μπορεί να τη χειριστεί όπως τις «εξεταστικές επιτροπές» της Βουλής και ως ευκαιρία για φλυαρία περί «διαφάνειας», «διαύγειας» κά.

Το αίτημα προβάλλεται από το λαϊκό κίνημα και αποσκοπεί στην ανάδειξη της ανάγκης και των προϋποθέσεων γνήσιου δημόσιου λογιστικού ελέγχου του χρέους (πλαίσιο και αξιόπιστα πρόσωπα), για ενεργοποίηση του κόσμου κατά των αντιλαϊκών μέτρων, για αξιοποίηση δυνατοτήτων αποκάλυψης παρανομιών σε βασικούς κρίκους διαχείρισης δημόσιου χρήματος, για κινητοποίηση συνδικάτων και κοινωνικών φορείων, για το άδικο να πληρώσουν οι εργαζόμενοι τα «σπασμένα». Διευκολύνει τέλος τον κοινοβουλευτικό έλεγχο και καλλιεργεί το έδαφος, στην περίπτωση ανάληψης της εξουσίας από μια ριζοσπαστική κυβέρνηση, για την εφαρμογή δημόσιου λογιστικού ελέγχου και την παραγραφή του «επαχθούς χρέους».

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα...

Στην Ελβετία ο μισθός των βουλευτών είναι ελάχιστος και όλοι οι υπουργοί γίνονται εκ περιτροπής πρωθυπουργοί

Αφιερωμένο στους 300 διορισμένους της Βουλής που αμείβονται πλουσιοπάροχα. Πού το μόνο που τους νοιάζει είναι η καρέκλα και πώς θα είναι εσαεί βουλευτές. Πού δεν έχουν δουλέψει ποτέ στην ζωή τους αφού για αυτούς το καλύτερο και πιο προσοδοφόρο επάγγελμα είναι ο βουλευτής. Αφιερωμένο στους 300 καραγκιόζηδες.

Η ΕΛΒΕΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Είναι ίσως σκόπιμο να αναλύσουμε σε γενικές γραμμές πως λειτουργεί η δημοκρατία της Ελβετίας, έτσι ώστε να κατανοήσουμε καλύτερα, ποια οφείλουν να είναι τα επόμενα στάδια εξέλιξης της χώρας μας.

Κατ’ αρχήν λοιπόν, η σημερινή Ελβετία αποτελείται από 20 καντόνια και 6 «ημικαντόνια», διαφορετικής έκτασης πληθυσμού και οικονομικής δομής μεταξύ τους (με 3.000 κοινότητες). Το κάθε ένα από τα 26 καντόνια και ημικαντόνια έχει το δικό του Σύνταγμα, τα δικά του Δικαστήρια, τη δική του Κυβέρνηση, το δικό του Κοινοβούλιο και τη δική του Αστυνομία. Η πολύπλοκη αυτή δομή έχει σαν αποτέλεσμα την ύπαρξη διαφορετικών νόμων, οι οποίοι συνήθως εξισορροπούνται μεταξύ τους, έτσι ώστε να λειτουργεί το σύστημα στο σύνολο του – περισσότερο μετά από συμφωνίες των καντονιών και λιγότερο με τη βοήθεια ομοσπονδιακών νομοθετημάτων.



Το βασικότερο χαρακτηριστικό της άμεσης δημοκρατίας της χώρας είναι τα συχνά (αρκετές φορές εντός του ίδιου έτους) δημοψηφίσματα, τα οποία αφορούν νόμους και νομοσχέδια – σε επίπεδο κοινοτήτων, επίσης τον προϋπολογισμό (έσοδα και έξοδα). Κατά τη διάρκεια ενός «δημοψηφιστικού» σαββατοκύριακου, αποφασίζεται συχνά για περισσότερα από δέκα διαφορετικά θέματα, τα οποία συμπεριλαμβάνουν «ερωτήματα» της ομοσπονδίας, των καντονιών και των κοινοτήτων.

Το ομοσπονδιακό Σύνταγμα, όπως επίσης το Σύνταγμα των καντονιών, καθορίζει επακριβώς το είδος των νόμων, καθώς επίσης των υπολοίπων αποφάσεων (νομοσχεδίων κλπ), οι οποίοι (οποίες) υπάγονται υποχρεωτικά σε δημοψηφίσματα. Για όλους τους εναπομένοντες νόμους ή αλλαγές νόμων, για αυτούς δηλαδή που δεν υπάγονται σε δημοψηφίσματα, είναι δυνατόν, εντός τριών μηνών από την ψήφιση τους εκ μέρους του εκάστοτε Κοινοβουλίου, να απαιτηθεί από τους Πολίτες η διενέργεια δημοψηφίσματος – υπό την προϋπόθεση να συγκεντρωθούν 50.000 υπογραφές, μεταξύ αυτών που έχουν το εκλογικό δικαίωμα. Ίσως οφείλουμε να σημειώσομε εδώ ότι, στην Ελβετία επιτρέπεται η ταχυδρομική ψήφος (υποθέτουμε σύντομα και η ηλεκτρονική), έτσι ώστε να διευκολύνονται οι Πολίτες στην εξάσκηση των εκλογικών τους δικαιωμάτων.

Το ίδιο ισχύει και για τις αποφάσεις των καντονιών ή των κοινοτήτων – όπου όμως ο αριθμός των απαιτουμένων υπογραφών είναι ανάλογα μικρότερος. Στις πολύ μικρές κοινότητες δεν υπάρχει «κοινοβούλιο», οπότε οι εκλογείς συζητούν και αποφασίζουν κατά τη διάρκεια των «κοινοτικών συγκεντρώσεων», οι οποίες λαμβάνουν χώρα πολλές φορές εντός του ιδίου έτους.

Επειδή, μέσα σε μία άμεση δημοκρατία, οι νόμοι, οι οποίοι ψηφίζονται από το Κοινοβούλιο, μπορούν να καταργηθούν με τη βοήθεια της συλλογής υπογραφών εναντίον τους, οπότε ακολουθεί δημοψήφισμα, γίνεται εκ των πρότερων προσπάθεια, πριν ακόμη δηλαδή ψηφιστούν, να εξασφαλισθεί η συμφωνία της πλειοψηφίας των εκλογέων – με αποτέλεσμα να υπάρχουν αρκετοί συμβιβασμοί, έτσι ώστε να λαμβάνονται υπ’ όψιν τα συμφέροντα όλων.

Στα πλαίσια αυτά η κυβέρνηση, πριν ακόμη συντάξει τους νόμους, διενεργεί έρευνες μεταξύ όλων των κομμάτων, των κοινωνικών ομάδων, των εμπορικών συνδέσμων, των συνδικαλιστικών οργανώσεων, των θρησκευτικών συλλόγων κλπ, έτσι ώστε να σφυγμομετρήσει την κοινή γνώμη. Επειδή λοιπόν σε μία άμεση δημοκρατία οι νόμοι ελέγχονται από όλους τους Πολίτες, το κοινό συμφέρον ευρίσκεται σε πρώτη θέση – ενώ η «συντεχνιακή» ικανοποίηση των πολιτικών κομμάτων ή άλλων ομάδων μεταξύ τους, έρχεται σε δεύτερη μοίρα.

Συνεχίζοντας, με τη συγκέντρωση 100.000 υπογραφών από το εκλογικό σώμα, μπορεί να απαιτηθεί η αλλαγή του Συντάγματος σε ομοσπονδιακό επίπεδο – σε επίπεδο καντονιών, οι απαιτούμενες υπογραφές είναι λιγότερες. Σε σχέση δε με κάθε πρωτοβουλία των Πολιτών είναι υποχρεωτικά τα δημοψηφίσματα, ακόμη και αν διαφωνεί η κυβέρνηση ή το κοινοβούλιο. Εν τούτοις, το κοινοβούλιο έχει τη δυνατότητα να αντιπροτείνει κάτι άλλο στους Πολίτες, για το οποίο είναι τότε υποχρεωμένοι να ψηφίσουν.

Σε αντίθεση τώρα με τα απλά νομοθετήματα, η αλλαγή του Συντάγματος σε ομοσπονδιακό επίπεδο απαιτεί, εκτός από την πλειοψηφία των εκλογέων, επίσης την πλειοψηφία των καντονιών – κάτι που πρακτικά έχει αποδειχθεί μεγαλύτερο εμπόδιο. Το ομοσπονδιακό κοινοβούλιο τώρα αποτελείται από δύο μέρη:

(α) Από το Εθνικό Συμβούλιο (τη μεγάλη Βουλή), στο οποίο εκπροσωπούνται όλοι οι Πολίτες ισότιμα. Ο αριθμός των εδρών του έχει περιορισθεί στις 200, κάτι που σημαίνει ότι υπάρχει ένας βουλευτής ανά 35.000 εκλογείς. Κάθε καντόνι αποτελεί έναν εκλογικό τομέα και εκλέγει έναν τουλάχιστο εκπρόσωπο – ενώ η εκλογική θητεία ανέρχεται σε τέσσερα έτη.

(β) Από το Τοπικό Συμβούλιο (τη μικρή Βουλή), στο οποίο εκπροσωπούνται όλα τα καντόνια – όπου το κάθε ένα στέλνει δύο εκπροσώπους, ενώ τα «ημικαντόνια» από έναν. Τα μέλη του τοπικού συμβουλίου εκλέγονται με το Δίκαιο των καντονιών, ενώ η θητεία τους μπορεί (χωρίς όμως να είναι υποχρεωτικό) να είναι η ίδια με αυτήν του Εθνικού Συμβουλίου.

Το «αξίωμα» του βουλευτή στην Ελβετία δεν θεωρείται ως κύρια απασχόληση – οπότε οι αμοιβές που λαμβάνουν οι βουλευτές είναι ελάχιστες, με αποτέλεσμα να είναι υποχρεωμένοι να εργάζονται στο επάγγελμα τους, για να συντηρηθούν. Παρά το ότι λοιπόν οι απαιτήσεις των κοινοβουλευτικών δραστηριοτήτων είναι πολύ μεγάλες, οπότε οι βουλευτές είναι αναγκασμένοι να δαπανούν πολλές ώρες, οι Ελβετοί δεν θέλουν να υιοθετήσουν ένα «επαγγελματικό κοινοβούλιο» – θεωρώντας πολύ σωστά ότι έτσι, χωρίς να είναι επαγγελματικό δηλαδή, λειτουργεί περισσότερο προς όφελος των Πολιτών.

Τα μέλη της ομοσπονδιακής κυβέρνησης δεν εκλέγονται από τους Πολίτες, αλλά από το Κοινοβούλιο – τόσο από το Εθνικό, όσο και από το Τοπικό, κατά τη διάρκεια μίας κοινής συνεδρίασης τους. Τα επτά μέλη της κυβέρνησης (δύο από το κόμμα των ελευθέρων δημοκρατών, δύο από το χριστιανοδημοκρατικό, δύο από το σοσιαλιστικό και ένα από το SVP), το κάθε ένα εκ των οποίων διοικεί κάποιο υπουργείο, σχηματίζουν μία «συναδελφική Αρχή» (η διακομματική «συναίνεση» είναι εκ των πραγμάτων δεδομένη), η οποία λαμβάνει όλες τις σημαντικές κυβερνητικές αποφάσεις, κατά τη διάρκεια των εβδομαδιαίων συναντήσεων της.

Ο Πρόεδρος (πρωθυπουργός) της κυβέρνησης εκλέγεται κάθε χρόνο όπου, με βάση άγραφους κανόνες, όλα τα μέλη της εκάστοτε κυβέρνησης ασκούν την εξουσία του Προέδρου, ο ένας μετά τον άλλον (rotation principle). Ο εκάστοτε Πρόεδρος διευθύνει τις συνεδριάσεις της κυβέρνησης, ίσος μεταξύ ίσων, ενώ αντιπροσωπεύει τη χώρα σε επίσημες δραστηριότητες, είναι υπεύθυνος για την καθιερωμένη ομιλία του νέου έτους κλπ. Όμως, δεν υποδέχεται μόνο αυτός τους ξένους εκπροσώπους άλλων κυβερνήσεων, αλλά όλη η κυβέρνηση μαζί.

Τα κοινοβούλια των καντονιών αποτελούνται από ένα σώμα (μεγάλη βουλή), ενώ διαθέτουν 100-200 βουλευτές, οι οποίοι εκλέγουν την κυβέρνηση του καντονιού, όπως συμβαίνει με την ομοσπονδιακή. Τέλος, ένα μέρος των 3.000 κοινοτήτων της Ελβετίας ειδικά οι πόλεις, διαθέτουν ένα κοινοτικό κοινοβούλιο – συνήθως με λιγότερους από 50 βουλευτές.

Θραξ Αναρμόδιος

Διαβάστε περισσότερα...

Χάρρυ Κλυνν: Κρεμάλα σας αξίζει καθάρματα

Η κυβέρνηση έσπευσε να αντιδράσει και να χαρακτηρίσει «απαράδεκτη» τη συμπεριφορά των εκπροσώπων της τρόικας…
Ωστόσο, την ίδια στιγμή που οι εκπρόσωποι της τρόικας προκαλούσαν πανικό και αντιδράσεις στην κυβέρνηση με το «ξεπούλημα» της δημόσιας περιουσίας που πρότειναν, το υπουργείο Οικονομικών, με ανακοίνωσή έδινε στη δημοσιότητα το «επικαιροποιήμενο μνημόνιο», όπως αυτό προέκυψε από τις συζητήσεις και τη συμφωνία της κυβέρνησης με την τρόικα.
Στην ανακοίνωση του υπουργείου λοιπόν αναφέρεται ότι στο «επικαιροποιήμενο μνημόνιο» προβλέπονται έσοδα από τις αποκρατικοποιήσεις ύψους 50 δις ευρώ την περίοδο 2011- 2015, εκ των οποίων τα 15 δισ. ευρώ έως το 2012.


Επιπλέον από τις Βρυξέλλες, σύμφωνα με την Καθημερινή της Κυριακής, επισημαίνεται ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει συμφωνήσει στο θέμα των αποκρατικοποιήσεων ύψους 50 δις.
Τελικά μπορεί να θεωρείτε εμάς, αλλά εσείς είστε οι ΜΑΛΑΚΕΣ!!!
Τα σκουλήκια, οι «ξεπουλητάδες», οι εθνοπροδότες, οι Νενέκοι, οι Εφιάλτες, τα «τσόκαρα» της πολιτικής…

Ακούστε κι εσείς κότες 156άρηδες του «ναι σε όλα».
Τα ίδια σκατά είστε κι εσείς, ίδιοι κι όμοιοι με τον αρχιηλίθιο υπάλληλο του αιματοβαμμένου διεθνούς κεφαλαίου…

■Ρε τσογλάνια του κερατά, ξεπουλάτε την Πατρίδα μας γιατί έτσι σας γουστάρει;
■Ρε βρομερά πολιτικά ψοφίμια, στην Ευρώπη στήνουν δημοψηφίσματα για τα «τζαμιά» και τις «μπούρκες» κι εσείς «στη ζούλα» πάτε να ξεπουλήσετε την Ελλάδα;
■Τα ποτάμια του αίματος που έχυσαν οι παππούδες και οι πατεράδες μας;

ΚΡΕΜΑΛΑ ΣΑΣ ΑΞΙΖΕΙ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ… ΚΑΙ ΕΙΘΕ ΝΑ ΜΗΝ ΑΡΓΗΣΕΙ ΕΚΕΙΝΗ Η ΩΡΑ…

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα...

ΒΑΡΙΑ Η ΕΥΘΥΝΗ ΣΑΣ ΚΥΡΙΕ ΠΑΠΟΥΛΙΑ

Γράφει ο Χάρρυ Κλυνν

Κύριε Παπούλια, σας προσφωνώ με το όνομά σας και όχι με τον τίτλο του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας γιατί, δυστυχώς, εκ των πραγμάτων αποδεικνύεται ότι το αξίωμα του Προέδρου, σας πέφτει μάλλον, βαρύ!

Και σας ερωτώ, Πρόεδρο της Δημοκρατίας έχουμε ή δεν έχουμε;

Τίθεται υπό αμφισβήτηση η εθνική μας κυριαρχία;

Όταν μέσα στην ίδια μας τη χώρα «άλλοι», πέραν του Ελληνικού λαού, είναι εκείνοι που αποφασίζουν για το μέλλον της χώρας και των πολιτών της, τίθενται εν αμφιβόλω τα δικαιώματά των Ελλήνων;


Η Πατρίδα μας «ξεπουλιέται» γιατί έτσι αποφάσισαν οι «ιθαγενείς κλέφτες», η «κατοχική κυβέρνηση» και «διεθνείς τοκογλύφοι»… Αυτό εσείς το θεωρείτε γενικό συμφέρον και πρόοδο του Ελληνικού λαού;

Επιτρέψτε μου κ. Παπούλια να σας υπενθυμίσω, γιατί μάλλον έχετε ξεχάσει, τον όρκο που δώσατε:
«Ορκίζομαι στο όνομα της Αγίας και Ομοούσιας και Αδιαίρετης Τριάδας να φυλάσσω το Σύνταγμα και τους νόμους, να μεριμνώ για την πιστή τους τήρηση, να υπερασπίζω την εθνική ανεξαρτησία και την ακεραιότητα της Χώρας, να προστατεύω τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των Ελλήνων και να υπηρετώ το γενικό συμφέρον και την πρόοδο του Ελληνικού Λαού”

Εσείς κ. Παπούλια υπερασπίζεστε την εθνική ανεξαρτησία και την ακεραιότητα της Χώρας;

Προστατεύετε τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των Ελλήνων;

Υπηρετείτε το γενικό συμφέρον και την πρόοδο του Ελληνικού Λαού;


Εφόσον αυτήν την εξαιρετικά κρίσιμη στιγμή για το Έθνος των Ελλήνων τίποτα από τα παραπάνω δεν υπηρετείτε, δε δικαιούσθε να φέρετε τον τίτλο του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας…
Παραιτηθείτε, λοιπόν ή πράξτε αυτό που υπαγορεύει το Σύνταγμα και ο ΗΘΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ, αγωνιστείτε γι αυτά που ορκιστήκατε «φυλάτε…»

Πηγή: http://filologos10.wordpress.com/page/2/ Διαβάστε περισσότερα...

Γιατί τα κόμματα δεν σαλπίζουν λαϊκό προσκλητήριο ανατροπής της κυβέρνησης;

Του Θύμιου Παπανικολάου

Η κυβέρνηση των δωσιλόγων ανδρεικέλων εκτελεί με την ψυχρότητα του πωρωμένου δολοφόνου την Ελλάδα και τον λαό της και τα κόμματα απλώς ψελλίζουν ηχηρές, αλλά ξύλινες δημαγωγικές καταγγελίες.

Ούτε καν το σύνθημα «Κάτω η κυβέρνηση» δεν θέτουν.

Αυτό το σύνθημα είναι το ΜΟΝΑΔΙΚΑ ΕΠΙΚΑΙΡΟ αυτή τη στιγμή.

Σύνθημα όχι για εμπορική πολιτική κατανάλωση, αλλά ως προσκλητήριο να κατεβεί ο λαός της Ελλάδας στο δρόμο.


Αν η Αντιπολίτευση καλούσε το λαό στο δρόμο με το σύνθημα «κάτω η κυβέρνηση» των ανδρεικέλων και του ξεπουλήματος της Ελλάδας, η κυβέρνηση αυτή θα κατέρρεε σαν χάρτινος πύργος.

Και όμως τα κόμματα της αντιπολίτευσης και τα λοιπά αποκόμματα δεν καλούνε το λαό στο δρόμο για την ανατροπή της κυβέρνησης.

Ούτε καν θέτουν το πανελλήνιο αίτημα της ανατροπής αυτής της κυβέρνησης που καθημερινά εκτελεί τα συμβόλαια θανάτου των διεθνών μαφιών του χρήματος.

Αυτή η αβανταδόρικη και «πονηρή» στάση της Αντιπολίτευσης που απλώς αναλώνεται στην στείρα κατανάλωση καταγγελιών, είναι εξίσου δωσίλογη: Παρέχει το «δημοκρατικό», αντικυβερνητικό δήθεν ντεκόρ της δικτατορικής επιβολής των αποφάσεων της τρόικας και των ανδρεικέλων της.

Και ακόμα: Ανοίγει ακόμα περισσότερο την όρεξη των αρπακτικών της διεθνούς κερδοσκοπίας και αναλγησίας.

Έτσι οι αδίστακτοι μαφιόζοι του ΔΝΤ, μετά από μεκρές συνομιλίες και συμφωνίες με τα κυβερνητικά ανδρείκελα, αποφάνθηκαν και εξήγγειλαν με θηριώδες θράσος: Ως Ελληνες χρωστάτε 350 δισ. ευρώ. Μέχρι το 2015 θα πρέπει να ξεπουλήσετε ό,τι έχετε και δεν έχετε για να εισπράξετε 50 δισ. ευρώ και να τα δώσετε στους τοκογλύφους. Και τότε, το 2015, αφού θα έχετε ξεπουλήσει όχι νησιά, δάση, βουνά και παραλίες, αλλά μέχρι και την τελευταία πέτρα που υπάρχει σε αυτό τον τόπο, εφόσον δεν έχει αυξηθεί κι άλλο το χρέος σας (που θα αυξηθεί), θα χρωστάτε «μόνο» 300 δισ. ευρώ!!!!!!

Παράλληλα, κυβέρνηση, ΕΕ και ΔΝΤ, μιλούν για νέα αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, για νέες μειώσεις συντάξεων και νέες μειώσεις μισθών!

Να υπενθυμίσουμε ακόμα: Αυτά που επέβαλαν με το πρώτο μνημόνιο, το 2010, και τα οποία οδήγησαν την εργαζόμενη κοινωνία στα Τάρταρα, αποτιμήθηκαν σε εισπρακτικά μέτρα ύψους 5 δισ. ευρώ.

Δηλαδή σήμερα έρχονται και ζητούν από τον ελληνικό λαό να αποδεχτεί μια πολιτική που είναι… δέκα φορές επαχθέστερη από αυτή που ήδη βιώνει!

Εδώ πλέον βρισκόμαστε μπροστά σε παράκρουση κατοχικού ολοκληρωτισμού, σε θηριώδη και ολοκληρωτική λεηλασία του ελληνικού λαού, σε εφιαλτικό και ολοκληρωτικό ξεπούλημα της Ελλάδας, σε πωρωμένη αυθάδεια δωσιλογισμού και εθνικής μειοδοσίας.

Και όμως! Μπροστά σε αυτή τη νέα ΦΡΙΚΗ, η αντιπολίτευση απλώς καταναλώνει κούφιες φραστικές καταγγελίες και εκλογικές δημαγωγίες.

Τι περιμένουν δηλαδή τα κόμματα, τα αποκόμματα και τα «είδωλα» των «ανεξάρτητων κινήσεων»; Να καταστραφεί και να πουληθεί και το τελευταίο λιθαράκι της χώρας μας, και να μπει ο ελληνικός λαός στο φέρετρο για να έρθουν μετά αυτοί να διαχειριστούν την τελική ταφή μας;

Γιατί δεν καλούν τον ελληνικό λαό στο δρόμο με κεντρικό σύνθημα: «Κάτω η κατοχική κυβέρνηση των ανδρεικέλων»!

ΟΙ αφηρημένοι πατριωτισμοί και τα δήθεν «πατριωτικά μέτωπα» είναι απλώς για πολιτική κατανάλωση και εκλογική εμπορία.

Η πράξη κρίνει τους πάντες και τα πάντα.

Και η πρώτη πράξη σήμερα, το αλφάβητο, είναι: Να καλέσουν τα κόμματα και τα αποκόμματα το λαό στο δρόμο για να γκρεμιστεί αυτή η κυβέρνηση.

Ένα το σύνθημα: «Κάτω η κυβέρνηση»!!!

Πηγή: http://resaltomag.blogspot.com/2011/02/blog-post_12.html Διαβάστε περισσότερα...

Ο ΓΑΠ μας έβγαλε στο σφυρί!

Η δοσίλογη κυβέρνηση πουλάει την Ελλάδα για 50 δις!

Τι περιμένουμε για να τους πάρουμε με τις πέτρες;!!!

Είναι το τέλος της Ελλάδος ή η αρχή για να διώξουμε την κατοχική κυβέρνηση;

Η ΤΑΝ Η ΕΠΙ ΤΑΣ!

Διαβάστε περισσότερα...

Η αξιωματική αντιπολίτευση μπορεί νόμιμα να ανατρέψει την κυβέρνηση με ένα φύσημα, αλλά δεν το κάνει.

Η αξιωματική αντιπολίτευση μπορεί νόμιμα να ανατρέψει την κυβέρνηση με ένα φύσημα, αλλά δεν το κάνει.

Για να το κάνει πρέπει να πάρει μαζί της τον λαό. Και για να πάρει μαζί της τον λαό η αξιωματική αντιπολίτευση πρέπει να ακολουθήσει την θέληση του λαού. Και η θέληση του λαού είναι:


•εξω από το Μνημόνιο
•αποκατάσταση των αδικιών από τα δυσβάσταχτα οικονομικά μέτρα
•φορολογείστε επιτέλους και την ολιγαρχία του πλούτου και όχι μόνο το λαό
•φέρτε πίσω τα κλεμμένα, ΟΛΟΙ οι κλέφτες στη φυλακή και όχι μόνο οι κλέφτες “των άλλων”
•δώστε στη δημοσιότητα τον λογαριασμό των δανείων που πήρατε στα κρυφά και που μας βάλατε να πληρώνουμεΕτσι η αξιωματική αντιπολίτευση παρακολουθεί την κυβέρνηση να παίρνει μέτρα, με τα περισσότερα από τα οποία συμφωνεί και η ίδια βαφτίζοντάς τα “διαρθρωτικά”, τα οποία ξεζουμίζουν ΜΟΝΟ τον λαό και αφήνουν στο απυρόβλητο την ολιγαρχία που πλούτισε με χίλιους δυο άνομους τρόπους τις τελευταίες τρεις δεκαετίες και που ποτέ δεν φορολογήθηκε. Και τα οποία μέτρα, τα περισσότερα, πάλι την ίδια ολιγαρχία εξυπηρετούν οικονομικά. Τοσο διαρθρωτικά είναι.

Τα μέτρα αυτά της κυβέρνησης φέρνουν οργή. Και η οργή μπορεί να οδηγήσει σε εξέγερση που θα παρασύρει πολλά στο διάβα της.

Ετσι η αξιωματική αντιπολίτευση προειδοποίησε σήμερα στην βουλή, δια του αρχηγού της, την κυβέρνηση πως “με την πολιτική της πυροδοτεί λαϊκές εκρήξεις”, πως “έχει χάσει την μπάλλα” (η κυβέρνηση) και πως εκείνη ως αξιωματική αντιπολίτευση “δημιουργεί την αίσθηση προοπτικής και υπευθυνότητας που αύριο μπορεί να πείσει το λαό και να μαζέψει τα ερείπια που εσείς δημιουργείτε”. Μετά την “καμμένη γη” θα δούμε και την παραλλαγή: “ερείπια”. Βαστάτε πατριώτες!

Η αξιωματική αντιπολίτευση δεν συμπαραστάθηκε όμως σε καμμία από τις κοινωνικές ομάδες που δέχτηκαν επίθεση από την καταστροφική και δικτατορική αυτή κυβέρνηση. Ούτε καν στην απαγόρευση των “συναθροίσεων” των αγροτών. Εκτός κι αν εννοούμε σαν συμπαράσταση δυο-τρεις κουβέντες στην βουλή. Την βουλή. Που πάνω από την μισή έχει υπερηφανευθεί ο κ. Χριστοφοράκος πως την έχει λαδώσει. Και που ο δημοσιογράφος εκείνος μας έδειξε την απίστευτη χλιδή της.

Τέτοια συμπαράσταση στον λαό.

Η αξιωματική αντιπολίτευση, όπως και τα άλλα κόμματα, τρέφει ελπίδες ότι “δεν θα αλλάξει τίποτε”. Οτι το πολίτευμα θα μείνει ως έχει. Επ’ άπειρον. Οτι ο κουτο-λαός θα πηγαίνει να ψηφίζει μια φορα στα τέσσερα χρόνια τον διαχειριστή της αθλιότητάς του, τον εισπράκτορα των τοκογλύφων, και τον αρχηγό των “λιγώτερο” διεφθαρμένων. Ετσι νομίζει. Πως δεν άλλαξε τίποτε σε αυτή τη χώρα. Νομίζει πως αυτή η χώρα είναι η ίδια όπως και πριν 10 μήνες. Πως αρκεί μια θολούρα περί αναθεώρησης τους Συντάγματος και την βγάλαμε καθαρή όλοι. Πως αρκούν 5 έντιμοι σε ένα κόμμα και 2 σε ένα άλλο για να αθωωθεί ο βούρκος τριών δεκαετιών. Χωρίς δίκη. Χωρίς τιμωρία. Χωρίς συγγνώμη.

Και κυρίως χωρίς να περάσει ούτε μια τρίχα εξουσίας στον λαό.

Κι έτσι, η αξιωματική αντιπολίτευση, ερεθισμένη από την ιδέα ότι αύριο θα είναι κυβέρνηση (ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ!), που είναι και ο μόνος της στόχος, ο αποκλειστικός, η μεγάλη της λαχτάρα, το όνειρο και η φιλοδοξία που της τσιγαρίζει τα σωθικά, που την κρατά ξάγρυπνη τα βράδια μέσα στην κρυφή χαρά και προσμονή των κυβερνητικών μεγαλείων που την περιμένουν, βγάζει λόγους στην βουλή “για τα μάτια του κόσμου”. Για τα μάτια του κόσμου.

Και για ναχει να λέει αύριο στο λαό: “εμεις σας τα είπαμε, σας προειδοποιήσαμε, και για τα ερείπια σας είπαμε και για την αδικία, να και οι λόγοι μας στο κοινοβούλιο, αμαρτία δεν έχουμε, με τη δική σας πλευρά ήμασταν πάντα”.

Η αξιωματική αντιπολίτευση μπορεί νόμιμα να ανατρέψει την κυβέρνηση με ένα φύσημα και μόνο. Υποσχόμενη στον λαό πως θα εκπληρώσει αυτά που ο λαός ζητάει. Και καλώντας τον λαό να γεμίσει μια πλατεία στην πρωτεύουσα και να μείνει εκεί μέχρι να φύγει αυτή η κυβέρνηση της καταστροφής.

Αλλά δεν το κάνει. Διότι και η αξιωματική αντιπολίτευση τα ίδια συμφέροντα με αυτή την καταστροφική κυβέρνηση του ΠαΣοΚ υποστηρίζει.

Η αξιωματική αντιπολίτευση θέλει να μας πείσει πως κάνει αγώνα και περιμένει ο λαός να καταλάβει τις θέσεις της (τέτοιο ντογάνι ο λαός) και να πάει με τα νερά της. Ο λαός να πάει με τα νερά της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Αντί να πάει εκείνη με τα δικά του.

Θραξ Αναρμόδιος

ΥΓ. Δεν έχουμε πολυκομματική “δημοκρατία”. Μονοκομματική κοινοβουλευτική ολιγαρχία έχουμε, με πέντε συντεταγμένες διμοιρίες βουλευτών που καμώνονται τα ξεχωριστά κόμματα, ενώ ανήκουν όλοι σε ένα κόμμα: της ολιγαρχίας. Ο κοινοβουλευτισμός είναι πάντα μονοκομματικός σε τελική ανάλυση.

Διαβάστε περισσότερα...

Πώς ΟΛΕΣ οι χώρες του κόσμου χρωστούν στους ιδιοκτήτες των τραπεζών

Διαβάστε περισσότερα...

Η εσχάτη ανοησία και η εσχάτη προδοσία

Γράφει ο Κώστας Ζουράρις
«Ἐμεῖς κυβερνοῦμε κι ὄχι οἱ τρεῖς ὑπαλληλίσκοι τῆς τρόικας», λένε κάθε τόσο οἱ σημερινοὶ κατοχικοὶ ὑπουργοί, γιὰ νὰ πείσουν καὶ τὸν ρακένδυτο ραγιαδισμό τους καὶ τοὺς κοπρίτες, ποὺ δὲν μποροῦν πιὰ νὰ τοὺς διορίσουν, κάπου, ὡς παράσιτα, δίπλα σὲ ὑπουργικὰ παράσιτα παρασιτοῦντα.

«Ἐμεῖς κυβερνοῦμε…» Ἐσχάτη ἀνοησία τῆς κουβέντας τους αὐτῆς; Μά, ἂν ἔτσι, τότε οἱ κατοχικοὶ ΠΑΣΟΚοι ἔχουν κι ὅλοι τὴν εὐθύνη τῆς ἀβυσσαλέας ἀνοησίας τους. Σωρηδόν.


α΄) Ἐσχάτη, ἀρχικὴ ἀνοησία: δὲν μπόρεσαν νὰ διαπραγματευθοῦν τὸ τίποτα τῆς μηδαμινότητάς τους. Παραδόθηκαν, ὡς κουφάρια προβάτων, στὴν ἀρβύλα τῆς Κομμαντατούρ. Γιὰ πρώτη φορὰ στὴν ἱστορία τῶν διεθνῶν οἰκονομικῶν συνθηκῶν, τὸ Μνημόνιο ἐπιβάλλει τὴν κατάργηση τῆς ἐθνικῆς κυριαρχίας γιὰ τὴν κατεχόμενη Ἑλλάδα ἀπὸ τοὺς Κατοχικοὺς τοκογλύφους. Ἡ «ἡμετέρα» κατοχικὴ κυβέρνηση δέχθηκε νὰ παραχωρήσει ἔδαφος, ὑπέδαφος, θάλασσα, οὐρανό, Παρθενώνα, νησιά, γῆν καὶ ὕδωρ, μόλις οἱ τοκογλύφοι καὶ ἡ τρόικα, τὸ ἀπαιτήσουν. Τὸ γράφει ὁλογράφως καὶ αὐτολεξεὶ τὸ Μνημόνιο… Καὶ οὐδείς, οὔτε κι οἱ ἀγράμματες θεραπαινίδες τῆς κατοχικῆς ὀσφυοκαμψίας, μποροῦν νὰ τὸ ἀμφισβητήσουν. Δεῖξε τὰ συγκεκριμένα ἄρθρα τοῦ Μνημονίου, ρὲ κατοχικὲ καβάση! Ἄρα, παραβιάζεις τὸ Σύνταγμα, τὶς διατάξεις τοῦ ΟΗΕ, ξεκινᾶς ξεπουλώντας τὶς εἰσπράξεις τοῦ Παρθενώνα, ἀμέσως μετὰ τὸν ἴδιο τὸν Παρθενώνα, τὰ ἀέρια τοῦ Αἰγαίου, κι ἄσε τὶς κατοχικές σου ἀερομυθίες… Ἐσχάτη ἀνοησία;

β΄) Ἂν «ἐμεῖς κυβερνοῦμε», τότε, ὡς ΠΑΣΟΚια, ἀσκεῖτε ἀκροδεξιὰ πολιτική, χωρὶς νὰ σᾶς ὑποχρεώνει ἡ τρόικα! Τσακίσατε τὸ εἰσόδημα τῆς φτωχολογιᾶς, ὑπηρετεῖτε τὴν πλουτοκρατικὴ ἰατρική, ἀφοῦ διαλύσατε τὸ ΙΚΑ, καὶ τώρα στέλνετε τὸν διακονιάρη τῶν 572 εὐρώων νὰ διαπραγματευθεῖ ὡς «ἴσος πρὸς ἴσον» μὲ τὸν κάθε Κροῖσο, μέσα ἀπὸ τὶς ἀκροδεξιές σας «ἐπιχειρησιακὲς συμβάσεις ἐργασίας»…

Ἐξατομικευμένες λοιπὸν «ἐπιχειρησιακὲς συμβάσεις», ἀνάμεσα σὲ ἴσης ἰσχύος «κοινωνικοὺς ἑταίρους»… Κι ἐδῶ, ἄραγε, ἐσχάτη ἀνοησία, ἤ, ἁπλούστερα, ἄι σιχτίρ;

γ΄) Ἀκόμη δὲν ἑνώσατε τὴν Ἀποκλειστικὴ Οἰκονομικὴ Ζώνη (ΑΟΖ), ποὺ ἤδη διαθέτει ἡ μικρὴ καὶ ὑπὸ κατοχὴν Κύπρος, μὲ τὴν ἀνύπαρκτη ΑΟΖ τῆς ἡμετέρας Ψωροκόσταινας. Ἐπειδὴ οἱ πασάδες τῆς Ἄγκυρας σᾶς τὸ ἀπαγορεύουν. Κι ἐνῶ, οἱ ἴδιοι θρασύδειλοι πασάδες, δὲν ἔβγαλαν κὶχ ὅταν τὴν ΑΟΖ ἐξήγγειλε ἡ «μικρὴ» Κύπρος. Κι ἐδῶ, ξανά, ΠΑΣΟΚικὴ ἐσχάτη ἀνοησία, ἤ, ἁπλούστερα, «φωτιὰ καὶ τσεκούρι στοὺς προσκυνημένους»;

Βεβαίως, στὴν πολιτική, εἶναι πασίγνωστος ὁ κανὼν τῆς ὁμοιοπαθητικῆς ὁμοιοστασίας: «πάσσαλος πασσάλω ἐκκρούεται», ἢ «κύλισε ὁ τέντζερης καὶ βρῆκε τὸ καπάκι». Ἔτσι λοιπόν, «ἀνάγκῃ», ὅπως παρατηροῦν οἱ Θουκυδίδης καὶ Ἀριστοτέλης, ναί, τὸν κοπρίτη μπορεῖ καὶ τὸν διορίζει μόνον ἕνας ἄλλος κοπρίτης. Ἑπομένως, ὅλη αὐτὴ ἡ κόπρος τοῦ Αὐγείου, ποὺ ὡς κατοχικὴ κυβέρνηση ἐκτελεῖ αὐτὰ ποὺ τῆς λέει ἡ Τρόικα-Κομμαντατούρ, ναί, ὅλη τούτη ἡ μεμαλθακισμένη ὀσφυοκαμψία τοῦ «σοσιαλιστικοῦ» ΠΑΣΟΚ, μόνον ὡς πηχτὴ ἐσχάτη ἀνοησία, μὲ ἐντελῶς διακεκριμένο τὸν δείκτη τῆς νοημοσύνης της, μπορεῖ νὰ καταχωρηθεῖ στὰ Γενικὰ Ἀρχεῖα τοῦ Κράτους καὶ τοῦ Κορυδαλλοῦ, μὲ τὸ καλό!

Διότι!

Ναὶ μὲν βλεπετομάμας, ἀναμφηρίστως, ὁ ἀρχηγὸς Georgaki, ναὶ μὲν ἄσχετος καὶ ἀνετιξέστως ἄξεστος ὁ κάθε σπουδαρχίδης ποὺ παριστάνει, κατὰ Ἀριστοφάνην, τὸν ὑπουργό. Ναί, ἀλλὰ ἐκεῖ, στὴν πολιτικὴ χρεωκοπία τους, στὴν κοινωνικὴ μειοδοσία τους, καὶ στὴν ἐθνικὴ κοπρίαν τῶν τροϊκοπατημένων, ἡ ἐσχάτη ἀνοησία ἰσοδυναμεῖ μὲ ἐσχάτη προδοσία. Λόγω βλακείας, ἀκηράτου καὶ ἀνιάτου. Ἄρα, μετ’ ἐλαφρυντικῶν… λόγω προτέρου παρόντος καὶ μέλλοντος ἠλιθίου βίου… Ποὺ λέει κι ὁ Σεφέρης: «ὅταν ἀρχίζει νὰ κινεῖται ἡ βλακεία ποιός μπορεῖ νὰ τὴ σταματήσει;»

Πηγή
Διαβάστε περισσότερα...

Όταν η δικτατορία βαφτίζεται ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Έχουμε γεμίσει, οι Έλληνες, πολλές φορές τις πλατείες οργισμένοι. “Η αγωνία αυτού του τόπου για ζωή” μας ώθησε να κατεβούμε και να διαδηλώσουμε άπειρες φορές, σε μικρές και μεγάλες συγκεντρώσεις, κρατώντας σημαίες και φωνάζοντας συνθήματα.

Σε πολλές τέτοιες συναθροίσεις μας έσυραν οι κομματάρχες και οι ηγεσίες των κομμάτων μέσα στα χρόνια μόνο και μόνο για να κάνουν το δικό τους παιχνίδι με την δική μας εξουσία, με την ψήφο μας. Με συνθήματα ψεύτικα και κολακείες μας χειραγώγησαν και απέσπασαν την αποδοχή και την συναίνεσή μας. Κι όταν βρέθηκαν στην εξουσία έκαναν τα αντίθετα από αυτά που μας υπόσχονταν, πότε κρυφά και πότε φανερά. Δείτε τις διακηρύξεις και του ενός και του άλλου κόμματος και αναρωτηθείτε πόσα από αυτά τα ωραία λόγια έγιναν πραγματικότητα και πόσα έμειναν απλώς ωραία λόγια. Δείτε και φρίξετε από τα ψεύδη τους.


Ακούστε και εδώ τον τραγουδιστή να μας περιγράφει πως “η πλατεία ήταν γεμάτη” και τότε από την οργή και την ελπίδα μας. Και είναι ο ίδιος τραγουδιστής που μερικά χρόνια μετά μας στόλισε με το επίθετο “ κωλοέλληνες” και μας πρότεινε να ψηφίσουμε το μητσοτάκ, εναντίον του οποίου είχαν κατέβει οι έλληνες στην πλατεία που το πρώτο τραγούδι του περιγράφει. Είναι ένα στιγμιότυπο από τα πάθη και τα λάθη μας ως λαού μέσα στα χρόνια. Πως μας λένε όλοι ωραία λόγια και πως μας παρατάνε στην συνέχεια. Οι ηγέτες μας και οι ταγοί μας. Ολων των ειδών οι ταγοί και οι ηγέτες μας. Πως τους καταπίνει το καθεστώς και το σύστημα.



Τώρα είμαστε πολύ θυμωμένοι. Πολύ οργισμένοι. Και ετοιμαζόμαστε να γεμίσουμε άλλη μια φορά την πλατεία και τις πλατείες. Με τις σημαίες μας και την οργή μας. “Με την αγωνία αυτού του τόπου για ζωή”.

Σας λέω πατριώτες πως τούτη τη φορά πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί. Να μην πάρουμε μόνο την οργή, το θυμό και την ελληνική σημαία μαζί μας, καθώς θα κατεβαίνουμε για την πλατεία. Να πάρουμε μαζί μας την γνώση. Την γνώση. Και να την κάνουμε αιτήματα και διεκδίκηση. Να προετοιμαστούμε. Να ξέρουμε τι να ζητήσουμε. Οχι μόνο έξω από το Μνημόνιο και το ΔΝΤ. Οχι μόνο τιμωρία των ενόχων. Οχι μόνο δικαιοσύνη. Οχι μόνο “οι κλέφτες στη φυλακή” και “φέρτε πίσω τα κλεμμένα”. Δεν αρκούν μόνο αυτά. Για λίγο ναι, ίσως. Μετά θα έχουμε πάλι τα ίδια. Θα κάτσουν πάλι στο σβέρκο μας και θα μας πίνουν το αίμα όπως τώρα. Οπως 200 χρόνια τώρα.

Αυτή τη φορά πρέπει να ζητήσουμε κάτι περισσότερο: ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.

Μα για να ζητήσουμε δημοκρατία πρέπει να ξέρουμε τι είναι δημοκρατία, να μάθουμε, να το ‘χουμε συζητήσει μεταξύ μας. Από τώρα. Πολύ και λεπτομερώς. Διότι αλλιώς θα μας πιάσουν στον ύπνο πάλι. Θα μας κάνουν τις ίδιες τρίπλες που κάνουν τώρα στου Αιγύπτιους που είναι μαζεμένοι στην πλατεία Ταχρίρ στο Κάϊρο. Θα μας φτιάξουν κι εδώ καμμιά επιτροπή αναθεώρησης του Συντάγματος, όπως κι εκεί, και μέλη θα είναι όλοι οι τωρινοί ροκ σταρ του καθεστώτος και του συστήματος. Ωστε να μαγειρέψουν το Σύνταγμα άλλη μια φορά. Στα μέτρα τα δικά τους και των αφεντικών τους. Της Ολιγαρχίας του πλούτου που κυβερνάει αυτή τη χώρα, την πατρίδα μας.

Το Σύνταγμα είναι ο κορυφαίος μας νόμος. Οσοι πήγαμε στρατιώτες ορκιστήκαμε πίστη σε αυτό. Ολοι οι νόμοι μας βασίζονται σε αυτόν τον νόμο. Το Σύνταγμα είναι ο νόμος που λέει πως εμείς ο λαός είμαστε ο ιδιοκτήτης της εξουσίας. Ολα ξεκινάνε και τελειώνουν σε μας. Οχι στις τσέπες των επαγγελματιών πολιτικών και των αφεντικών τους. Το Σύνταγμα είναι ο νόμος που περιγράφει το πολίτευμα. Και είναι το πολίτευμα που πρέπει να ζητήσουμε να αλλάξει όταν θα γεμίσουμε τις πλατείες. Να αλλάξει το πολίτευμα και να γίνει δημοκρατία. Οχι αυτή η τωρινή σχολική παράσταση. Αυτή η ψεύτικη αγγλοσαξωνική “δημοκρατία”. Των διαφθορέων και των διεφθαρμένων.

Προετοιμαστείτε πατριώτες γιατί η ώρα έρχεται. Ολος ο κόσμος και οι λαοί έχουν στραμμένα τα μάτια τους επάνω μας. Μας κοιτάζουν οι λαοί. Εμάς περιμένουν να δουν τι θα κάνουμε. Η ιστορία μας κοιτάζει. Μας κλείνει το μάτι και προετοιμάζει την ευκαιρία μας. Οι πρόγονοί μας που έπεσαν από την Σαλαμίνα ως το Κούγκι μας κοιτάζουν. Κι είναι κι αυτοί θυμωμένοι. Είναι θυμωμένοι με τον ύπνο μας και την άγνοιά μας. Πρέπει να σταθούμε άξια μπροστά τους όταν τους συναντήσουμε.

Γι’ αυτό πρέπει να προετοιμαστούμε για τη μάχη που ζυγώνει κι εμείς. Με γνώση. Τι είναι δημοκρατία και τι δεν είναι. Τι να ζητήσουμε να αλλάξει στο πολίτευμα. Πρέπει να μάθουμε και να διδάξουμε. Ο ένας τον άλλον. Με ομόνοια. Οχι διχασμούς. Ολοι μας πρέπει να γίνουμε αρχηγοί, όλοι μας πρέπει να είμαστε στρατιώτες. Της δημοκρατίας.

Στην δημοκρατία δεν έχει αρχηγούς. Στη δημοκρατία αποφασίζουν όλοι μαζί. Οχι ο αρχηγός. Δεν υπάρχει αρχηγός. Υπάρχουν μόνο εκτελεστές των εντολών του λαού. Οχι κόμματα που ψηφίζουν νόμους σαν λόχος πεζοναυτών. Αυτό είναι προσβολή σε κάθε έλληνα που σκοτώθηκε για τη δημοκρατία.

Την επόμενη φορά που θα κατεβούμε στην πλατεία πρέπει να είμαστε έτοιμοι πατριώτες. Και αποφασισμένοι.

Θράξ ο Αναρμόδιος
Διαβάστε περισσότερα...

Έτσι δηλητηριάζουν τα παιδιά μας ΠΑΣΟΚ και ΝΔ

Διαβάστε παρακάτω το εκπληκτικό άρθρο ενός δασκάλου από το Κιλκίς.

Σε αυτό εδώ το blog έχουμε ανεβάσει πολλά άρθρα σχετικά με την γλώσσα και την παιδεία αφού για εμάς το μεγαλύτερο έγκλημα που συντελείται όλα αυτά τα χρόνια είναι η διάλυση της γλώσσας μας και της παιδείας μας. Συντελείται υποχθόνια και σιγά σιγά, χωρίς κανείς να το παίρνει είδηση αφού για τα ΜΜΕ είναι ένα θέμα πού δεν 'πουλάει'. Κι όμως από εκεί ξεκινούν όλα τα κακά, κάτι που φυσικά το ξέρουν οι εντολοδόχοι κυβερνώντες της νέας τάξης πραγμάτων. Αρκεί να δει κανείς τους εκάστοτε υπουργούς Παιδείας τα τελευταία χρόνια: ΓΑΠ, Διαμαντοπούλου, Σπηλιωτόπουλος, κλπ.

Απελπισία σε πιάνει...

Το δημοτικό μας τραγούδι στα σχολικά βιβλία
Νατσιός Δημήτρης
δάσκαλος- Kιλκίς


«Ο κόσμος μ’ απελπίζουνε /
μη μ’ απελπίζεις Θε μου/
και μη μ’ αφήνεις να χαθώ /
μεγαλοδύναμέ μου»
σκυριανό δημοτικό τραγούδι


«Συνήντησα εν Μικρά Ασία κώμην, αριθμούσαν μόλις είκοσι οικογενείας και στερουμένη διδασκάλου και ιερέως. Και όμως δεν έλιπον εξ αυτής τα δημοτικά τραγούδια, αναπληρούντα παρά τω λαώ την έλλειψιν του σχολείου και της εκκλησίας». («Το εθνικό μας τραγούδι», Β. Περσείδη). Το επίπονο και εξαιρετικό αυτό βιβλίο - δίτομο - γράφτηκε από το 1962 έως το 1974.
Ο αείμνηστος Σίμων Καρράς το χαρακτήρισε, προλογίζοντάς το, «έργον εθνικόν». Στον πρόλογό του εντόπισα το προαναφερόμενο «πετράδι», που ούτε λίγο ούτε πολύ, θεωρεί το δημοτικό τραγούδι εφάμιλλο της εκκλησίας και του σχολείου, στο θέμα της συντήρησης της εθνικής συνείδησης.


Σκοπός μου δεν είναι να γράψω για το μεγαλείο, την ομορφιά την πολυτίμητη, που περικλείει η δημοτική μας ποίηση. Όλα τα πνευματικά αναστήματα της πατρίδας μας από το δημοτικό τραγούδι, το πνευματικό ριζοθέμελο του Γένους, ξεδίψασαν.

Το δημοτικό τραγούδι είναι το πιο γνήσιο γέννημα του λαού μας, λουλούδι θρεμμένο με το αίμα και ποτισμένο με τα δάκρυά του. Άνθιζε το εθνικό μας τραγούδι, όταν ο λαός μας ζούσε τις Μεγάλες Παρασκευές του, άνθιζε πάνω σε τάφους.

«Ξυπνάτε από τα μνήματα, αδικοσκοτωμένοι/ να ιδήτε την Πατρίδα σας την ελευθερωμένη./ Ξυπνάτε κι αναστήσαμε, δεν είστε πια ραγιάδες/ Ξυπνάτε κι ήρθε Πασχαλιά, χαθήκαν οι αγάδες».

Το 1912 μπαίνει ο Ελληνικός Στρατός ελευθερωτής στα Σέρβια. Βρήκε σφαγμένους από τους Τούρκους 115 προκρίτους της πόλης. Όταν πήγαν για το μνημόσυνό τους, ο ιερέας άρχισε το τρισάγιο. «Στάσου παπά!» ακούγεται μια βροντερή φωνή. Κάποιος παριστάμενος γέροντας απήγγειλε το αυτοσχέδιο τραγούδι. Ο παπάς σίγησε. 3.500 στρατιώτες και πολίτες, γονάτισαν και αναλύθηκαν εις δάκρυα. Γι’ αυτό νικήσαμε και το ’21 και το 1912-13 και το ’40.

Κι όμως αυτήν την αείζωη, την ελληνοσώτειρα πηγή, που στάθηκε εκκλησιά και σχολείο μαζί, στα χρόνια κυρίως της αιχμαλωσίας μας στους αντίχριστους Αγαρηνούς, οι καντιποτένιοι της «δια βίου αμάθειας», φρόντισαν να την εξαλείψουν από τα σχολικά βιβλία.



Εκπαραθυρώθηκε το δημοτικό τραγούδι, η απαράμιλλη ποίηση της Πονεμένης Ρωμηοσύνης, η «εκτρέφουσα και συντηρούσα τον εθνικόν φρόνημα», «το τελεσφορώτατον όργανον της εθνικής αγωγής» κατά τον αείμνηστο λαογράφο Ν. Πολίτη («Δημοτικά τραγούδια», εκδ. «γράμματα», σελ. 7), και στην θέση τους μπήκαν κάτι ξενόφερτα αποκαΐδια. Και όχι μόνο περιφρονείται το εθνικό μας τραγούδι, αλλά γελοιοποιείται κιόλας.

Το δημοτικό τραγούδι είναι κιβωτός, η οποία συντηρεί και το «εθνικόν φρόνημα» και την Ορθόδοξη πίστη μας, πράγματα επικίνδυνα για την νεοεποχήτικη μαγαρισιά που επικάθησε στον σβέρκο μας και λυμαίνεται την Παιδεία. Πώς αλλιώς να εξηγηθεί η δραστηριότητα – μνημείο ηλιθιότητας – που υπάρχει στο Ανθολόγιο Δ΄ Δημοτικού, σελ. 22, μέσω της οποίας καλούνται οι μαθητές μας, να συνθέσουν ένα νανούρισμα για χταπόδια; Ενώ στο παλιό Ανθολόγιο (πριν από το 2006) διάβαζε ο μαθητής το εξαίσιο νανούρισμα και προσευχή συνάμα: «Έλα, Χριστέ και Παναγιά, και πάρ’ το στους μπαξέδες/ και γέμισε τους κόρφους του λουλούδια, μενεξέδες».

Πιο αναλυτικά, για να γίνει κατανοητή η ιεροσυλία. Στο Δημοτικό έχουμε τρία Ανθολόγια, τα οποία συνοδεύουν το μάθημα της Γλώσσας. Ένα για τις Α΄ και Β΄ τάξεις, το δεύτερο για τις Γ΄ και Δ΄ και το τρίτο για τις δύο τελευταίες τάξεις του Δημοτικού.

Μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2006 που - κακή τη ώρα – αλλάχτηκαν τα βιβλία, τα Ανθολόγια, υπηρετούσαν το σκοπό για τον οποίο γράφτηκαν: ήταν αρωματισμένα από τα μυρίπνοα άνθη της πνευματικής μας κληρονομιάς. Ευωδίαζαν τα βιβλία, ευωδίαζαν και οι μαθητές.

Το παλιό, για παράδειγμα, Ανθολόγιο της A΄ Δημοτικού ξεκινούσε με μια θαυμάσια παιδική προσευχή, που μας έρχεται από τα χρόνια Οθωμανοκρατίας:

«Πέφτω, κάνω το σταυρό μου/ κι άγγελο έχω στο πλευρό μου./ Δούλος του Θεού λογιούμαι/ και κανένα δεν φοβούμαι». Το νέο ξεκινά μ’ ένα χαζοχαρούμενο, ο Θεός να το πει, ποιηματάκι: «Τα δελφίνια στο χαρτί/ του νερού χαρταετοί./ Όλο πήδους και ναζάκια/ χρυσοφτέρουγα ναυτάκια/ παίζουν και ασφυκτιούν/ έξω στη ζωή να βγουν/ με φωνές και με τραγούδια/ με σημαίες και λουλούδια».

Και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε…. Στα παλιά Ανθολόγια μέτρησα 35 δημοτικά τραγούδια. Στα νέα μετά βίας 5-6. Στα παλιά δεν ανθολογούνταν κανένας ξένος συγγραφέας και πολύ σωστά. Στο Δημοτικό τα παιδιά πρέπει να γνωρίσουν, να γευτούν, να καμαρώσουν τον πνευματικό μας πλούτο. «Ανέβηκα στους ώμους των πατέρων μου, για να δω μακρύτερα το μέλλον» λέει κάποιος σοφός.

Στα νέα Ανθολόγια περιέχονται 32 κείμενα ξένων συγγραφέων. Δηλαδή, βγήκαν τα δημοτικά μας τραγούδια και αντικαταστάθηκαν με φράγκικα φληναφλήματα. Παραθέτω λίγα παραδείγματα από τα παλιά και νέα Ανθολόγια, για να καταλάβουμε, το γιατί στα σχολειά οι μαθητές μας «δεν γιομίζουν προκοπή κι αρετή, αλλά γίνονται άξιοι της απιστίας και της παραλυσίας». (Μακρυγιάννης).

Στο παλιό Ανθολόγιο διάβαζαν οι μαθητές το συγκινητικότατο εκείνο ποιηματάκι, που τράνεψε όλες τις γενιές των Ελλήνων: «Φεγγαράκι μου λαμπρό». Ήθελε, δεν ήθελε (λόγω ανιάτου προοδευτικότητας) ο δάσκαλος μιλούσε για το «Κρυφό Σχολειό».

Στη θέση του «στρώθηκε» ένα άθλιο κείμενο κάποιου Τ. Ροντάρι με τίτλο: «Ποιος διευθύνει το σπίτι. (σελ. 16). Η μαμά ή ο μπαμπάς». Στο τέλος καταλήγει: «Δεν διευθύνει κανείς….». Έξοχη οικογενειακή αγωγή, σαφές το μήνυμα: μην ακούτε τους γονείς σας είναι αντιδημοκρατικό.

Στο παλιό Ανθολόγιο Γ΄ και Δ΄ Δημοτικού διάβαζε ο μαθητής για την αθάνατη κλεφτουριά: «Ο Όλυμπος κι ο Κίσσαβος τα δυο βουνά μαλώνουν./ Γυρίζει ο γερο - Όλυμπος και λέει του Κισσάβου./ -Μη με μαλώνεις Κίσαβε, κονιαροπατημένε./ Εγώ ‘μαι ο γερο – Όλυμπος, στον κόσμο ξακουσμένος./ Έχω εξήντα δυο κορφές και τριάντα δυο βρυσούλες,/ κάθε κορφή και φλάμπουρο, κάθε βρύση και κλέφτης». Και πιο κάτω, στη σελίδα 259: «Χορεύουν τα κλεφτόπουλα, γλεντάνε τα καημένα…».

Ο ηρωισμός, η αυτοθυσία, η φιλοπατρία έλαμπαν μπρος στα μάτια των μαθητών, ξεκρεμούσες από το Εικονοστάσι του Γένους, τους ξακουστούς καπεταναίους, μάθαιναν τα παιδιά, τα Ελληνάκια, το γιατί «καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή/ παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή».

Τα κλέφτικα όμως τραγούδια είναι πολύ βαριά, αχώνευτα για τους εθνομάχους και τα τσιράκια της Νέας Τάξης. Εξοβελίστηκαν και στη θέση τους μπήκε για παράδειγμα, ποίημα του Τ. Ροντάρι (και πάλι) με τίτλο «Ο μαύρος ήλιος». (σελ. 130). Διαβάζω και ανατριχιάζω: «Η κόρη μου ζωγράφισε/ ολόμαυρο έναν ήλιο/.. Μέσα στο μυαλό της κρύβει κάτι/ κι είναι λυπημένη/ και τα βλέπει όλα μαύρα η καημένη/ μα αν το πρόβλημά της είναι οφθαλμολογικό/ πήγαινε στον ειδικό/ να της βάλει γιατρικό». Προσοχή στην αξιολύπητη γλώσσα: «πήγαινε…να της βάλει». Σύνταξη ανάπηρη… «μουρμουρίζοντας σπασμένες σκέψεις από ξένες γλώσσες» (Σεφέρης).

Στο παλιό εξαιρετικό Ανθολόγιο της Ε΄ και Στ΄ Δημοτικού, ο μαθητής «αντίκριζε» τον «Διγενή Ακρίτα» που «Τρίτη εγεννήθη και Τρίτη θε να πεθάνει» μαζί με τους φίλους του «κι όλους τους αντρειωμένους». Και παρακάτω στην σελίδα 71, σεργιανούσε την Αρετή, πάνω στ’ άλογο «του νεκρού αδελφού» του Κωνσταντή και διάβαζε τον ωραιότερο στίχο του δημοτικού μας τραγουδιού, όπως τον χαρακτηρίζει ο Παλαμάς: «τέτοια πανώρια λυγερή να σέρνει ο πεθαμένος». Ή στην σελίδα 101, το άλλο, κλέος και ωράισμα της δημοτικής μας ποίησης.

«Της Άρτας το γιοφύρι». Δεν τα σεβάστηκαν οι διαβίου χαλαστές. Έφυγε ο Διγενής Ακρίτας και μπήκαν έντυπες, άψυχες και άχρηστες τιποτολογίες. Στο νέο Ανθολόγιο, σελίδα 85, ο μαθητής μορφώνεται με το κείμενο ενός Άγγλου ονόματι Ρόαλντ Νταλ, με τίτλο: «Η καρδιά ενός ποντικού». Διαβάζουμε στο εισαγωγικό κείμενο: «Τις μάγισσες σήμερα δεν τις ξεχωρίζεις. Είναι συνηθισμένες γυναίκες, γι’ αυτό και μπορούν να κυκλοφορούν απαρατήρητες ανάμεσά μας. Σκοπός τους να απαλλαγούν από τα παιδιά.

Έτσι, λοιπόν, μεταμόρφωσαν σε ποντίκι το μικρό πρωταγωνιστή του μυθιστορήματος, που από λάθος παρακολούθησε ένα συνέδριό τους…». Και αφού περιγράφει ο συγγραφέας την ζωή του πρωταγωνιστή, που έγινε ποντίκι, με την γιαγιά του, που είναι άνθρωπος, στο τέλος τίθενται οι εξής α(κατα)νόητες ερωτήσεις- δραστηριότητες.

«1. Τι χαρακτηρίζει τη σχέση της γιαγιάς και του ποντικού εγγονού της;

2. Ας υποθέσουμε ότι μια μάγισσα σάς μεταμορφώνει σε μικρό ζώο ή σε κάποιο άλλο πλάσμα. Μπορείτε να περιγράψετε την καινούρια ζωή σας και να μιλήσετε για τη συμπεριφορά σας και τις νέες σχέσεις που θα συνάψετε;

3. Προσπαθήστε να γράψετε ένα παραμύθι με μάγους και μάγισσες».

Τι να πει κανείς γι’ αυτές τις κρανιοκενούς εμπνεύσεως αθλιότητες; Γιατί να μην μπει το Συναξάρι ενός αγίου, ενός ήρωα ο βίος, που προσφέρουν ιδανικά και αξίες που τόσο μας λείπουν σήμερα και σακατεύονται τα παιδιά με δαιμονολογίες; Τι δουλειά έχει ο ερεβώδης Άγγλος συγγραφέας και οι μαγείες του με τα ορθόδοξα παιδιά μας; Τα «οψώνια της αμαρτίας» εγκαταστάθηκαν στα σχολικά βιβλία και εμείς - δάσκαλοι και γονείς- καθόμαστε άπραγοι, δειλοί και άβουλοι. (Στο βιβλίο «Νεοελληνική Γλώσσα», Α΄ Γυμνασίου σελ. 114, παρεισέφρησε κείμενο με τίτλο: «Χάρι Πότερ για όλες τις ηλικίες». Εδώ επαινούνται οι παλαβομάρες της γνωστής λοξής Αγγλίδας Τ. Ρόουλιγκ διότι «ξανάφεραν τα παιδιά στο διάβασμα και τα απομάκρυναν από την οθόνη του βίντεο – γκέϊμ».

Από τη Σκύλλα στη Χάρυβδη, δηλαδή. Τα αποκρυφιστικά σκουπίδια τύπου Χ. Πότερ «ξανάφεραν τα παιδιά στο διάβασμα». Θε μου τι βλέπουμε στις μέρες μας, ως θα έλεγε ο πατριδοφύλακας στρατηγός Μακρυγιάννης. Αντί «ψυχή και Χριστό», μαγείες και αστρολογίες. Στην «Νεοελληνική Γλώσσα» Γ΄ Γυμνασίου, «τετράδιο εργασιών», σελ. 73, υπάρχει κείμενο του Κ. Λεφάκη, του γνωστού τηλεαστρολόγου- μπουρδολόγου, όπου οι μαθητές διαβάζουν: «Ο Άρης θα εμπνεύσει πολύ κόσμο πάνω σε νέους σκοπούς. Οι σκοποί αυτοί ίσως να είναι ερωτικοί…. Αυτόν τον μήνα οι συμπτώσεις θα ενισχύσουν τις ερωτικές σχέσεις…»

Τον «Ύμνον εις την Ελευθερίαν» του Δ. Σολωμού, στα βιβλία του Γυμνασίου και Λυκείου, δεν θα τον βρεις. Ο Λεφάκης όμως, καθότι «σημαντικότερος» διδάσκεται…)

Θα κλείσω την θλιβερή περιδιάβαση στο νέο Ανθολόγιο της Ε’ – ΣΤ΄ Δημοτικού μ’ ένα ακόμη κείμενο, που αντικατέστησε το «όμορφα τραγούδια του λαού μας» (Κόντογλου). Στη σελ. 133, κείμενο με τίτλο «οι κάλοι της Κλάρας», κάποιου Ντιμίτερ Ινκιόφ, που γεννήθηκε στη Βουλγαρία, ζει στη Γερμανία και έχει αμερικανική υπηκοότητα (Φραγκολεβαντίνος ολκής ο άνθρωπος.

Έχει το αίμα τριών εθνών και την ψυχή κανενός). Κείμενο καταθλιπτικό, κακόγουστο, επιβλαβές. Πέθανε μια γερόντισσα στην πολυκατοικία και θέλουν να πάνε στη κηδεία μια γειτονική οικογένεια με τα δύο παιδιά της. Το κείμενο κινείται σε απαράδεκτο, σαχλό ύφος, ανάρμοστο για την σοβαρότητα του μυστηρίου του θανάτου. Διαβάζουμε σε γελοίο τόνο για φέρετρα, για ιερείς που μουρμουρίζουν, για ηλικιωμένες γυναίκες που καθαρίζουν τις κόκκινες μύτες τους. Ρωτάει η Κλάρα, ένα από τα δυο παιδιά, «αν οι διάβολοι θα ψήσουν στην Κόλαση τη γερόντισσα». Στο τέλος η Κλάρα κλαίει γοερά. Και όταν προσπαθούν να την παρηγορήσουν απαντά. «Δεν κλαίω γι’ αυτήν. Κλαίω, γιατί με στενεύουν ανυπόφορα τα απαίσια καινούργια παπούτσια μου. Τα πόδια μου γέμισαν κάλους. Και τούτη δω η κηδεία δεν έχει τελειωμό».

Τι θα συμβεί στην τάξη, αν διαβαστεί αυτό το κείμενο; Τα παιδιά θα χαχανίζουν αναίτια για τον θάνατο μιας γερόντισσας. Πουθενά ο σεβασμός, ανύπαρκτη η ευλάβεια, όλα ισοπεδωμένα, αδιάντροπα, εξευτελισμός ανθρώπων ακόμη και επί αυτής της φοβερής κλίνης του θανάτου.

Βιβλία – σάβανα του Γένους μας, που εθίζουν τους μαθητές μας, εξ απαλών ονύχων, στην αφιλοπατρία, στην αθεΐα, στην ασέβεια προς τους γονείς και τον ιερό θεσμό της οικογένειας.

Βιβλία που κατακρεουργούν την γλώσσα μας, το έτερον μαζί με την αμώμητο πίστη μας, φυλακτήριο του Γένους μας - «όπου γλώσσα πατρίς» θα πει ο τροπαιούχος νομπελίστας ποιητής Οδ. Ελύτης - και αποκόπτουν τη νέα γενιά από την βρυσομάνα που λέγεται Παράδοση. «Πάρτε μαζί σας νερό. Το μέλλον θα έχει πολύ ξηρασία» λέει ο ποιητής.

Αντί να ξεδιψούν οι μαθητές μας με τα ζωηφόρα νάματα της Παράδοσής μας, τους μπουκώνουμε και τους μπαζώνουμε την συνείδηση με ξυλοκέρατα της Δύσης.

Από το 1984 οι Αγιορείτες Πατέρες έκρουαν τον κώδωνα του κινδύνου: «Από πολλά χρόνια τώρα γίνεται συστηματική προσπάθεια διαρκώς αυξανόμενη να πολεμηθεί η πίστη. Να βγει από τα ελληνικά σχολεία ο Χριστός. Να διαστρεβλωθεί η ιστορία μας. Να ευτελισθεί η σημασία των μεγάλων εορτών των Χριστουγέννων και του Πάσχα που τόσο ζει ο λαός μας. Να παύσει η Ορθόδοξος Εκκλησία να είναι η ψυχή του Γένους μας».

Είναι γνωστό πως κάθε προσπάθεια αλλοίωσης του εθνικού μας προσώπου εκδηλώνεται ως επιχείρηση χωρισμού της ζωής από την παράδοση και την πίστη μας. Καταρρέουμε, όταν η αλήθεια της Πίστεως και της Ζωής μας νοθεύεται. Αυτό βιώνουμε σήμερα στην παιδεία. Τα σχολεία αντί να είναι θεματοφύλακες των τιμαλφών αξιών της Ρωμηοσύνης κατάντησαν συντελεστές καταρράκωσής τους. Η λύση είναι μία, μας την δίδαξαν οι ηρωικοί πρόγονοί μας, οι αδούλωτοι Ρωμηοί: «Κρυφό Σχολειό».

Καλούμαστε εμείς οι Χριστιανοί Ορθόδοξοι Έλληνες, τω καιρώ ετούτω, να απαντήσουμε στην ερώτηση του Κυρίου προς τους αγίους Αποστόλους: «Δύνασθαι πιείν το ποτήριον ο εγώ μέλλω πίνειν»; Από την απάντηση που δίνει ο καθένας μας, εξαρτάται το μέλλον του Γένους μας.

Tο κείμενο δημοσιεύεται στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού «ΕΡΩ», που εκδίδει η «ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ»

Πηγή:http://resaltomag.blogspot.com/2011/02/blog-post_4673.html#more
Διαβάστε περισσότερα...

Όλα αλλάζουν κι όλα ίδια μένουν

Οι Κινέζοι λένε πως αν δεν ξέρεις την ιστορία σου θα την ξαναζήσεις.

Για του λόγου το αληθές:

Εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες νεκροί από την μαλθουσιανή μεθόδευση των Ούνων κατακτητών τον χειμώνα του 1941. Εκατομύρια Έλληνες αγέννητοι, υποδουλωμένοι από τους ίδιους ανθρώπους. Αυτοί είναι οι δικαστές σας κύριοι δικαστές.


Carl Friedrich von Siemens. Από τους βασικούς χρηματοδότες του Χίτλερ. Κάθε αναφορά στην ναζιστική του δράση έχει απαλειφθεί.



Νικόλαος Χριστοφοράκος (κέντρο), γνωστός και ως ο Έλληνας Μένγκελε. Πατέρας του Μιχάλη Χριστοφοράκου. Αθωώθηκε λόγω αμφιβολιών στην δίκη των δοσίλογων παρότι αναγνωρίστηκε από εχθρούς και φίλους. Συνεργαζόταν με την Γερμανική διοίκηση. Κατέδιδε όσους διοχέτευαν φαρμακευτικό υλικό από τον Ερυθρό σταυρό σε αναξιοπαθούντες (τον χειμώνα της γενοκτονίας) και αντάρτες (τα επόμενα χρόνια της κατοχής). Ο δικαστής που τον αθώωσε, βασίστηκε στην μαρτυρία του πολιτικού Πάνου Χατζηπάνου, που μετέπειτα έγινε υπουργός δικαιοσύνης. Μέλος της Γερμανικής τεκτονικής στοάς. Αργότερα, ως υπουργός συνελήφθει και καταδικάστηκε για χρηματισμό. Έτσι εξηγούνται και κάποια ενδιαφέροντα ευρήματα από προσωπικά αρχεία του κυρίου Μιχάλη Χριστοφοράκου που σύντομα θα έρθουν στο φως της δημοσιότητας.

Διαβάστε περισσότερα...

Προγόνων εξώδικος 1821

ΕΝΩΠΙΟΝ ΠΑΝΤΟΣ ΑΡΜΟΔΙΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
ΕΠΙΓΕΙΟΥ ΚΑΙ ΕΠΟΥΡΑΝΙΟΥ
——————————————
ΕΞΩΔΙΚΟΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ – ΠΡΟΣΚΛΗΣΙΣ – ΔΗΛΩΣΙΣ
——————————————————————————
1. Θεοδώρου Κολοκοτρώνη, τού επιλεγομένου και «Γέρου τού Μωρηά.
2. Γεωργίου Καραϊσκάκη, τού επιλεγομένου και «Γυιού τής Καλογριάς».
3. Μάρκου Μπότσαρη, τού επιλεγομένου και «Αητού τού Σουλίου».
4. Νικήτα Σταματελόπουλου, τού επιλεγομένου και «Νικηταρά Τουρκοφάγου».
5. Κωνσταντίνου Κανάρη, τού επιλεγομένου και «Μπουρλοτιέρη».
6. Γρηγορίου Δικαίου, τού επιλεγομένου και «Παπαφλέσσα».
7. Οδυσσέως Ανδρούτσου, τού επιλεγομένου και «Λιονταριού τής Ρούμελης».
8. Λασκαρίνας Μπουμπουλίνας, τής επιλεγομένης και «Καπετάνισσας».
9. Ανδρέα Βώκου, τού επιλεγομένου και «Μιαούλη».
10. Πέτρου Μαυρομιχάλη, τού επιλεγομένου και «Πετρόμπεη».

Εν ζωή ενοικούντων εις τά όρη και τά πελάγη τής επαναστατημένης Ελλάδος, νύν δέ παρεπιδημούντων εις τό υπερπέραν.

Κ Α Τ Α
——————–


Θεοδώρου Πάγκαλου, κατοίκου Αττικής και Αντιπροέδρου τής νύν Κυβερνήσεως τής Ελλάδος, δηλούντος ενίοτε και κατ’ επάγγελμα οινοποιός.

Ολοι ημείς, ησυχάζοντες μέν ως ψυχές άϋλες αλλά και ενδιαφερόμενοι εσαεί διά τήν κοινήν…..
Πατρίδαν, πού αλυσσοδεμένη από τούς προαιωνίους εχθρούς μας Τούρκους τήν επαραλάβαμε και λεύτερη τήν επαραδώσαμε εις τούς απογόνους μας, εμάθαμε έκπληκτοι πώς σύ «απόγονε» Θόδωρε Πάγκαλε, βαρυθύμως εδήλωσες πώς κακώς επράξαμε πού επαναστατήσαμε και τούτο έγινε διότι είμαστε, λέει, «αγράμματοι»…

Εξ αρχής νά σού δηλώσουμε ότι, ημείς αλλά και χιλιάδες άλλοι ομοθυμαδόν θυσιασθέντες υπέρ πατρίδος συναγωνιστές και συναγωνίστριες, ασφαλώς και υπήρξαμε αγράμματοι, αφού σχολειά τότες δέν είχαμε.
Αγκαλά όμως, είχαμε τό ολίγον μυαλό οπού εχρειάζονταν διά νά ξεδιαλέξουμε «μιάς ώρας ελεύθερη ζωή παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή», όπως μέ τόν Θούριό του μάς ορμήνεψε και ο -πρό ημών σφαγιασθείς υπέρ Πατρίδος- Αντώνιος Κυριαζής, ο επονομαζόμενος και Ρήγας Φεραίος ή Βελεστινλής.
Κι όσον και νά μήν εμάθαμε γράμματα, όμως εγνωρίζαμε ωρέ τήν φυλλάδα τού Μεγαλέξαντρου, τού πιό ένδοξου Ελληνα προγόνου μας, γνωρίζαμε και στοματικώς γιά τόν Ηρακλή μας και γιά τόν Αχιλλέα μας, γιά τούς σοφούς μας, γιά τόν Μαραθώνα και γιά τίς Θερμοπύλες, διά τούτο και μετά από τήν μάχην εις τά Δερβενάκια, οπού ρεζιλέψαμε τήν Τουρκιά και τόν σερασκέρη Δράμαλη, οι συντρόφοι μας τραγουδάγανε ότι, «τού Λεωνίδα τό σπαθί Κολοκοτρώνης τό φορεί»…
(Εννόησες εσύ Θόδωρε, ως μορφωμένος οπού είσαι, τί εννοούμε;;;)
Ημείς τότες, εκειούς πού δέν ήθελαν νά συνδράμουν εις τήν επανάστασιν και κάνανε «καπάκια» μέ τούς Τούρκους, τούς ελέγαμε «προσκυνημένους» και «σαπιοκοιλιές» και πολλούς από αυτούς, ο εξ ημών Κολοκοτρώνης δικαίως τούς πέρασε από «φωτιά και τσεκούρι» αλλά, ως φαίνεται, αρκετοί εγλύτωσαν και -τό χειρότερον- «σπόριασαν»…
(Θά τό εννόησες κι αυτό έτσι παραμορφωμένος όπου είσαι…)
Συνάμα -όμως- ξοδεύτηκαν και οι περισσότεροι από μάς αφού, έσφαζε αλύπητα τετρακόσια χρόνια ο Τούρκος, σφαχτήκαμε και μεταξύ μας και αυτό τό κακό γινάτι πρέπει νά τό μνημονεύουμε μπάς και δέν ματαγίνει.
(Πλήν ματαίως, ως φαίνεται και από τά εδικά σας καζάντια…)
Ωστόσο εδώ, σήμερα, μαθαίνουμε ότι σείς ελησμονήσατε τούς αγώνες και τά παθήματά μας, ότι δέν θέλετε νά διδάσκονται τά παιδιά σας εις τά σχολειά τήν Ιστορίαν τού Γένους, ότι μουρμουράτε πώς τάχατες δέν έπρεπε νά κάμωμε τήν Επανάστασιν και ότι, ακόμη και τόν Τούρκον θέλετε νά τόν κάμετε φίλον, διά νά βάλετε σέ μοιρασιά, λέει, μ’ αυτόν τό Αιγαίο!!!
Ωρέ ζουρλαθήκατε εντελώς;;; Πιάνεται ωρέ φίλος ο Τούρκος;;; Αυτός άν τού δώσεις τό χέρι γιά καλημέρα, θά στό δαγκώσει γιά προσφάϊ…
Και τί είναι ωρέ τό Αιγαίο τών αρχαίων μας προγόνων γιά νά τό μοιράσετε;;; Κολοκυθόπιττα τής γιαγιάς σας;;;
Διά όλα τούτα διαμαρτυρόμαστε εντόνως και σάς καλούμε νά στοχαστείτε καλά και «μέ τό μέσα μυαλό», όσα άσκεφτα σπεύδετε νά πράξετε, άλλως τά ποτάμια αίματα και τά ποτάμια δάκρυα, όπου έχουν χυθεί γιά τήν λευτεριά τής Πατρίδος από μιλιούνια γενηές Ελλήνων, θά γυρίσουν νά σάς πνίξουν.
Σάς δηλώνουμε δέ πώς, όποτε μέ τό καλό κοπιάσετε μέ τήν σειρά σας εδώ πάνω, «μά τόν πούτζον» τού εξ ημών Καραϊσκάκη, εις τόν οποίον από εκείνα τά χρόνια εσυνηθίσαμε νά ομνύουμε εις κρισίμους ώρας, θά σάς καρτερήσουμε διά νά λογαριαστούμε και νά πάρουμε «χάκι».
Επειδή τήν σύνταξιν τής παρούσης αναθέσαμε εις τόν υπογράφοντα αυτήν, ως γραμματιζούμενον απόγονον ενός -αγράμματου μέν αλλά και πολλά παθόντος- συναγωνιστού μας εκ Ραδοβυζίου Αρτης τού δίδουμε και τήν ρητήν εντολήν νά αναθέσει εις αρμόδιον δικαστικόν επιμελητήν όπως τήν επιδώσει εις αυτόν οπού απευθύνεται, πρός γνώσιν του και διά τίς ηθικές συνέπειες οπού τού αρμόζουν.

Αθήνα, 15η Ιανουαρίου 2011
Ο Πληρεξούσιος Δικηγόρος
ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΝΙΚΗΦ. ΚΟΣΣΥΒΑΚΗΣ
ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΑΘΗΝΩΝ

Πηγή: Citypress-gr

Διαβάστε περισσότερα...

Κάντε ταινίες - Όχι πόλεμο

Στα πλαίσια του τηλεοπτικού ανταγωνισμού, και μετά την ακροαματικότητα της εκπομπής του ΣΚΑΪ "1821" και άλλοι τηλεοπτικοί Σταθμοί προτίθενται να γυρίσουν διάφορα ντοκυμαντέρ ιστορικού περιεχομένου με μιά πιό διαλλακτική και καθαρή ματιά.

Έτσι το ΜΕΓΚΑ πρόκειται να γυρίσει την σειρά "1940" όπου θα αποκαλύπτεται η φιλειρηνική διάθεση του Μουσολίνι να χρησιμοποιήσει απλώς την Ελλάδα για πέρασμα των στρατευμάτων του προς τον Νότο και την ακατανόητη στάση των εθνικιστών Ελλήνων για άμυνα (που είχε ως αποτέλεσμα το γνωστό λουτρό αίματος εκείνης της περιόδου).

Ο ΑΝΤΕΝΝΑ Κύπρου θα προβάλει την σειρά "1974" όπου θα εκτυλίσσεται η ιστορία ενός Μεχμετζίκ (Τούρκου στρατιώτη) που ενώ έφερε την ειρήνη στο νησί, στα πλαίσια της ειρηνευτικής επιχείρησης του 1974, ο ίδιος τραυματίστηκε ψυχικά από την παράλογη στάση μερικών Ελλαδιτών και Κυπρίων να αμυνθούν . Επίσης θα μιλήσει για το δράμα του ένας άλλος τούρκος στρατιώτης, ο οποίος κόλλησε ένα αφροδίσιο νόσημα από τους (αναγκαίους) βιασμούς ανήλικων κοριτσιών, και ταλαιπωρήθηκε για 2 χρόνια με φαρμακευτικές αγωγές.

Ο ΆΛΦΑ θα γυρίσει την σειρά "1453" όπου θα αποκαθηλώνει τον ημίτρελλο Αυτοκράτορα Παλαιολόγο ο οποίος αμύνθηκε μέχρι εσχάτων τις ορδές του πολιτισμού και της πολυπολιτισμικότητος που χτύπησαν την πόρτα της Αυτοκρατορίας του.

Ο ΑΛΤΕΡ θα ξεκινήσει γυρίσματα για την σειρά "480 π.Χ." όπου θα καταδεικνύει την πνευματική ανωτερότητα των Περσών, τον βρώμικο ρατσιστικό ρόλο του Λεωνίδα καθώς και τα φασιστικά κίνητρα των Σπαρτιατών και των Θεσπιέων να αμυνθούν στην συμφέρουσα πρόταση της Περσίας για συνδιαχείριση της Πατρίδας τους.

Σύνθημά όλων:Κάντε ταινίες (και έρωτα), όχι πόλεμο!


Πηγή:http://skymnos.blogspot.com/2011/02/make-movies-and-love-not-war.html


Διαβάστε περισσότερα...

ΠΡΟΣ ΣΚΑΙ: 1453-1821 Ολοι οι Απελευθερωτικοί Αγώνες των Ελλήνων

“ Το δε την Πόλιν σοι δούναι, ουτ’ εμόν εστί, ούτ’ άλλου των κατοικούντων εν ταύτη,
κοινή γαρ γνώμη πάντες αυτοπροαιρέτως αποθανούμεν και ου φεισόμεθα της ζωής ημών.”

Κωνσταντίνος Παλαιολόγος 1453

Αναρωτιέται διαρκώς στο κους-κους του 1821 ο συγγραφέας Τατσόπουλος, “ Γιατί η Επανάσταση ξεκίνησε το 1821;” μα αν είχατε διαβάσει Ιστορία κύριε Βερέμη θα ξέρατε οτι η Επανάσταση δεν σταμάτησε ΠΟΤΕ!

Ηταν διαρκής και ανηλεής!

Ηταν Αγώνας επιβίωσης!

Αλλά οι Τουρκολάγνοι, Αμερικανόδουλοι θέλουν να περάσουν το μύνημα ο΄τι επι Τουρκοκρατίας υπήρχε Ειρήνη κι Ευημερία!


Δείτε και τον Χορηγό! Η Τουρκική finansbank δια μέσω της Εθνικής Τράπεζας! Τύχαιο;

Ας διαβάσουν τα παρακάτω Ιστορικά Ντοκουμέντα, ο Μυστακοφόρος ΕΛΙΑΜΕΠ κι ο “Συγγραφέας” κ.Πέτρος “δώστε-του-το-νόμπελ-να φύγει” Τατσόπουλος αλλά κι ο συμπατριώτης μου Αρης “ο-Κωνσταντινουπολίτης-που-νομιζε-ότι-ήταν-Ελληνας”

ΑΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΡΟ ΤΟΥ 1821!

Δεν θα αναφερθώ στους Αμυντικούς Πολέμους, όπως η Άλωση της Χαλκίδας, η Πολιορκία της Ρόδου, η Άλωση της Ρόδου κτλ, αλλά μόνο στις διαρκείς προσπάθειες απελευθέρωσης των ΕΛΛΗΝΩΝ!

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Μετά την Αλωαη της βασιλεύουσας στα εδάφη της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας παρέμεναν πληθυσμοί αδύναμοι λόγω των προηγηθείσων της Αλώσεως πολεμικών δοκιμασιών, αλλά και με την Ελπίδα ότι ή συμφορά θα ήταν προσωρινή. Παραδόσεις πριν από το 1453 προέλεγαν για την Άλωση αλλά και για την ανάσταση του Γένους, με την βοήθεια των Χριστιανικών Δυνάμεων και φυσικά της Υπερμάχου Παναγιάς. Υπάρχουν επιστολές κι άλλα κείμενα, λογίων της εποχής, αλλά και τα δημοτικά τραγούδια κι οι “Θρήνοι”.

Ο Ανδρόνικος Κάλλιστος (1400-1486) στην “Μονωδίαν” του γράφει “Επί τη δυστυχεί Κωνσταντινούπολει” απευθύνεται προς την Ρώμην και την Βενετίαν και ικετεύει να επέμβουν: “Ω Ρώμη θεία, τι πότε δράσεις, της θυγατρός γενομένης δούλης;”

ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΟΝ


1457

Ο λόγιος Βησσαρίων (1403-1472) από την Τραπεζούντα, μαθητής του Γεμιστού, μητροπολίτηςς Νικαίας, παρά του ότι μετεστράφει στονΚαθολικισμό.. Προσπάθησε με όποιον τρόπο μπορούσε να απελευθερώσει τους Ελληνες. Με την επιρροή που είχε στον πάπα Καλλιστό Γ’ συγκέντρωσαν χρήματα, εξόπλισαν 40 πλοία και το 1457 με 10.000 στρατιώτες έπλευσε στο Αιγαίο και μαζί με την βοήθεια των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννου και του Μέγα Μαγίστρου, κατέλαβαν την Λέσβο, την Λήμνο, την Θάσο και την Σαμοθράκη, τον Αύγουστο του 1458 η σταυροφορία διαλύθηκε.

1459

Ο Βησσαρίων με τον πάπα Πίο Β‘, ξαναπροσπάθησε να οργανώσει σταυροφορία αλλά τα σχέδια ναυάγησαν από τις εσωτερικές διαμάχες των Γερμανών ηγεμόνων.

1463

Ο καρδινάλιος πλέον Βησσαρίων το 1463 ξανασυγκέντρωσε στρατό από το Μιλάνο, από τη Γερμανία και την Ιταλία κι από την Μοδένα και Βολώνια πλοία ενώ κι ο Βησσαρίων εξόπλισε κι ένα με δικά του έξοδα. Όμως για να πετύχει χρειαζόντουσαν και την συνδρομή της Βενετίας. Ο πάπας στις 8 Νοεμβρίου 1463 έστειλε γράμμα στον δόγη της Βενετίας Μoro που έγγραφε :

“…Αμα φανής επί του Βουκενταύρου ενδεδυμένος την πολύτιμον στολήν, ου μόνο η Ελλάς αλλά και η Ασία θα λαβώσει τα όπλα. Μεγάλη τιμή τη δημοκρατία τιμή κι όφελος τη Χριστιανοσύνη θέλουσι προσγίνει άμα υμείς ενωθήτε μεθ ‘ημών, αφού μάλιστα πρόκεται περί πολέμου υπέρ της θρησκείας του Σωτήρος…”



Τι γράφει ο Πάπας το 1463; Η “Ελλάς”! Το 1463! Κι ο Τατσόπουλος ψάχνει ακόμη να μάθει από την καταγωγή του σπέρματος που μας έκανε Ελληνες το 1821! Δυστυχώς ο δόγης ολιγώρησε να απαντήσει κι ο πάπας απεβίωσε εν τω μεταξύ κι η εκστρατεία ακυρώθει.

1463

Μετά την κατάλυση του δεσποτάτου του Μωριά από τους Μογγόλους το 1460, η Βενετία άρχισε να προετοιμάζεται να υπερασπισθεί τις κτήσεις της στην Πελοπόννησο. Το 1463 κήρυξε πόλεμο κατά των Τούρκων απέστειλε τον Alvise Loredano και αργότερα τον Αρχιστράτηγο Bertolo d’Este. Η απελευθέρωση του Αργους αναπτέρωσε το ηθικό των Ελλήνων και εξεγέρθηκαν. Μερικοί από τους αρχηγούς, που δεν ήταν Ελληνες κατά τους άσχετους οχετούς του ΣΚΑΙ, ήταν ο Κροκόδειλος Κλαδάς, ο Μιχαήλ Ράλλης, ο Πέτρος Ραλλης, ο Μιχαήλ Μπούας, ο Νικόλαος Γραίτζας κι άλλοι. Στο Γαρδίκι ήταν ο Προικονοκοκκάς, ο Μανουήλ Μπόχαλης, στην Καρύταινα ο Παλαιολόγος Γραιτζάς. Το πρώτο χρόνο ο πόλεμος πήγαινε καλά, αλλά μετά τον θάνατο του d’Este τον Νοέμβριο του 1463 περιορίσθηκαν σε αμυντικό πόλεμο, μέχρι την άφιξη του Malatesta. Απελευθέρωσαν την Καλαμάτα, απέτυχαν να κυριεύσουν το φρούριο του Μυστρά. Οι Μογγόλοι αντεπιτέθηκαν με τον βεζίρη Μαχμούτ πασά, η πλάστιγγα έγειρε υπέρ των βαρβάρων κι οι ο Malatesta εγκαταλείπει τους υπόδουλους στην τύχη τους ο προνοητής του Μωριά Barbarigo φονεύτικε λίγο αργότερα, ο Ράλλης ανασκολοπίσθη κι ο στρατός διαλύθηκε. Από τους διωγμούς πολλοί αιχμαλωτίστηκαν και πολλοί κατέφυγαν στην Ζάκυνθο κι άλλες βενετοκρατούμενες περιοχές.

1468-1469

Ο λόγιος, όχι του τύπου ΕΛΙΑΜΕΠ, Μιχαήλ Αποστόλης εις το “Προσφώνημα” του προς τον Αυτοκράτορα της Γερμανίας Φρειδερίκον Γ’ τον καλεί να απελευθερώσει του Ελληνας (!) και να δώσει τον θρόνο της Κωνσταντινουπόλεως στον υιό του Μαξιμιλιανόν

1470

Η Χαλκίς εάλω.

1492-1496

Μετά τον θάνατο του Μωάμεθ Β’ το σουλτανάτο το διεκδίκησανοι γιοί του Βαγιαζίτ Β’ και Τζέμ. Ο Τζέμ ηττήθηκε και μετά από περιπλάνηση κατέληξε στην Αυλή του Καρόλου Η’ της Γαλλίας. Ο Τζεμ θεωρήθει κατάλληλη ευκαιρία για μια νεα σταυροφορία ως διάδοχος. Σημαντικό ρόλο έπαιξε κι ο Ανδρέας Παλαιολόγος ανιψιός του Κωνσταντίνου, που παραχώρησε το δικαίωμα του στον θρόνο του Βυζαντίου στον βασιλεία της Γαλλίας. Ο Κάρολος επικεφαλής 30.000 ανδρών διέβη τις Αλπεις το 1494, ενώ ο στόλος μετέφερε άλλες 10.000 άνδρες. Οι Ελληνες μόλις έμαθαν το νέο αναθάρρησαν κι ιδιαιτέρως οι κάτοικοι της Ηπείρου και της δυτικής Ελλάδας. Οι επαναστάτες 5.000 κατέλαβαν την Σκόρδαν κι άλλους τόπους και περίμεναν την βοήθεια που τελικά ουδέποτε ήρθε. Οι Βενετοί κατέλαβαν το πλοίο που είχε στείλει ο καθολικός Επίσκοπος Δυρραχίου Μαρτίνος με όπλα. Ο Μαρτίνος αφέθηκε ελεύθερος οι Βενετοί πρόδωσαν την Επανάσταση στον Σουλτάνο κι αυτή καταπνίγηκε εν τη γενέσει της.

1508

Ο Ιανός Λάσκαρις το 1508 είχε συντάξει σχέδιο εκστρατείας εναντίων των Τούρκων κι απευθύνθηκε κατά καιρούς στον ηγεμόνες της Ευρώπης όπως ο Κάρολο Η’, Λουδοβίκο ΙΒ’, αρχιδούκα της Αυστρίας Φερδινάνδο, πάπα Ιούλιο Β’, Λέοντα Ι’, Κλημέντα Ζ’. Χαρακτηριστική είναι και μια επιστολή του που αναφέρει για …. Ελληνες! Ναι!

“..Τους γουν περι τον αρχιερέα τον άκρον ανακοινουμένους εκάστοτε σοι περί μεγίστων, ο παύη παροξύνων, προστήναι μεν της ευσεβών…..Και ου υπερ σώσαι την Ελλάδα πονείς, των δε καθ’εκάστον Ελλήνων υπερφρονείς…”

Ναι ΕΛΛΑΔΑ κι ΕΛΛΗΝΕΣ το 1508! Επιστήμονες στην Ιστορία και πρωταθλητές στη οσφυοκαμψία, αυτά δεν σας τα έμαθαν στην Πρεσβεία; Ψάξτε εσείς για σπέρματα και DNA! Για φρονήματα και Εθνικσμούς! ΕΛΛΗΝΕΣ το 1508!

1513

Ο Μάρκος Μοσουρός εκδίδει από το τυπογραφείο του Αλδου Μανούτιου τα έργα του Πλάτωνα, κι απευθύνεται προς τον πάπα Λέοντα Ι’ και τον ικετεύει να ηγηθεί εκστρατεία δια την απελευθέρωση των Ελλήνων.

1521

Άλωση Βελιγραδίου

1522

Άλωση Ρόδου

1529

Πολιορκία της Βιέννης

1566

Ξεσηκώνονται στην Χιμάρα ! Λόγω της υψηλής φορολογία και του επαχθούς παιδομαζώματος, Δυστυχώς δεν είχαν την τύχη να μάθουν από τον ΣΚΑΙ, ότι το παιδομάζωμα ήταν μύθος, απλώς ήταν κυβερνητικό έργο για την μείωση της Ανεργίας κι αυξήσεως της Απασχόλησης. Αρε κωλο-Ελληνόφωνοι από τότε τεμπέληδες ήσασταν, αλλά δεν ζούσε ο Πάγκαλος να σας τα χώνει. Οι Χιμαριώτες πρόβαλλαν ισχυροτάτη αντίσταση και έσφαξαν πολλούς υπάνθρωπους… συγγνώμη Paxottmanous. Τον Μαρτιο του 1570 οι Βενετοί υποχρεώνονται να σεβαστούν την αυτονομία της Χιμάρας μετά την εκδίωξη των Τούρκων ενώ τους δίνουν κι όπλα. Οι επαναστάτες με αρχηγό τον Εμμανουήλ Μορμόρη συνέχισαν τον Αγώνα μέχρι το 1573!

1568

Οι Μανιάτες ξεκινούν Αντάρτικο. Οι Τούρκοι έστειλαν 25 πλοία, έκαψαν τα χωρία και έκανα τα φονικά, που οι Βερέμης τα λέει “περνάγαμε ωραία, με τούτη την παρέα, λα-λα-λα”. Οι Μανιάτες κατάφεραν να προβάλλουν αντίσταση στα Ορεινά κι οι Τούρκοι έφυγαν άπραγοι. Παράλληλα με την Μάνη ξεσηκώνονται και σε μικρότερες περιοχές Γαλαξίδι, Σάλωνα, Κρήτη, Επτάνησα. Αξιομνημόνευτοι είναι, ο Κερκυραίος Πέτρος Λαντζάς, οι Κρήτες Νικόλαος Φασιφώνης και Μιχαήλ Μακρής

1571

Η γνωστή Ναυμαχία της Ναυπάκτου. Μετά την κατάληψη και της Κύπρου οι Ισπανοί, οι Βενετοί κι ο πάπας ο Πίος Ε’ παρασκεύαζαν εκστρατεία κατά των Τούρκων. Οι Ελληνες ήταν πάλι σε επαναστατικό αναβρασμό στην Πελοποννήσου και στην Ήπειρο. Ο Πελοποννήσιος μάλιστα Πέτρος Μενάγιας υπέβαλε στην Ισπανική Κυβέρνηση κάλεσμα για απελευθέρωση. Οι Τούρκοι στην περιοχή ήταν μόνον 5.000 περίπου με 1.400 ιππείς αρκούσαν μόλις 10.000 Ισπανοί και 1.000 ιππείς. Το σχέδιο προέβλεπε συγκέντρωση στο βασίλειο της Νεαπόλεως, επίθεση στα στρατηγικά σημεία στο Ναβαρίνο, Ανδρούσα και Μεθώνη. Ο πληθυσμός της Πελοποννήσου θα συμμετείχε σύσσωμος, αλλά δεν προχώρησε.

1572

Τον Νοέμβριο του 1571 ο Φίλιππος Β’ της Ισπανίας ενέκρινε κι έστειλε μέχρι το 1592 χιλιάδες όπλα στον Πελοπόννησο. Ο διοικητής του παπικού Στόλου Marcantonio Colonna ανακοίνωσε στους Μανιάτες ότι θα τους βοηθήσει, αυτοί αναθάρρησαν επιτέθηκαν σε πολλές Τουρκικές φρουρές, αλλά τελικά οι Ισπανοί περιορίσθηκαν σε ναυτικές επιδρομές, προς απογοήτευση των επαναστατών που μετά από λίγο διαλύθηκαν.



Την ίδια χρονιά 15/3/1572 ο Μητροπολίτης Τιμόθεος (άντε πάλι η εκκλησία, τους τα χαλάει) έστειλε υπόμνημα στον Πάπα Πίο Ε’ και τον καλούσε να αναλάβει δράση κατά των Τούρκων. Το σχέδιο ήταν να αποβιβαστούν χριστιανικές δυνάμεις στην Πελοπόννησο και την Ήπειρο, να συναντηθούν στην Θεσσαλονίκη και να εκστρατεύσουν κατά της Πόλης.

1581

Οι κάτοικοι της Χιμάρας απηύθυναν έκκληση στον Πάπα Γρηγόριο ΙΓ’ να τους βοηθήσει :

“να λυτρώσεις ημάς και τα παιδιά μας, όλης της Γρετζίας (ΓΡΑΙΚΙΑΣ !!!!! ΕΛΛΑΔΑΣ !!! Βερέμη πές Αλεύρι!!!), όπου καθημερινώς τα παίρνουν οι ασεβείς κάνουν Τουρκόπουλα”

Μάλλον εννοεί τον μύθο του παιδομαζώματος. Ρεπουσοκουλούρη το ήξερες αυτό; Η βοήθεια δεν ήρθε και κατέθεσαν τα όπλα το 1590.

1585

Εξερράγη επανάσταση στη Βόνιτσα και στο Ξηρομέρι. Ο Αρματολός Θεόδωρος Μπούας Γρίβας, κι ο αδελφός του Γκίνος Μπούας ύψωσαν την Σημαία της Επαναστάσεως στην Ακαρνανία και στην Ήπειρο κι εκτέλεσαν σε μια νύχτα όλους τους Τούρκους της Pax Πουτάνα Βόνιτσα και στο Ξηρομέρι. Ακολούθησαν οι Αρματολοί της Ηπείρου Πούλιος Δράκος και Μαλάμος που κατέλαβαν την Αρτα.

1596

Νέα εξέγερση στην Χιμάρα τον Αύγουστο με μπροστάρη πάλι την Εκκλησία (τ’ακους Ιερώνυμε;) υπό του Μανιάτη Αρχιεπισκόπου Αχρίδος Αθανασίου, (αυτοί ήταν παπάδες, όχι με μερτσέντες). Ο Αρχιεπίσκοπος ζήτησε βοήθεια από τον πάπα Κλημέντα Η’ κι από τον Γερμανό Ροδόλφον Β’ αλλά δεν έδειξαν ενδιαφέρον.

Επειδή δεν ήξεραν μάλιστα οι “κάτοικοι” της Μακεδονίας, Θεσσαλίας και Ηπείρου, ότι δεν είναι Ελληνες έστειλαν στον πάπα Κλήμεντα Η’ γράμμα, ευτυχώς ο Συγγραφέας ήρθε να αποκαταστήσει την αλήθεια στον ΣΚΑΙ. Το γράμμα έγγραφε:

“…Κέχηνε προς τούτο ο του Χριστού λαός, ο Θετταλίας, Ηπείρου τε και Μακεδονίας και σύμπασα εφεξής η ΕΛΛΑΣ (!!!!) και μυρίους υπερ της πίστεως θανάτους υποστήσεται…..”



Σε αυτή την κίνηση θεωρείται πιθανόν να αναμειχθεί κι ο Μητροπολίτης Τρίκκης Διονύσιος Β’΄ο Φιλόσοφος (ή Σκυλόσοφος). Έχω βαλθεί να τους ξεκάνω γιατί αυτοί ακούνε παπάδες και βγάζουν εκζέματα!

1600

Το 1598 πήγε στην Βενετία μοναχός από τα Ιωάννινα, απεσταλμένος του Μητροπολίτου Λαρίσης για να συνεννοηθεί με τους Ελληνες της διασποράς για την απελευθέρωση, με την βοήθεια του Φιλίππου Γ’ της Ισπανίας και του Ροδόλφου Β΄ της Γερμανίας. Η επανάσταση ξέσπασε το 1600 αλλά βάφτηκε στο αίμα. Ανάμεσα στα θύματα ήταν κι ο νεομάρτυρας Αρχιεπίσκοπος Νεοχωρίου και Φαναρίου Σεραφείμ. Ο Διονύσιος καθαιρέθηκε από την αρχιεπισκοπή μετά από την σφαγή και διέφυγε στην Ιταλία.

1602

Ο μακρινός απόγονος του Παλαιολόγου και Γάλλος ευγενής Charles Gonzaguw (1580-1637) δούκας του Nevers με την έγκριση του Γάλλου Βασιλιά Ερρικού Δ’, μετείσχε σε επίθεση των χριστιανικών κρατών κατά των Τούρκων κατά τον πόλεμο με τους Ουγγρους. Εκεί ήλθε σε επαφή με τον αρχιεπίσκοπο Τιρνόβου Διονύσιον Ράλλη Παλαιολόγο ο οποίος ήταν θερμός υποστηρικτής μιας επανάστασης. Το σχέδιο του αρχικώς δεν πραγματοποιηθεί αλλά το 1609 οι Μανιάτες ήρθαν σε επαφή μέσω κληρικών με του δούκα και του ζητούσαν να ηγηθεί επανάστασης. Οι ετοιμασίες είχαν φτάσει σε καλό σημείο ο στρατός είχε συγκεντρωθεί αλλά ξέσπασε ο Τριακονταετής Πόλεμος (1618-1648) και τα σχέδια δεν πραγματοποιήθηκαν. Στις προεργασίες συμμετείχαν κι ο Λακεδαιμονίας Χρύσανθος κι ο πρώην (καθαιρέθηκε) επίσκοπος Λάσκαρης.

1609

Ο Διονύσιος επανήλθε στην Ελλάδα στην ιερά μονή Αγίου Δημητρίου Διχούνη. Συγκέντρωσε ολίγους επαναστάτες όπως ο επίσκοπος Δρυϊνοπόλεως Ματθαίος, ο γραμματικός του Οσμάν Ιωάννης Λάμπρος, ο Ζώτος Τσιρίπος, ο Ντελή Γιώργος. Κατέλαβαν τα Ιωάννινα αλλά οι Τούρκοι αντεπιτέθηκαν και συνέλαβαν κατόπιν προδοσίας τον Διονύσιο. Τον έγδαραν ζωντανό οι Pax ELIAMEP κι έστειλαν ολόκληρο το δέρμα του τρόπαιο στην ISTANBUL (καλά το είπα κύριε Πρέσβη;). Ο Ντελής κι ο Λάμπρος κάηκαν ζωντανοί. Μετά από την αποτυχία της επανάστασης η περιοχή πέρασε από το λεπίδι και το θανατικό της Pax Οtomobili και ήταν τέτοια η δυστυχία που του Διονύσου του έδωσαν το χαρακτηρισμό “Σκυλόσοφος”

1612

Ξεκινάνε (5 Σεπτεμβρίου) επανάσταση ο Διονύσιος Τρίκκης κι ο ιερέας Μάνης Νεόφυτος στην Πελοπόννησο. Ζήτησε βοήθεια από τον Φίλιππο Γ’ της Ισπανίας αλλά … ουδέν

Αυτά τα ολίγα για τους “ Παραδεισένιους” πρώτους Αιώνες της Pax Οtomatika

Πηγή:netakias.wordpress.com

Διαβάστε περισσότερα...

Η Σπίθα και η πεδιάδα

Πριν από λίγες μέρες, στις 17 Ιανουαρίου 2011, πραγματοποιήθηκε η δεύτερη μεγάλη ομιλία του Μίκη Θεοδωράκη, στα πλαίσια της νέας ανεξάρτητης Κίνησης Πολιτών που έχει ιδρύσει, της «Σπίθας».
Ο κόσμος ήταν πολύς, πάνω από 1500, και ως επί το πλείστον, πέρα από τους «συνήθεις υπόπτους», που παρευρίσκονται σε τέτοιου τύπου συγκεντρώσεις, ήταν λαϊκός: ένα ακροατήριο το οποίο έχει εξαφανιστεί τα τελευταία δεκαπέντε ή είκοσι χρόνια από τα μονότονα ραντεβού της αριστεράς, και εμφανιζόταν μόνο σποραδικά στους δρόμους ή στις συγκεντρώσεις, όταν ο κόμπος έφτανε στο χτένι, όπως συνέβη με το Κόσοβο, το Ασφαλιστικό, το Ιράκ ή ακόμα και με τη διαμάχη με τις ταυτότητες και το βιβλίο ιστορίας της ΣΤ΄ δημοτικού, ή στις διαδηλώσεις του περασμένου Μαΐου ενάντια στην έλευση Ερντογάν στην Αθήνα.


H πρωτοβουλία του Μίκη Θεοδωράκη έχει ορισμένα πολύ θετικά στοιχεία. Το κυριότερο, κατάφερε, με τη λαϊκότητα και τη μαζικότητα που τη χαρακτηρίζει, να συνθέσει την αντίσταση ενάντια στο Μνημόνιο, και την οικονομική λεηλασία που υπόκειται η χώρα μας, με την αντίσταση ενάντια στο νεο-οθωμανισμό και την πάλη για την εθνική χειραφέτηση. Να την συνθέσει, μάλιστα, σ’ ένα σχήμα που, σήμερα, από πολλές απόψεις έχει την πρωτοβουλία της κινητοποίησης. Έτσι, την Δευτέρα 17/01, στον προθάλαμο του ΡΕΞ, συνωστίστηκαν πολλοί παράγοντες της «καθεστωτικής αμφισβήτησης» ή ακόμα και της «κριτικής συμπολίτευσης», δημοσιογράφοι, συνδικαλιστές, παράγοντες του ΣΥΡΙΖΑ, της ευρύτερης κεντροαριστεράς και πρώην μέλη του ΠΑΣΟΚ, μεταξύ των οποίων κι ένας κόσμος που μέχρι πρότινος έβλεπε ως πολύ «εθνικιστικές» τις θέσεις του Μίκη για το βιβλίο Ιστορίας ή τη Δραγώνα. Κι αυτό το γεγονός, δείχνει πόσο έχει αλλάξει η κατάσταση: Από την εποχή που δυνάμεις, που προωθούσαν τη σύνθεση των εθνικών ζητημάτων με τα κοινωνικά, ήταν αποκλεισμένες από την σφαίρα της άμεσης πολιτικής, και μπορούσαν να παρεμβαίνουν μόνο δια της πλαγίας, μέσω της ιδεολογίας ή του πολιτισμού, περάσαμε στην εποχή που η εκδήλωση της πρωτοβουλίας Θεοδωράκη μεταβάλλεται σε κεντρικό πολιτικό γεγονός.
Βέβαια, η ίδια η κοινωνία δεν θα κάνει εύκολα τα βήματα που απαιτούνται στον δρόμο της αναγέννησης και προπαντός της μορφοποίησης των αντιστασιακών αντανακλαστικών. Σήμερα, μπορεί όλοι, ή σχεδόν όλοι, πέρα από εκείνη την πολύ συγκεκριμένη ταξικά και κοινωνικά κατηγορία που εμπνέεται από τις θέσεις της Καθημερινής και τα γαυγίσματα του Πάγκαλου, να είναι ενάντιοι στο μνημόνιο και τις κυβερνητικές επιλογές, όμως, δεν υπάρχουν οι μηχανισμοί, οργανωτικοί και ιδεολογικοί, ώστε αυτή η διάχυτη δυσαρέσκεια να μετασχηματιστεί άμεσα σε ρεύμα αντίστασης. Και αυτό διότι το σύστημα ελέγχει τη συντριπτική πλειοψηφία των υπαρχόντων μηχανισμών και προσπαθεί να πνίξει εν τη γενέσει της κάθε αμφισβήτηση (κόμματα, ΜΜΕ, καθεστωτικοί διανοούμενοι, πράκτορες ξένων δυνάμεων).
Χαρακτηριστικά για την αδυναμία των πολιτών να μεταβάλουν ακόμα την οργή τους σε πρόταση είναι π.χ. και τα πορίσματα της έρευνας της Marc για το Έθνος της Κυριακής (16.01.2011). Σ’ αυτήν, ένα 65% των πολιτών φαίνεται να υποστηρίζει ότι τα κυβερνητικά μέτρα είναι «δυστυχώς επιβεβλημένα» και ότι «θα πρέπει να εφαρμοστούν», έναντι ενός 30,2% το οποίο υποστηρίζει ότι τα μέτρα πρέπει να αντιμετωπιστούν με απεργίες και μαζικές διαδηλώσεις. Αναφορικά με τη στάση απέναντι στο μνημόνιο, η κοινή γνώμη φαίνεται να είναι διχασμένη: Ένα 30,3% υποστηρίζει ότι ήταν ένα αναγκαίο κακό, ένα 33,5% ότι υπήρχαν περιθώρια να διαπραγματευτούμε ένα καλύτερο μνημόνιο, και μόνον ένα 34% συντάσσεται με το προφανές, ότι δηλαδή η υπογραφή του μνημονίου ήταν εξ ολοκλήρου λανθασμένη. Την ίδια αμφιθυμία, δείχνουν οι πολίτες απέναντι στο ΠΑΣΟΚ: Ένα 21,5% δηλώνει υποστήριξη προς την κυβέρνηση, ένα 26.2% δηλώνει ανοχή, ένα 29.7% απογοήτευση και μόνον ένα 21% δηλώνει ότι έχει εξοργιστεί με τη στάση των κυβερνώντων.
Όλα τα παραπάνω μας επιτρέπουν να κατανοήσουμε ποια είναι ακριβώς η παρούσα κατάσταση της ελληνικής κοινωνίας: Μια κοινωνία καταναλωτική, εθισμένη να λειτουργεί στον αυτόματο πιλότο, να ακολουθεί το κομματικό σύστημα και να παρακολουθεί τα τουρκικά σήριαλ στην τηλεόραση, δεν μπορεί να μεταμορφωθεί ως δια μαγείας και εν μια νυκτί σε μαχητικό λαό, υπερασπιζόμενο τα εθνικά, κοινωνικά και πολιτικά του δικαιώματα. Δυστυχώς, πρέπει να περάσουμε από διάφορες φάσεις επώδυνων μετασχηματισμών και αναζητήσεων, πολιτικών και οργανωτικών, ώστε να καταλήξουμε στον δρόμο της αποτελεσματικής αντίστασης. Και σήμερα ζούμε μια τέτοια φάση, όπου η συγκυρία θέτει επιτακτικά ζητήματα, και ο κόσμος, ακόμα φοβισμένος, διστακτικός, και αρκετά αλλοπρόσαλλος, αναζητά αποτελεσματικά αναχώματα στις επιθέσεις που δεχόμαστε.

Η δυναμική της απεύθυνσης στον λαό

Στην πραγματικότητα έχουν αρχίσει να εμφανίζονται τα πρώτα σκιρτήματα μιας ενεργητικότερης στάσης, όπως καταδεικνύουν π.χ. οι κινητοποιήσεις για τα διόδια. Και αυτό συμβαίνει παρόλο που δεν υφίσταται κανένα οργανωτικό σχήμα, κανένα πολιτικό προσωπικό, ούτε και κοινωνική βάση έμπειρη από κινητοποιήσεις και συμμετοχή στα κοινά, ώστε να συγκροτηθεί άμεσα ένα συνεκτικό ρεύμα ανατροπής. Διότι οι «έμπειροι περί τα πολιτικά», ιδιαίτερα οι της Αριστεράς, είναι ακόμα ενταγμένοι σε άθλιους κομματικούς μηχανισμούς και εθνομηδενιστικά σχήματα, έχοντας αφήσει τη νέα κοινωνική και πολιτική διαμαρτυρία να αναζητά μόνη το δρόμο της. Με όλα τα καλά αλλά και τα κακά που έχει κάτι τέτοιο.
Εμείς όμως θα μείνουμε στην καλή πλευρά των πραγμάτων. Στο γεγονός ότι είμαστε μάρτυρες της ανάδυσης νέων αντιπολιτευόμενων δυνάμεων, πιο αυθεντικών, πιο υγιών και πιο αδέσμευτων. Δυνάμεων που είναι πιο κοντά στη λαϊκή συνείδηση και πιο κοντά στα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας. Οι καιροί επιβάλλουν την ιδεολογική και πολιτική προσέγγιση όλων αυτών των «νέων αντιπολιτευόμενων δυνάμεων», που ξεπήδησαν από τη κρίση του πολιτικού συστήματος των δύο τελευταίων χρόνων: από κομμάτια που προέρχονται από τη βάση του ΠΑΣΟΚ, κόσμο που για χρόνια έχει μείνει ανένταχτος και αποστασιοποιημένος από τον πολιτικό εκφυλισμό της ύστερης μεταπολίτευσης, μέχρι τις πρωτοβουλίες πολιτών ενάντια στο χρέος και τον επαχθή δανεισμό – και βέβαια τη Σπίθα του Μίκη, την πρωτοβουλία με την πιο μαζική απεύθυνση από όλες. Γιατί οι τόποι της αντίστασης αρχίζουν και συγκλίνουν, και οι πάγοι της ύστερης αποχαυνωτικής μεταπολίτευσης αρχίζουν και λιώνουν...
Παρόλο λοιπόν που μπορούμε να προβλέψουμε μια σχετικά επίπονη πορεία συγκρότησης νέων και αποτελεσματικών πολιτικών υποκειμένων, και παρόλο που στο παρελθόν δεν συμφωνούσαμε πάντα και σε όλα με τον Μίκη, στη μακρά διαδρομή του, δεν πρέπει και δεν μπορούμε να είμαστε φοβικοί ή εσωστρεφείς, δεν μπορούμε να μείνουμε απαθείς και απόμακροι. Πρέπει να συμμετάσχουμε σε αυτή τη νέα ζύμωση που, για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, προοιωνίζεται κάτι θετικό και ευρύτερο.
Η ανάλογη ζύμωση που είχε γίνει πριν από ορισμένα χρόνια με την περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ ήταν υπονομευμένη εξ αρχής από την εθνομηδενιστική ρητορεία των αριστερίστικων ομάδων και μεγάλου μέρους του Συνασπισμού. Η πρωτοβουλία που είχε πάρει αρχικά ο Μανόλης Γλέζος για τη συγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ οδηγήθηκε εν τέλει σε αδιέξοδο διότι δεν είχε ως αφετηρία πολιτικές θέσεις αλλά την εσφαλμένη λογική της «ενότητας της Αριστεράς». Όπως πολλές φορές έχουμε τονίσει στο παρελθόν, δεν ξεκίνησε από την προβολή ορισμένων θέσεων, γύρω από τις οποίες θα έπρεπε και θα μπορούσαν να συνασπιστούν όλες οι δυνάμεις που θα το επιθυμούσαν, αλλά, αντίστροφα, γύρω από μια οργανωτικίστικη λογική «ενότητας της Αριστεράς», η οποία οδήγησε σε αδιέξοδο και ακύρωση ανθρώπων και προσπαθειών. Έτσι, μέσα από τους συμψηφισμούς και τους μέσους όρους, η προσπάθεια κατέληξε στη μεταβολή μιας πατριωτικής θέσης, όπως εκείνης του Μανόλη Γλέζου, στο εθνομηδενιστικό τελικό άθροισμα του ΣΥΡΙΖΑ! Γι’ αυτό είχαμε αρνηθεί σε φίλους μας, όπως ο Μανόλης Γλέζος ή ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, τη συμμετοχή μας σε ένα τέτοιο σχήμα.
Η λογική της πρωτοβουλίας του Θεοδωράκη είναι στον σωστό δρόμο. Διότι ξεκινάει αντίστροφα. Δεν καλεί κάποιους προνομιακούς συνομιλητές γύρω από ένα τραπέζι για τη διαμόρφωση ενός πολιτικού σχήματος. Αντίθετα, απευθύνεται στη λαϊκή πλειοψηφία και την καλεί να συσπειρωθεί γύρω από θέσεις και προτάσεις, άσχετα από κομματική, παραταξιακή προέλευση. Και καλεί όλο τον λαό να συγκροτήσει ομάδες πρωτοβουλίας γύρω από αυτές τις θέσεις.
Βέβαια, όπως προαναφέραμε, αυτή η διαδικασία απειλείται από τον αντίστροφο κίνδυνο, να μην μπορεί να πάρει κάποια άμεση και συνεκτική οργανωτική μορφή. Ωστόσο, για όσους είναι διστακτικοί και φοβούνται μήπως «κάψει» πρόωρα κάποιον κόσμο, δεν πιστεύουμε πως υπάρχει τέτοιος κίνδυνος και δεν μπορεί να προκαλέσει και ζημιά, όπως έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ. Και αυτό διότι βρίσκεται στη σωστή κατεύθυνση και διαμορφώνει τους όρους για την εμφάνιση ενός κινήματος στην περίοδο που έρχεται.
Διότι μια ενότητα και ένα κίνημα που διαμορφώνεται γύρω από θέσεις και πάνω σε θέσεις δεν κινδυνεύει ούτε από αρχηγισμούς ούτε από σφάλματα των ηγετικών ομάδων, πράγμα που συνέβη με τις απίστευτες παλινωδίες παλιών μας φίλων, όπως ο Αλέκος Αλαβάνος στον ΣΥΡΙΖΑ. Διότι, ακόμα και αν εμείς ως Άρδην αλλάξουμε θέσεις, ακόμα και αν ο ίδιος ο Μίκης αλλάξει θέσεις, αυτό δεν αναιρεί το γεγονός πως αυτές οι θέσεις είναι που συσπειρώνουν τον λαό και αυτές αποτελούν τη βάση πάνω στην οποία θα οικοδομηθεί το κίνημα που έρχεται στη χώρα μας. Ένα κίνημα στηριγμένο στις αρχές του πατριωτισμού, της κοινωνικής δικαιοσύνης, της περιβαλλοντικής ισορροπίας και της άμεσης δημοκρατίας.
Και ο Θεοδωράκης είναι μια εμβληματική μορφή που εκπροσωπεί και εκφράζει εναργέστερα την αντιστασιακή παράδοση του ελληνισμού: στον πολιτισμό, με το τεράστιο μουσικό του έργο, και στην πολιτική, από την Αντίσταση μέχρι τους Λαμπράκηδες και την Αντίσταση στη δικτατορία. Γι’ αυτό και μπόρεσε και μπορεί ακόμα πάρα πέρα να παίξει έναν αποφασιστικό ιστορικό ρόλο. Δηλαδή, να επιτρέψει να εκφραστεί ταχύτερα και αποτελεσματικότερα εκείνο που -όπως προαναφέραμε- δεν μπορεί ακόμα να βρει τις κατάλληλες οργανωτικές και ιδεολογικές δομές. Ο Μίκης μπορεί να λειτουργήσει ως ένας επιταχυντής συνειδήσεων, και ως ένα σύμβολο συγκέντρωσης πολλαπλών αντιστάσεων. Γι’ αυτό και πρέπει όλοι χωρίς μεμψιμοιρίες να βάλουμε πλάτη.
Όπως τονίσαμε πρόσφατα και στη Ρήξη, μια «σπίθα μπορεί να βάλει φωτιά στην πεδιάδα», αρκεί αυτή να είναι έτοιμη να την δεχτεί και να μην είναι βάλτος που θα την πνίξει. Ο Μίκης άναψε τη σπίθα. Η επίπονη διαδικασία που ακολουθεί θα πρέπει να την μεταβάλει σε πυρκαγιά.

Πηγή: Περιοδικό Άρδην



Διαβάστε περισσότερα...