Ο μοναδικός υπουργός που παραιτήθηκε είναι ο Μαυρογιαλούρος! Ο μοναδικός υπουργός που παραιτήθηκε από φιλότιμο είναι ο Μαυρογιαλούρος!

Κυριακή, 31 Οκτωβρίου 2010

Έσσεται ήμαρ (Όμηρος, Δ 164, Ζ 448)


ΓΡΑΦΕΙ Ο ΣΑΡΑΝΤΟΣ ΚΑΡΓΑΚΟΣ

ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ – ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ

Σε μια παλαιότερη εποχή, όταν ήθελαν μερικοί, που δεν ήταν και λίγοι, να εκφράσουν την αδιαφορία και την απουσία από τα μεγάλα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας, αναφέρονταν σχεδόν πάντα ονειδιστικά στην Ακαδημία και όχι πάντοτε αδίκως. Στον παρόντα καιρό κάτι στο χώρο της Ακαδημίας μας αλλάζει. Ένας καινούργιος ορίζοντας χαράζει. Πριν από μερικούς μήνες η Ακαδημία μας χτύπησε την καμπάνα του συναγερμού για τους κινδύνους, που απειλούν την ελληνική γλώσσα. Κάποιοι έσπευσαν και πάλι να την κακολογήσουν και να της προσάψουν τη μομφή του «οπισθοδρομισμού». Είναι οι συνήθεις υπνωτιστές του ελληνικού λαού που χτυπούν κάθε φορά αυτόν που χτυπάει την καμπάνα του συναγερμού και όχι όποιον βάζει τη φωτιά. Σήμερα δυστυχώς έχουμε φθάσει στο όριο των καιρών. Το γλωσσικό τοπίο μας πάει να ρημάξει. Αποψιλώνεται συνεχώς από τα «φεστιβάλ πυρκαϊάς», που οργάνωσαν αλλεπάλληλοι «μεταρρυθμιστές», που απορρύθμισαν τη γλώσσα και την παιδεία μας. Κι ακολούθησαν άλλα «σήματα λυγρά», που ακονίζουν συστηματικά το γλωσσικό μας πολιτισμό.


Ωστόσο, οι ευκαιρίες και οι δυνατότητες για ανάκαμψη δεν λείπουν. Ο χρόνος που πέρασε έχει ανακηρυχθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση ως Ευρωπαϊκό Έτος Γλωσσών. Η Ακαδημία Αθηνών άδραξε την ευκαιρία και με μια μεστή ανακοίνωσή της εξέφρασε για μια ακόμη φορά την πίστη της προς τα κείμενα της κλασικής Ελληνικής Γραμματείας ως εκπαιδευτικών αγαθών μεγάλης αξίας για όλη την ανθρωπότητα. Παράλληλα εξέφρασε η Ακαδημία

την ανησυχία της για την υποχώρηση της διδασκαλίας των αρχαίων κειμένων από το πρωτότυπο στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση αλλά και για την επέλαση του λατινικού αλφαβήτου, που τείνει να εξαφανίσει την ελληνική γραφή. Τέλος, η Ακαδημία Αθηνών απηύθυνε έκκληση προς την ελληνική κυβέρνηση και προς τους εκπροσώπους μας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να προβούν στις δέουσες ενέργειες για την επανεισαγωγή της διδασκαλίας των αρχαίων κειμένων στα σχολεία των ευρωπαϊκών κρατών, δίνοντας όμως η Ελλάς το εμψυχωτικό παράδειγμα στους Ευρωπαίους.

Διότι θα φαινόταν σολοικισμός να επαναφέρουν οι ξένοι τα αρχαία και να τα αποπτύουμε εμείς, και την ώρα που ο Ζαν Λαγκ μελετά την επανεισαγωγή τους, η δική μας επίτροπος να κόπτεται υπέρ της ανακηρύξεως της αγγλικής ως δεύτερης επίσημης γλώσσας στον τόπο μας, ενώ είναι και στους μωρούς φανερό, ότι η αγγλική de facto και μερικώς de jure έχει την πρωτεύουσα θέση στις μαθήσεις και προτιμήσεις των κατοίκων της Ευρωκώσταινας.

Το επ’ εμοί, και εφόσον δεν αφυπνισθούμε και δεν δραστηριοποιηθούμε έστω και την ύστατη στιγμή και εφόσον, για να θυμηθώ τον Θουκυδίδη, η «φύσις» του σύγχρονου Έλληνα παραμένει ανθελληνική, βλέπω το μέλλον της ελληνικής ζοφώδες. Φοβάμαι ότι στο μέλλον η ιστορία της Ελλάδας δεν θα είναι ελληνική. Είμαστε – όσοι απομείναμε – η τελευταία γενιά που ομιλεί και γράφει κάπως υποφερτά την ελληνική. Η καθαρεύουσα του μέλλοντος θα είναι η αμερικανική και η δημοτική του μέλλοντος η απλουστευμένη αλβανική. Οι παλαιότεροι ίσως ενθυμούνται το μετακατοχικό σατιρικό ασμάτιο, που έλεγε: «Ρε, γυναίκα, τίνος είναι τα παιδιά; / Τό ’να μου φωνάζει «γιες» τ’ άλλο μου φωνάζει «για», ρε γυναίκα, δεν μιλούν ελληνικά». Τώρα όμως είναι η ώρα που το άσμα τούτο «δικαιώνεται». Τα παιδιά που θα έλθουν μετά από μας, δεν θα είναι δικά μας παιδιά. Τα παιδιά είναι πάντα παιδιά της παιδείας τους, και τούτη η παιδεία, που τους προσφέρουμε, δεν είναι παιδεία ελληνική. Όταν δεν είναι ανθελληνική, είναι υποπαιδεία, μια ανάπηρη ή ημιπληγική παιδεία.

Η πρόσφατη έκθεση του ΟΟΣΑ (25οι σε γλωσσική παιδεία ανάμεσα σε 31 χώρες της γης!) έδειξε πως ο βασιλιάς της παιδείας μας είναι γυμνός (1). Επί 25 χρόνια, μετά την απορρύθμιση του 1976, που άρχισε η έξωση των αρχαίων ελληνικών από τα γυμνάσια και τη ζωή μας, πυργώνουμε μηδενικά επί μηδενικών.Υποβάλλουμε τα παιδιά και τον εαυτό μας σε μια δίαιτα πνευματικής και γλωσσικής σκουπιδοτροφίας, έτσι που μόνο στη βωμολοχία, στη χυδαιολογία και στην αισχρογραφία – κι αυτό φαίνεται από την κρατικοβραβευόμενη και κρατικοπροβαλλόμενη λογοτεχνία – διαπρέπουμε (Σήμερα, αν θεωρήσω σοβαρές τις δηλώσεις της κυρίας επιτρόπου και όχι σαν προπαίδεια για εξετάσεις υποτελείας, φαίνεται πως φθάσαμε σε μια φάση ωριμάνσεως, που ευνοεί ένα διαλεκτικό άλμα: να μεταπηδήγσουμε δηλαδή από την ελληνική σε μια αγγλική αμερικανικού τύπου. Κάτι που για μένα σημαίνει αντιστροφή της θεωρίας του Ντάργουιν: γλωσσική επιστροφή στον πίθηκο).

Όλα αυτά, που συμβαίνουν γύρω μας, συνθέτουν μια ζοφερή προοπτική μέλλοντος. Έχω την ατυχία να διασχίζω καθημερινώς την Avenue Vovos, όπως θα λέγεται μελλοντικά η άλλοτε πανέμορφη Λεωφόρος Κηφισιάς. Σε όλη την ευρεία έκταση Vov-ville, όπως θα λέγεται και το Μαρούσι, η ελληνική επιγραφή έχει γίνει εθνογραφικό αξιοπερίεργο. Γι’ αυτό θυμάμαι διαρκώς μια μελαγχολική φράση του Κάφκα:«Υπάρχουν πολλές ελπίδες, για μας καμιά». Εκτός κι αν κάποια οικολογική οργάνωση τύπου «Αρκτούρος» αναλάβει την προστασία του γένους των Ελλήνων. Ο ελληνικός κόσμος, που μαραζώνει λόγω πληθυσμιακής γηράνσεως και γλωσσικής αποξηράνσεως, αρχίζει να σβήνει μέσα στην πληθυσμιακή και γλωσσική πλημμυρίδα άλλων ευρώστων λαών. Προβλέπει ότι σε ένα όχι πολύ μακρινό μέλλον – αν δεν προτάξουμε έστω και τώρα μια εθνική αντίσταση – θα γίνουμε σαν τους Ποσειδωνιάτες, τους κατοίκους του σημερινού Παίστουμ, που κάποτε ήσαν Έλληνες, αλλ’ όπως λέει ο Αθήναιος, εβαρβαρώθηκαν αφού αναμίχθηκαν με Τυρρηνούς ή Ρωμαίους «και την τε φωνήν μεταβεβληκέναι». Οι Ποσειδωνιάτες μια φορά το χρόνο, λέει ο Αθήναιος, συνέρχονταν για να συμμετάσχουν σε κάποια παλιά ελληνική γιορτή. Και τότε συνέβαινε το εξής: «Αναμιμνήσκονται των αρχαίων ονομάτων τε και νομίμων, απολοφυράμενοι προς αλλήλους και δακρύσαντες απέρχονται».Αυτό το περιστατικό ενέπνευσε στον Καβάφη να γράψει ένα ποίημα συγκλονιστικό, υπό τον τίτλο «Ποσειδωνιάται», όπου επιλογικά φαίνεται ότι οι στίχοι γράφτηκαν όχι για κείνους, γράφτηκαν για μας. Λέει ο Καβάφης:

«Και πάντα μελαγχολικά τελείων’ η γιορτή τους.

Γιατί θυμούνταν που κι αυτοί ήσαν Έλληνες –

Ιταλιώται έναν καιρό κι αυτοί.

Και τώρα πώς εξέπεσαν, πώς έγιναν,

Να ζουν και να ομιλούν βαρβαρικά

Βγαλμένοι –ω συμφορά!- απ’ τον Ελληνισμό».

Από τούτο τον Ελληνισμό, που τόσο ως λέξη ενοχλεί μια άλλη κυρία μας της Ευρωβουλής, που λέει ότι δεν την εννοεί, ήσαν βγαλμένοι όλοι οι κάτω της Νεαπόλεως, ίσως είχαν ακούσει το παλαιό τραγουδάκι που έλεγε: “Anche noi fumo Graeci” (= Κάποτε κι εμείς ήμαστε Έλληνες)”. Ασφαλώς κάτι ανάλογο θα λέμε κι εμείς μετά από κάποια χρόνια, όταν η πολιτισμένη ανθρωπότητα θα ξαναστραφεί προς τις κλασικές σπουδές, αλλά τότε πια δεν θα είμαστε Έλληνες. Κι αυτό που θα μιλάμε θα είναι μια κρεολή γλώσσα τύπου Πίτζιν και Σινούκ. (2)

Πάντα όμως υπάρχει καιρός για ανάκαμψη. Ποτέ δεν είναι νωρίς. Η ελληνική ακόμη αντέχει. Δεν το κρύβω ότι με φοβίζουν οι «ρεαλισμοί». Τούτοι οι «ρεαλισμοί» των πολιτικών μας είναι που μας έφαγαν, αρχίζοντας από τη γλώσσα. Η γλωσσική μας πολιτική, μετά από το 1976, παραπέμπει στα «Θυέστεια Δείπνα», που έγιναν η βαριά κατάρα που αφάνισε τον οίκο των Ατρειδών. Έτσι και η κατάρα για την εγκληματική γλωσσική μας πολιτική θ’ αφανίσει κι εμάς. Το ζήτημα της γλωσσικής παιδείας είναι βέβαια πολιτικό, όχι όμως γιατί έγινε αρμοδιότητα των πολιτικών, αλλά γιατί άπτεται αμέσως και εμμέσως της εθνικής μας αυθυπαρξίας. Δεν ήταν αφελής ο Σολωμός όταν έλεγε στο «Διάλογο», το πεζό αριστούργημά του, την περίφημη φράση: «Μήγαρις έχω τίποτε άλλο στο νου μου πάρεξ ελευθερία και γλώσσα;».Γλώσσα και εθνική ελευθερία πάνε μαζί. Η γλώσσα είναι το σπαθί της ελευθερίας, κι απ’ την όψη της γλώσσας και της γραφής γνωρίζει κανείς το μέγεθος της ελευθερίας, που είναι άξιος να σηκώσει ένας λαός. Ποια είναι η όψη σήμερα της ελληνικής γλώσσας; Έρχεται ο ξένος στην Ελλάδα και Ελλάδα δεν βλέπει, και αυτό που ακούει να κυριαρχεί στη νεανική λαλιά είναι η λέξη με τα τρία …α…, που κάνει τα παιδιά μας συνονόματα, η λέξη που παραπέμπει στη Μαλακάσα, που σημειολογικά ισοδυναμεί με το νέο εθνικό μας ενδόσημο.

Ασφαλώς δεν ήταν αφελής και ο Λένιν, όταν έλεγε, «εάν θέλεις να εξαφανίσεις ένα λαό, εξαφάνισε τη γλώσσα του». Η νέα μορφή ιμπεριαλισμού παίρνει γλωσσικό χαρακτήρα. Με τον εκκρεολισμό και τον ευτελισμό των εθνικών γλωσσών γίνεται πιο ευχερής η οικονομική και πολιυική κυριαρχία των κατά καιρούς ισχυρών της γης. Υπάρχει όμως κι ένα πρόβλημα δημοκρατίας. Ο ελληνικός λόγος είναι από τη φύση και τη δομή του δημοκρατικός. Ο Φρειδερίκος Έγκελς έλεγε ότι «Οι αρχαίοι Έλληνες ήσαν όλοι από τη φύση τους διαλεκτικοί». Η διαλεκτικότητα αυτή αποτυπώνεται στη γλώσσα μας, που είναι γι’ αυτόη πιο δημοκρατική γλώσσα της γης. Γι’ αυτό οι «Μπιγκ Μπράδερ» της εποχής έχουν αποφασίσει ότι πρέπει να εξαφανιστεί, γιατί το μέλλον που μας ετοιμάζουν απαιτεί λιγότερη δημοκρατία. Στα τέλη του 19ου αιώνα ο λόρδος Λοντόντερυ (Londonderry) είχε πει ότι η Ελλάς, για να καταστεί όσο γίνεται λιγότερο επικίνδυνη, πρέπει ο λαός της να γίνει μικρόψυχος σαν τους λαούς του Ινδοστάν (Βλ. Γ. Φιλάρετου:«Ξενοκρατία και βασιλεία εν Ελλάδι 1821-1897», σ. 116). Έναν αιώνα μετά κάποιος πνευματικός κληρονόμος του λόρδου Λοντόντερυ διακήρυξε μόλις έσβησε η φλόγα του Πολυτεχνείου, που ανέδειξε σαν πρώτιστο σύνθημα την εθνική ανεξαρτησία, ότι πρέπει να καταστραφούν οι βάσεις της κλασικής μας παιδείας, για να γίνουν έτσι οι Έλληνες πιο ευκολοκυβέρνητοι. Πραγματικά δύο χρόνια μετά το Πολυτεχνείο άρχισε η κατεδάφιση της κλασικής μας παιδείας, η διάβρωση και η συρρίκνωση της εθνικής μας γλώσσας. Σήμερα, 25 χρόνια μετά, νομίζω ότι ο σκοπός που έθεσε ο λόρδος Λοντόντερυ επετεύχθη. Εγίναμε ένας λαός που μισεί, που αποστρέφεται και απεχθάνεται τη γλώσσα του. Το όποιο αυριανό γλωσσικό πρόβλημα, που θα προκύψει, θα λυθεί με την προσθήκη ενός ακόμη αστερίσκου στην αμερικανική σημαία.

Μα τότε προς τί ο αγώνας για την ελληνική; Καθένας από μας, που σχηματίσαμε το σύλλογο «Ελληνική Γλωσσική Κληρονομιά», έχει τους λόγους του. Εγώ ως Λάκων μάχομαι, επειδή θέλω να θυμάμαι τις Θερμοπύλες. Κι όποιος θυμάται τις Θερμοπύλες, θυμάται όχι μόνο το Λεωνίδα, θυμάται και τον Εφιάλτη. Πολλοί γνωρίζουν πώς έπεσε ο Λεωνίδας, λίγοι όμως γνωρίζουν το τέλος του Εφιάλτη. «Έσσεται ήμαρ» λοιπόν. Θα έλθει κάποτε καιρός που τα όνειρα θα λάβουνε εκδίκηση. Ας μη μας φοβίζει το πυκνό σκοτάδι, που μας ζώνει από παντού. Μετά από αυτό έρχεται η αυγή. Δεν θ’ αργήσει να φανεί καινούργιος ήλιος πάνω από τον ουρανό της Ελλάδας. Κι όλοι μαζί πρέπει να σηκώσουμε και να στηλώσουμε τούτο τον ήλιο και να τον κρατήσουμε πάνω από τα κεφάλια μας.

ΥΓ.

Μετά από την ανάγνωση της εισηγήσεως αυτής κάποιοι από τους ακροατές μου είπαν πως βρίσκουν τους φόβους μου υπερβολικούς, ότι δεν δικαιολογούν την τόση μου απαισιοδοξία, και μου συνέστησαν αισιοδοξία. Απάντησα ότι η αισιοδοξία δεν είναι θέμα γραμμής. Όπως έλεγε ο Άρης Αλεξάνδρου, υπάρχει ακόμη ισχυρή δόση «σταλινίνης» στο πνευματικό μας εποικοδόμημα. Επί Στάλιν ο πολύς Ζντάνωφ είχε επιβάλει την αισιοδοξία ως πολιτική γραμμή στη λογοτεχνία και την πνευματική ζωή. Για μένα η αισιοδοξία είναι έκφραση μοιρολατρίας. Το ότι ενδεχομένως τα πράγματα μπορούν μελλοντικά να έχουν καλύτερη έκβαση, αυτό δεν με υποχρεώνει να βλέπω με ροζ γυαλιά την υπάρχουσα κατάσταση και να την ωραιοποιώ. Προτιμώ να βλέπω το δυσάρεστο και να μάχομαι εναντίον του. Η αισιοδοξία είναι μάχη, έστω κι αν πρόκειται να χάσεις. Από την άποψη αυτή συμμερίζομαι απόλυτα τη γνώμη του Αντόνιο Γκράμσι: «Στην απαισιοδοξία της γνώσης αντιτάσσω την αισιοδοξία της βούλησης». Η δική μου αισιοδοξία είναι ο αγώνας μου.

Σημειώσεις:

1. Στα μαθηματικά ήλθαμε 28οι (τρίτοι από το τέλος!) και στις επιστήμες 25οι. Διώξαμε τ’ αρχαία με το πρόβλημα ότι θα αφιερωθούμε σε επωφελέστερες μαθήσεις και προκόψαμε!

2. Κρεολός είναι ο λευκός που γεννήθηκε από προγόνους Γάλλους, που εγκαταστάθηκαν πρώτοι στη Νέα Ορλεάνη και σε κάποια νησιά της Καραϊβικής. Κρεολή γλώσσα ονομάζεται στη γλωσσολογία η παρεφθαρμένη γλώσσα, η μικτή, που χρησιμοποιείται κυρίως στις εμπορικές συναλλαγές μεταξύ ανθρώπων που έχουν διαφορετικές μητρικές αλλά και περιορισμένο μορφωτικό επίπεδο. Αντί του όρου κρεολή χρησιμοποιείται και ο όρος Πίτζιν γλώσσα (πιθανώς από το αγγλικό business, που κατά την κινεζική προφορά έγινε pidgin. Γλώσσα Σινούκ είναι αυτή που σχηματίστηκε σε κάποιες περιοχές των αμερικανικών πολιτειών Ουάσιγτκον και Όρεγκον, από την ανάμιξη ινδιάνικων και αγγλικών λέξεων.

“” ο σωστός ηγέτης δεν ξεχωρίζει από τα εξωτερικά μεγαλεία, αλλά από την πολιτική αρετή “” Μέγας Βασίλειος

«..η προκοπή σας… να μη γίνει σκεπάρνι μόνο για το άτομό σας, αλλά να κοιτάξει το καλό της κοινότητας και μέσα εις το καλόν αυτό βρίσκεται και το δικό σας» Ο Κολοκοτρώνης στην Πνύκα, τα 1838, στους νέους των Αθηνών.

ΣΑΒΒΑΤΟ 31 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2009

Πηγή: olympia.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Παρασκευή, 29 Οκτωβρίου 2010

Εβρέθη ο αντικαταστάτης της Δραγώνα!


Διαβάστε περισσότερα...

Τετάρτη, 27 Οκτωβρίου 2010

Η απόδειξη ότι υποθήκευσαν την χώρα για να εξασφαλίσουν τις αποπληρωμές των δανειστών και όχι “μισθούς και συντάξεις”

Σύμφωνα με το πρόγραμμα οικονομικής στήριξης και το πασίγνωστο σε όλους μνημόνιο που υπέγραψε η κυβέρνηση τον Μάιο του 2010, η δανειοδότησή μας από την «τρόικα» ΕΕ, ΕΚΤ και ΔΝΤ, δεν επιλύει κανένα πρόβλημα, απλά το μεταθέτει επαυξημένο για τό σύντομο μέλλον, δηλαδή για την χρονική εκείνη στιγμή που θα κληθούμε να πληρώσουμε τα 110 δις €, επιβαρυμένα με τα τοκογλυφικά επιτόκια, σε σχέση με αυτά που απολαμβάνουν οι υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης, αφετέρου δε «επιδεινώνει» σημαντικά τις αιτίες που το προκάλεσαν, δηλ. τις πολιτικές, τις κοινωνικές και τις πολιτισμικές «δυσλειτουργίες» της χώρας μας.


Στον παρακάτω πίνακα απεικονίζονται οι υποχρεώσεις σε ομόλογα έκδοσης του Ελληνικού Δημοσίου με λήξη έως τα τέλη του 2013 καθώς και οι αντίστοιχες δόσεις από τόν «μηχανισμό στήριξης» :

Λήξη Ομολόγων από 01.05.2010 έως και 31.12.2013 και προγραμματισμός εκταμίευσης μηχανισμού στήριξης (ποσά σε δισεκ. €)Σύμφωνα με τα ανωτέρω, ο δανεισμός της Ελλάδας από το μηχανισμό στήριξης για την παραπάνω περίοδο, εξυπηρετεί αποκλειστικά και μόνο την αποπληρωμή των πιστωτών της – αφού λήγουν ομόλογα συνολικής αξίας 103,7 δις € και δανείζεται 110 δις € (τα 110 δις € του μηχανισμού στήριξης, είναι ουσιαστικά τα 103,7 δις € που χρωστάμε, συν τους τόκους τους).

Επομένως, όλα όσα ακούγονται ότι δήθεν το μνημόνιο υπεγράφη μόνο και μόνο για να διασφαλιστούν οι πληρωμές των συντάξεων και των μισθών, είναι παντελώς ανακριβή και σκόπιμα ψεύδη, αφού όπως προκύπτει από τον πίνακα, τα χρήματα που μας παρέχονται, αναχρηματοδοτούν αντίστοιχες οφειλές μας, με αποκλειστικό σκοπό την διάσωση, πρωτίστως των ευρωπαϊκών τραπεζών και δευτερευόντως των λοιπών κερδοσκοπικών «επενδυτών» (ακριβώς για τα λόγο αυτό συμμετέχουν στα 110 δις € με 73% η Ευρωζώνη, ενώ το ΔΝΤ μόλις με 27% (και ενδεχομένως με άλλα άγνωστα προς το παρόν ανταλλάγματα).

Να σημειωθεί ότι οι ετήσιες ανάγκες σε μισθούς και συντάξεις των εργαζομένων στον δημόσιο τομέα κυμαίνονται περί τα 25 δισεκ. € πράγμα που επιβεβαιώνει ότι από την χρηματοδότηση του μηχανισμού στήριξης δεν «περισσεύουν» καν ποσά που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τον σκοπό αυτό, όπως πασχίζουν να μας πείσουν εν συγχορδία η κυβέρνηση με τα γνωστά εξαπτέρυγά της.

Υπενθυμίζω ότι η 1η δόση ύψους 14,5 δισεκ. € που δόθηκε από τον μηχανισμό στήριξης στα μέσα Μαΐου, εξοφλούσε ομόλογα λήξης εντός του ιδίου μήνα συνολικού ύψους 11,6 δισεκ. € εκ των οποίων, ποσό 8,5 δισεκ. € αφορούσε 10ετές ομόλογο με λήξη την 19.05.2010 που είχε εκδοθεί στις 19.05.2000 επί πρωθυπουργίας Σημίτη!

Σύμφωνα με το προσχέδιο του προϋπολογισμού έτους 2011, η χώρα θα πρέπει να δανείζεται επίσης ποσά αντίστοιχα με τα ετήσια ελλείμματά της, τα οποία θα διαμορφωθούν, ως εξής:


ΑΕΠ, ύφεση και έλλειμμα σε εκ. €Πηγή: Υπουργείο Οικονομικών – Προσχέδιο προϋπολογισμού 2011

Σημείωση: Στον παραπάνω πίνακα δεν υπολογίζεται η πρόσθετη επιδείνωση του ελλείμματος από τους δημόσιους οργανισμούς και ΔΕΚΟ, όπως ανακοινώθηκε πρόσφατα.

Σύμφωνα με το ανωτέρω προσχέδιο, τα συνολικά ελλείμματα της Ελλάδας για την περίοδο από 2011 έως και 2014, θα διαμορφωθούν το λιγότερο στα 67,25 δις €, τα οποία θα πρέπει επίσης να χρηματοδοτηθούν. Όμως, ακόμη και αν βρεθούν πρόθυμοι δανειστές, η εξόφληση του δανείου των 110 δις € εντός του 2014, είναι εκτός πραγματικότητας και αυτό επιβεβαιώνεται από τις συζητήσεις που άρχισαν ήδη στο παρασκήνιο για την ανάγκη επιμήκυνσης του χρόνου αποπληρωμής του.

Συνοπτικά εντός του 2014 η Ελλάδα θα χρειαστεί : α) 110 δις € για την εξόφληση του δανείου από τον μηχανισμό στήριξης, β) 31,6 δις € για την αποπληρωμή άλλων ληξιπρόθεσμων ομολόγων και γ) 67,25 δις € για την κάλυψη των συσσωρευμένων ελλειμμάτων της περιόδου. Συνολικά 208,85 δις €, ποσό που αντιστοιχεί στο 89% του ετησίου ΑΕΠ της χώρας!

Αν συνυπολογίσουμε στά παραπάνω ποσά τους τόκους του δανείου, τα πρόσθετα ελλείμματα των δημοσίων οργανισμών όπως ανακοινώθηκε πρόσφατα και την ύφεση που κατά πάσα πιθανότητα θα έχει μεγαλύτερο βάθος και διάρκεια από όσο προβλέπεται στο μνημόνιο και συνεπακόλουθα τις σχετικές επιπτώσεις, το παραπάνω ποσό μπορεί να «ανέβει» στα 240 δισεκ. €, δηλ. πάνω από το ΑΕΠ, διαμορφώνοντας ένα εκρηκτικό κοκτέιλ για το μέλλον της χώρας που μόνον η κυβέρνηση δεν φαίνεται να έχει συνειδητοποιήσει! Και αντί να αντιμετωπίσει το θέμα κατάματα και με ρεαλισμό, αρκείται στα εύσημα των δανειστών και λοιπών παγκόσμιων κερδοσκόπων (άλλο που δεν θέλουν οι φουκαράδες), για να μας πείσει περί της ορθότητας των επιλογών, της οικονομικής πολιτικής της και της ανάγκης να ψηφιστεί αδιαμαρτύρητα από τους πολίτες για να συνεχίσει το έργο της!

Τα ανωτέρω απεικονίζουν συνοπτικά την εφιαλτική οικονομική πραγματικότητα της χώρας που θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε αμέσως μετά την λήξη του μνημονίου και η οποία βασίζεται σε πραγματικά δεδομένα και αριθμούς πέραν οποιαδήποτε αμφισβήτησης. Και προφανώς η οποιαδήποτε επιμήκυνση αποπληρωμής του δανείου, με τους όρους που έχει συναφθεί, (για κάθε έτος καθυστέρησης στην αποπληρωμή το επιτόκιο αναπροσαρμόζεται κατά 1%), δεν θα φέρει κανένα απολύτως όφελος. Απλά θα μεταθέσει επί το δυσμενέστερο το πρόβλημα για μερικά ακόμα χρόνια, οπότε η οικονομική και κοινωνική κατάρρευση θα είναι δεδομένη.



Εύλογα λοιπόν τίθενται τα παρακάτω ερωτήματα:

1. Γιατί ο πρωθυπουργός, οι τηλεοπτικοί υπουργοί και τα λοιπά εξαπτέρυγά τους, επικαλούνται ως κριτήριο ευθύνης απέναντι στη χώρα και τον λαό, την έγκριση και υπογραφή του μνημονίου μόνο και μόνο για να διασφαλίσουν τις δήθεν πληρωμές των συντάξεων και των μισθών όταν γνωρίζουν πολύ καλά ότι τα χρήματα που μας παρέχονται, πηγαίνουν αποκλειστικά για την άμεση αναχρηματοδότηση αντίστοιχων οφειλών σε ληξιπρόθεσμα ομόλογα, στα οποία είχαν «επενδύσει» κυρίως οι γερμανικές και γαλλικές τράπεζες και δευτερευόντως τα γνωστά κερδοσκοπικά funds?

2. Ποιος τελικά σώζεται από τον μηχανισμό στήριξης που δημιουργήθηκε και την οικονομική πολιτική που ακολουθείται με βάση το μνημόνιο, όταν στα τέλη του 2013 το συνολικό χρέος της χώρας θα υπερβαίνει καθαρά το 150% του ΑΕΠ ή τα 360 δισεκ., εκ των οποίων θα είναι ληξιπρόθεσμα και απαιτητά την αμέσως επόμενη χρονιά ποσά που θα προσεγγίζουν τα 240 δισεκ. €?

3. Έκανε ένα πρόχειρο υπολογισμό ο πρωθυπουργός και ο υπουργός οικονομικών σχετικά με την οικονομική έκθεση που αναλάμβαναν με την υπογραφή του περιβόητου αυτού μνημονίου κατά την ημερομηνία εκπνοής του? Αν δεν τον έκαναν είναι άσχετοι και επικίνδυνοι για τις θέσεις που κατέχουν. Αν τον έκαναν, τότε υπέγραψαν εν γνώσει τους την υποδούλωση της χώρας, οπότε θα πρέπει να αντιμετωπιστούν ανάλογα…

Πηγή: olympia.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Τρίτη, 26 Οκτωβρίου 2010

Ερωτήσεις που θα θέλαμε να γίνουν στον ΓΑΠ


Κύριε Πρωθυπουργέ,

1. Έχετε επανειλημένως αναφέρει σε ομιλίες σας στο εξωτερικό ότι είστε υπέρ μίας παγκόσμιας διακυβέρνησης. Κατά σύμπτωση βέβαια αυτές τις δηλώσεις δεν τις κάνετε ποτέ εντός της Ελλάδος, και φυσικά τα 'ανεξάρτητα' ελληνικά ΜΜΕ τις αποκρύπτουν.
Τι ακριβώς εννοείτε με αυτήν την δήλωση σας;

2. O κύριος Σκανδαλίδης έχει δηλώσει ότι είστε φανατικά υπέρ μίας κοινωνίας πολυπολιτισμικής και πολυεθνικής. Είστε δηλαδή υπέρ της διάλυσης της συνοχής της ελληνικής κοινωνίας και την μετατροπή της σε κοινωνία πολυεθνική, κοινωνία δηλαδή χωρίς εθνική συνείδηση;

3. Την ώρα που δίνατε την συνέντευξη σας, πίσω σας υπήρχε ένα γαλάζιο πλαίσιο. Εκεί κάποτε υπήρχε ο πίνακας 'Ελλάς η ευγνωμονούσα'. Ο συγκεκριμένος πίνακας εμφάνιζε τους οπλαρχηγούς του 21 να προσκυνούν την ελεύθερη Ελλάδα. Γιατί τον κατεβάσατε; Μήπως δεν σας αρέσει η ιδέα της ελεύθερης Ελλάδος;


4. Η υπουργός παιδείας καταβάλει προσπάθειες να δώσει την χαριστική βολή στην ήδη διαλυμένη μας παιδεία. Πρόθεση της είναι να κάνει την ιστορία προεραιτικό μάθημα κάτι το οποίο αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία. Γιατί το επιτρέπετε; H μήπως συμφωνείτε απόλυτα με αυτό;

Σχετικά με το μνημόνιο δεν θα σας κάνω καμία ερώτηση. Όλοι πια γνωρίζουν ότι ήταν δική σας επιλογή χωρίς να συντρέχει καμία απολύτως ανάγκη. Ο μόνος λόγος ήταν να διασφαλίσετε τα λεφτά των τραπεζών και των διεθνών τοκογλύφων από παλαιότερα δάνεια και να υποθηκεύσετε την εθνική μας κυριαρχία. Όταν θα φτάσει η ώρα της πληρωμής προς το ΔΝΤ, αφού θα έχουμε εξοφλήσει ένα μεγάλο μέρος των παλαιοτέρων μας τοκογλυφικών δανείων και δεν θα υπάρχει 'σάλιο' απλά θα προχωρήσετε στην εκχώρηση εδαφών, του αιγαίου, των νησιών μας, διαφόρων οργανισμών κλπ στην τρόικα σύμφωνα με τους όρους του μνημονίου που έχετε υπογράψει.

Αυτό όμως που ξεπερνάει κάθε όριο κοροϊδίας είναι ότι μας υποβάλετε σε δυσβάσταχτες θυσίες για το καλό δήθεν του τόπου επικαλούμενος άκουσον άκουσον τα πατριωτικά μας αισθήματα!

Πώς είναι δυνατόν όταν είστε υπέρ μίας παγκόσμιας διακυβέρνησης, όταν πολεμάτε την εθνική μας συνείδηση, όταν αποστρέφεστε οτιδήποτε ελληνικό να μας λέτε ότι πρέπει να σκύψουμε το κεφάλι και να υπομείνουμε όσα τρομερά και φοβερά ΕΣΕΙΣ συμφωνήσατε για το καλό της χώρας;

Όταν είναι τόσο προφανές ότι όλα αυτά δεν γίνονται για το καλό της χώρας αλλά για το συμφέρον των αιμοσταγών αφεντικών σας που δεν είναι άλλο από την υλοποίηση του σχεδίου της παγκοσμιοποίησης!

Επιτέλους, για πόσο βλάκες μας περνάτε; Οι βλάκες όμως ξύπνησαν. Απλά να σας θυμίσω πρόσφατη δήλωση του υπουργού σας κ. Λοβέρδου: 'Αν αποτύχουμε μας περιμένει νέο Γουδί'.

Διαβάστε περισσότερα...

Συγκλονιστική επιστολή κατοίκου από τα Πατήσια



Αγαπητοί συμπολίτες,
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στα ιστορικά Πατήσια. Στα Πατήσια που άλλοτε δέσποζαν εξοχικές κατοικίες και τα άφθονα νερά της περιοχής ξεδιψούσαν τα φοινικόδεντρα. Στα Πατήσια που γέννησαν, στέγασαν και φιλοξένησαν μεγάλες προσωπικότητες των χώρων της Πολιτικής, της Τέχνης, των Γραμμάτων.
Ανήκω στα παιδιά εκείνα που έβγαιναν κάθε απόγευμα στο δρόμο και έπαιζαν μπάλα, τα κερνούσε παγωτό ο ψιλικατζής της γωνίας, έμαθαν να χαιρετούν του γείτονές τους (γιατί τους εγνώριζαν όλους με τα ονόματά τους).


Σήμερα ζω και μεγαλώνω τα παιδιά μου σε μια φρίκη. Με τη δική μου παρότρυνση, από σεβασμό στον τόπο που μεγάλωσα και παρά τους ενδοιασμούς του συζύγου μου, επιλέξαμε τελικά να επενδύσουμε αγοράζοντας το σπίτι μας (με δάνειο που θα πληρώνουμε μέχρι να πεθάνουμε) στην ίδια περιοχή (Πλατεία Καραμανλάκη).Η περιοχή μας πρέπει να μετονομαστεί σε ΒΑΒΕΛ ή ΣΟΔΟΜΑ. Εχθές το βράδυ πεταχτήκαμε όλοι στα μπαλκόνια όταν ακούσαμε τις κραυγές πανικού κάποιου αγνώστου. Ο πανικός του ήταν αναγνωρίσιμος όχι όμως και τα λόγια του. Βγήκαν στο δρόμο όλοι: Πακιστανοί, Αφρικάνοι, Ινδοί, Φιλιππινέζοι, Αλβανοί, Γεωργιανοί, Ρουμάνοι, Βούλγαροι, Τσιγγάνοι, Έλληνες … όλοι προσπαθούσαν να καταλάβουν τι έλεγε…Πέρασε κανένα δεκάλεπτο για να δούμε έντρομοι ότι ο άνθρωπος αυτός ήταν μαχαιρωμένος και αιμορραγούσε… ΒΑΒΕΛ. Ποιας εθνικότητος ήταν ουδείς γνωρίζει. Είναι πιθανό να μη γνωρίζει κι εκείνος σε ποια φυλή ανήκει!
Το πρωί πριν φύγω για τη δουλειά μου κοιτάζω από το «ματάκι» της πόρτας να δω μήπως κάποιος (εκ των έσω της πολυκατοικίας) παραφυλάει. Βγαίνω από την πολυκατοικία σφίγγοντας την τσάντα μου στη κοιλιά μου κοιτάζοντας γύρω – γύρω να δω ποιος με ακολουθεί. Τους φοβάμαι όλους, άνδρες, γυναίκες, παιδιά, σκυλιά … Το βράδυ η πόρτα σφαλίζει μετά τις 20:00 μ.μ. Κατ’ οίκον απαγόρευση για όλους. Στις πόρτες κλειδαριές ασφαλείας, σύρτες, συναγερμοί.
Ο περιπτεράς τη Μ. Παρασκευή το βράδυ γρονθοκοπήθηκε από άγνωστο ρουμάνο ψυχασθενή. Η υπάλληλος του Φαρμακείου μεταφέρθηκε με διάσειση στο νοσοκομείο όταν η τσάντα την οποία κρατούσε και θέλησε να παραδώσει στους κλέφτες που την κυνηγούσαν, μπλέχτηκε στο ρολόι χειρός. Οικογενειακή φίλη γειτόνισσας (υπερήλικη) σφάχτηκε από κλέφτες και βρέθηκε μόνο όταν μύρισε το υπό σήψη σώμα της. Τις απογευματινές ώρες περπατάμε με γοργό βήμα πλησίον της πλατείας Αμερικής (… Αφρικής) σκυφτοί από ντροπή για να μην κοιτάξουμε τους ξένους που συνουσιάζονται στα παγκάκια ή ανάμεσα στα δέντρα της πλατείας. Κλείνουμε με τρόπο τα μάτια των παιδιών μας να μη βλέπουν τους ξένους να κατεβάζουν τα παντελόνια τους και να αφοδεύουν στα πεζοδρόμια. Η περιοχή μας, μια ατελείωτη μπυραρία. Παντού ξένοι που κάθονται σε κασόνια, πίνουν μπύρες και μεθάνε, τσακώνονται μεταξύ τους και μαχαιρώνονται. Προχθές το απόγευμα έβγαλα τη δυόμιση ετών κόρη μου βόλτα όταν 3 αφρικανοί γελώντας έτρεξαν να τη σηκώσουν στα χέρια …. Κόντεψα να πάθω συγκοπή. Γέλασαν με τον τρόμο μου. Σε κάθε γωνία κάθε βράδυ 3-4 μαύροι που πωλούν ναρκωτικά ή σώματα γυναικών και μικρών παιδιών «προς πάσα χρήση». Το αυτοδιαχειριζόμενο πάρκο επί της οδού Κύπρου και Πατησίων (έργο του υποψήφιου Δημάρχου Ν. Κακλαμάνη) κέντρο τοξικομανών, διαρρηκτών, βιαστών. Μπαίνουμε στην πολυκατοικία μας και αναρωτιόμαστε πότε θα εκραγούμε διότι εκτός των άλλων η περιοχή μας φιλοξενεί και τις γιάφκες των τρομοκρατών. Ήμουν στον 7ο μήνα της εγκυμοσύνης μου όταν σε σημείο συνωστισμού έκοψαν με χαρτοκόπτη το πλαϊνό μέρος της τσάντας μου –που κρατούσα σφιχτά κοντά στην κοιλιά μου- για να με κλέψουν. Μόλις συνειδητοποίησα τι είχε γίνει έκλαιγα από χαρά που δεν χάραξαν την κοιλιά μου. Το καφενεδάκι του Μπαρμπά – Γιώργη έκλεισε και το πήραν Αφρικανοί και το έκαναν πορνείο – μπαρ – τηλεφωνείο. Κινέζοι ανοίγουν μαγαζιά και πωλούν λαθραία. Δεν βγάζω πια τα παιδιά μου βόλτα. Έμποροι σαρκός και οργάνων παραμονεύουν.
Ας μου εξηγήσει κάποιος ζω, ονειρεύομαι; ΜΑΣ ΑΚΟΥΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ; Η αστυνομία περιφέρεται χωρίς να κάνει ελέγχους, συλλήψεις, απελάσεις. Αναπολώ από τις διηγήσεις του πατέρα μου την Αστυνομία Πόλεων.
Οι ελάχιστοι Πατησιώτες που έχουμε μείνει στην περιοχή (οι περισσότεροι έγιναν αστοί και νοικιάζουν τα μαγαζιά τους για να γίνουν τζαμιά ή τα σπίτια τους σε αλλοδαπούς για να τα κάνουν κοινόβια) συσπειρωνόμαστε γύρω από το παλιό Εκκλησάκι του Αγίου Ανδρέα επιζητώντας το θαύμα. Αυτό το Εκκλησάκι που είναι ο τόπος μαρτυρίου της Αγίας Φιλοθέης της Αθηναίας η οποία έδωσε την ζωή της γι’ αυτό τον τόπο δεν τιμάται και δεν προστατεύεται από κανέναν ούτε ως τόπος λατρείας, ούτε ως ιστορικό μνημείο.
Σε καιρούς πολέμου θανατώθηκε η Αγία Φιλοθέη. Έλληνες – προδότες σε καιρούς ειρήνης μας παραδίδουν κάθε μέρα στη φρίκη και το θάνατο.
Δεν επιθυμούμε και δεν προτιθέμεθα να εγκαταλείψουμε την περιοχή μας όπως κάνουν άλλοι. Για να την υπερασπιστούμε χρειαζόμαστε βοήθεια.
Έρχεται χειμώνας. Ξεκινάει η νέα σχολική χρονιά. Τα παιδιά μας θ’ αρχίσουν να μετακινούνται για τις ελάχιστες διαδρομές. Σπίτι – σχολείο – φροντιστήριο. Όλοι οι παράνομοι μετανάστες θ’ αρχίσουν να κρυώνουν εκτός από το να πεινούν. Ο άνθρωπος για να επιβιώσει γίνεται κτήνος (αρρωσταίνει ψυχικά, κλέβει, σκοτώνει). ΚΙΝΔΥΝΕΥΟΥΜΕ.
Είμαστε ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΣ. ΑΥΤΟΧΘΟΝΕΣ. Ανήκουμε στην Α’ εκλογική περιφέρεια Αθηνών. Δεν είμαστε πολίτες δευτέρας κατηγορίας. Μη μας προδίδετε.

ΜΑΣ ΑΚΟΥΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ;
Ε.Π
ΠΑΤΗΣΙΑ

Πηγή: http://tro-ma-ktiko.blogspot.com/
Διαβάστε περισσότερα...

Παρασκευή, 15 Οκτωβρίου 2010

Στη μητέρα των μαχών, ο σκοπός θα κρίνει το αποτέλεσμα



Πριν πιάσεις “τ’ άρματα”, σκέψου προσεκτικά τον λόγο που μπαίνεις στη μάχη.

Εάν μπεις στη μάχη για τα φράγκα, για την κονόμα, για “οικονομικά αιτήματα”, τότε είσαι ένα πορτοφόλι. Αναπόφευκτα θα σε αδειάσουν και θα σε πετάξουν στα σκουπίδια.

Εάν μπεις στη μάχη για την αλαζονεία, για τη “μαγκιά” και την φιγούρα, τότε θα έχεις την τύχη του Κόκορα. Τον αφήνουν στο κοτέτσι πλουμιστό, να νομίζει ότι είναι ο βασιλιάς και να κοκορεύεται μέχρι που μια ωραία πρωΐα, αντιλαμβάνεται ότι είναι απλώς η μακαρονάδα του αφεντικού.

Εάν μπεις στη μάχη για την Ιδέα, για το σύνολο, για την γέννα που έρχεται, για τη γενιά που έφυγε, αυτά δηλαδή που απαρτίζουν το Έθνος (=Γέννα),


εάν μπεις στη μάχη με απόλυτη αυτογνωσία ότι μάχεσαι για να προσφέρεις και όχι για να πάρεις, με πίστη σε ένα κοινό και αγνό ιδεώδες, με ορθολογισμό ότι μάχεσαι για το δίκαιο, την Αλήθεια και όχι για το “ίδιον”, τότε έχεις πιάσει έναν αρχέγονο σφυγμό.

Τον σφυγμό που κάνει την ανατροπή, που κάνει τα αδύνατα δυνατά, που κάνει τα θαύματα. Την αιώνια αρχή που υποτάσσει το σαθρό και το άδικο. Το πρότυπο που έχει αποθεωθεί και τεκμηριωθεί ανά τους αιώνες, ενσαρκωμένο στον μαχητή που μπήκε ενάντια στην “λογική κατάληξη” με ενθουσιασμό (Εν Θεω Ουσία) γιατί ο σκοπός του ήταν Θείος. Αληθινός. Η ίδια η Αλήθεια.

Ας θυμηθούμε τον Κολοκοτρώνη. Προδομένος από το γένος του, από τους επίορκους του Έθνους του, τα χρηματισμένα “πατριωτάκια” που του στέρησαν μέχρι και τον γιό του τον πρωτότοκο. Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης ήταν ο άνθρωπος που έφερε τη λευτεριά. ΕΝΑΣ άνθρωπος, ένας μαχητής αρκούσε για να Ενθουσιάσει τους ραγιάδες, ενάντια στον φόβο, την ηττοπάθεια, την υπεροπλία και υλική ισχύ των αδίκων, την προδοσία των ημετέρων. Τι ομοιότητες Θέε μου.

Δεν ήταν υπεράνθρωπος, έγινε απλώς αυτό για το οποίο πολεμούσε. Τι ήταν αυτό; Μα το είπε ο ίδιος ξεκάθαρα:

“Για του Χριστού την πίστη την αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία”

Βρε κάτι συμπτώσεις… Τι έλεγε ο Μέγας Αλέξανδρος πριν τη μάχη στην επίκληση που του έμαθε η Ορφική Ολυμπιάδα;

“Ζευ Βασιλεύ και Γαία”

Μα και όταν η Θυσία ήταν αναπόφευκτη, ο Θανάσης (Αθάνατος) Διάκος:

Πατέρα παντοδύναμε, ἄκουσες τὴν εὐχὴ μού• μου φύτεψες μέσ’ στὴν καρδιὰ ἀγάπη, πίστη, ἐλπίδα, ἔδωκες μία ἀχτίδα Σου ἀθέρα στὸ σπαθί μου καὶ μοῦ’πές: Τώρα πέθανε γιὰ Μέ, γιὰ τὴν Πατρίδα.

Ο Μισόζωος εχθρός λοιπόν, δεν φοβάται ούτε τους συνδικαλιστές, ούτε τους “ξερόλες”. Φοβάται αυτούς τους τρελλούς, τους αδίστακτους. Γνωρίζει ότι δε μπορεί να τους αγοράσει. Δε μπορεί να τους “θαμπώσει”, δεν μπορεί να τους φοβίσει. Το κυριότερο, δε μπορεί ούτε να τους εξαπατήσει διότι απλούστατα γνωρίζουν την Αλήθεια.

Ζούμε την Αλήθεια ως υπέρτατη πράξη Ελευθερίας. Την λέμε ως πράξη επαναστατική, όπως είπε ο Όργουελ. Ούτε χίλιες Δραγώνες ούτε όλα τα ΜΜ”Ε” δεν θα μας ρίξουν στη λήθη. Γιατί είναι η αιώνια συνταγή Νίκης. Από τα χρονια του Διός, του Λεωνίδα, μέχρι σήμερα:

…καὶ γνώσεσθε τὴν ἀλήθειαν καὶ ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς.

Πηγή: olympia.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Ο Γιώργος Δελαστίκ λέει τα πράγματα ως έχουν!



Φυσικά δεν θα τον δούμε ποτέ καλεσμένο από τους βαρόνους της δημοσιογραφίας και τους συντηρητές του συστήματος. Βλέπε Χατζηνικολάου, Τρέμη, Καψή και λοιπούς γλύφτες του σαθρού πολιτικού σκηνικού.

Όπως λέει και ο Δελαστίκ, δεν πρέπει να περιμένουμε κάποιον Μεσσία, πρέπει να κατεβούμε 1,000,000 άνθρωποι στους δρόμους για να δείξουμε στην δοσίλογη κυβέρνηση ότι είμαστε απέναντι τους!

Διαβάστε περισσότερα...

Σάββατο, 9 Οκτωβρίου 2010

Η παράδοση της χώρας από τον ΓΑΠ



Πολλούς μήνες πριν την επίσημη ανακοίνωση υπαγωγής της χώρας στην αγχόνη του ΔΝΤ, είχαμε αποκαλύψει τα βήματα και τις ενέργειες που παρέπεμπαν σαφώς σε πολιτικό σχέδιο αποκοπής της Ελλάδας από τις δομές της ΕΕ, ώστε να ολοκληρωθεί η καταλήστευση των Εθνικών πόρων.
Τώρα, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ΕΕ αλλά και του ίδιου του ΔΝΤ, φαίνεται ξεκάθαρα πως η χώρα δεν είχε την ανάγκη αυτής της “λύσης”, αλλά αντίθετα, ο σχεδιασμός ωφέλησε μόνο το ΔΝΤ και την κουστωδία πολιτικών – επιχειρηματιών που συνδέονται με τον οργανισμό.
Το πλιάτσικο που συντελείται αυτή την στιγμή θα μείνει στην ιστορία καθώς μία χώρα, “ισότιμο μέλος” της ΕΕ, οδηγήθηκε ως μπανανία στην υποτέλεια από επίορκους πολιτικούς. Αυτή είναι η αλήθεια, που επιβεβαιώνεται με τα τελευταία στοιχεία και ωθεί σε μία συντονισμένη δράση ώστε να τιμωρηθούν όλοι αυτοί που συμμετείχαν σε αυτό το έγκλημα.


Από τις 2 Μαρτίου λοιπόν, αποκαλύψαμε την κρυφή αναφορά της Goldman Sachs που περιέγραφε ξεκάθαρα τους λόγους για τους οποίους η Μέρκελ τηρούσε αυτή την σκληρή στάση έναντι της Ελλάδας. Ο σκοπός ήταν κάποια στιγμή μέσα στον Μάιο, να ενεργοποιηθεί το άρθρο 122 της συνθήκης της Λισσαβόνας ώστε να πληρώσουν ΟΛΑ τα μέλη της Ευρωζώνης (και αυτά εκτός Ευρώ) την διάσωση των PIGS. Μέσα στις δομές της ΕΕ, χωρίς καμμία συμμετοχή του ΔΝΤ.


Όντως, μέσα στον Μάιο, προαναγγέλεται η σύγκλιση του Ecofin. Αντί λοιπόν η Ελληνική κυβέρνηση να αναμένει τα αποτελέσματα της, όπως θα ήταν πρέπον και φυσιολογικό, ΦΕΡΝΕΙ ΑΡΟΝ ΑΡΟΝ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΓΙΑ ΨΗΦΙΣΗ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ 48 ΩΡΕΣ ΠΡΙΝ: Αποκάλυψη: Η Goldman Sachs γνώριζε την απόφαση του Ecofin. Γι’ αυτό “σκοτώθηκαν” να υπογράψουν το νομοσχέδιο του αίσχους μία ημέρα πριν!

Το μνημόνιο υπογράφηκε από την Ελληνική βουλή με μία πραξικοπηματική πράξη καταστρατήγησης του συντάγματος, χωρίς να απαιτηθεί η ενισχυμένη πλειοψηφία των 181 βουλευτών. Η μεθόδευση ολοκληρώθηκε 24 ώρες αργότερα ή αν θέλετε 24 ώρες ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ ΤΟΥ ECOFIN, η κυβέρνηση καταθέτει αιφνίδια ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ που δίνει υπεραρμοδιότητες στον Παπακωνσταντίνου! Τροπολογία σε νομοσχέδιο 24 ωρών: Καμμένος – Λαφαζάνης – Τζέκης: Πραξικοπηματική, εκποίηση Εθνικών δικαιωμάτων, νομοσχέδιο καραγκιοζιλίκι.

Η συνεδρίαση λοιπόν του Εcofin πραγματοποιείται και αποφασίζεται (όπως είχαμε αποκαλύψει μήνες πριν) η ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 122, που θέτει ασπίδα προστασίας σε ΟΛΕΣ ΤΗΣ ΧΩΡΕΣ ΤΗΣ ΕΕ, εκτός βέβαια από την Ελλάδα που εσκεμμένα απείχε αφού 48 ώρες πριν ΕΙΧΕ ΕΚΠΟΙΗΣΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΗΣ για να παραδοθεί στο ΔΝΤ.

Έρχονται λοιπόν σήμερα τα στοιχεία της ΕΚΤ και του ΔΝΤ που αποκαλύπτουν τα ακόλουθα:

ΕΚΤ – ενεργοποίηση του άρθρου 122 ΓΙΑ ΟΛΑ τα υπόλοιπα κράτη πλην της Ελλάδας. Δείτε τα στοιχεία του ΦΤΗΝΟΥ δανεισμού εδώ: Την ώρα που άλλες χώρες δανείζονται από την ΕΚΤ, εμείς πήγαμε στο στόμα του λύκου..

Την ίδια ώρα, η Ελλάδα δανείζεται με πολλαπλάσιο κόστος, ΑΠΟ ΤΙΣ ΙΔΙΕΣ ΠΗΓΕΣ!

Η μεγάλη αποκάλυψη όμως έρχεται από το ίδιο το ΔΝΤ που στην ετήσια αναφορά του αποκαλύπτει ότι η Ελλάδα θα μπορούσε να δανείζεται από τις αγορές χωρίς πρόβλημα εως το ύψος του χρεόυς της να φτάσει το 200% του ΑΕΠ! Η Ελλάδα όμως παραδόθηκε στο ΔΝΤ όταν το χρέος ήταν μόλις στο 130% του ΑΕΠ. Με Ολυμπιακούς αγώνες, Siemens, ThyssenKrupp, εξοπλιστικά και κάθε λογής λαμόγια ΕΞΟΦΛΗΜΕΝΑ: Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΤΟΥ ΛΥΚΟΥ

Αυτά λοιπόν τα γεγονότα φανερώνουν περίτρανα ότι η “προσφυγή” στο ΔΝΤ όχι μόνο ήταν μέρος σχεδίου αλλά δεν υπήρχε καμμία αναγκαιότητα να γίνει. Η Ελλάδα και να μην κατάφερνε να αντλήσει χρήματα από τις αγορές (λόγω της “προσπάθειας” Παπακωνσταντίνου, ΓΑΠ και Προβόπουλου), θα είχε την ασπίδα του 122. Όπως την έχουν σήμερα η Ιρλανδία, η Ισπανία, η Πορτογαλία κλπ.

Αυτό το έγκλημα δεν πρέπει να περάσει ατιμώρητο, όταν η κουστωδία του ΔΝΤ κατακρημνιστεί από την εξουσία. Θα πρέπει να πληρώσουν παραδειγματικά αυτοί και όλοι οι συνεργάτες τους εντός και εκτός συνόρων. Όπως ακριβώς πληρώνουν ήδη στις ΗΠΑ, στην Βρετανία και σύντομα στην ΕΕ.

Πηγή: olympia.gr

Διαβάστε περισσότερα...

Τετάρτη, 6 Οκτωβρίου 2010

Ένας χρόνος με τον νεοταξίτη ΓΑΠ



Η 4 Οκτωβρίου ήταν η μέρα που ήρθε ο ΓΑΠ στην εξουσία. Η 4 Οκτωβρίου είναι και η παγκόσμια μέρα των ΖΩΩΝ. Τυχαίο; Δεν νομίζω!

Διαβάστε περισσότερα...

Όλη η αλήθεια για το Τραπεζικό σύστημα!



Διαβάστε το παρακάτω συμπυκνωμένο άρθρο σχετικά με το πώς δουλεύει το τραπεζικό σύστημα και ετοιμαστείτε να πάθετε το σοκ της ζωής σας!

Τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά από ότι θέλουν να μας κάνουν να πιστεύουμε.

Πριν το διαβάσετε σκεφτείτε μόνο το εξής: Πώς είναι δυνατόν ΟΛΕΣ οι χώρες του κόσμου να χρωστούν στις ΤΡΑΠΕΖΕΣ;;;;

Είναι σαν να μαζεύονται 10 φίλοι να παίξουν χαρτιά και με το που τελειώνει η βραδιά να έχουν χάσει όλοι!!! Γίνεται ποτέ κάτι τέτοιο; Όχι βέβαια. Κι όμως στην παγκόσμια οικονομία γίνεται!!!

ΟΛΕΣ οι χώρες χρωστάνε στις ΤΡΑΠΕΖΕΣ!!! Μα ποιοι έχουν επιτέλους αυτές τις τράπεζες;;;

'Ευτυχώς οι πολίτες δεν καταλαβαίνουν το τραπεζικό και νομισματικό μας σύστημα, διότι αν το καταλάβαιναν, πιστεύω, ότι θα γινόταν επανάσταση πριν ξημερώσει η αυριανή μέρα!'
Χένρι Φορντ


Γράφει ο Χαράλαμπος Παπαδόπουλος


Η επιλογή είναι δική μας.!

Τώρα που η πατρίδα μας δέθηκε με τις αλυσίδες του Δ.Ν.Τ., προκειμένου να μπορεί να δανείζεται, ώστε με νέα δανεικά να ξεπληρώνει τα προηγούμενα δάνειά της, οφείλουμε να αναρωτηθούμε, κατ΄ αρχήν το εξής:
Σε ποιους χρωστάμε;

Την απάντηση μπορεί ο καθένας να τη διαβάσει σε άρθρο [1] της διαδικτυακής οικονομικής εφημερίδας Euro2day. Αντιγράφουμε:

«Οι γαλλικές, οι ελβετικές και οι γερμανικές τράπεζες είναι οι μεγαλύτεροι πιστωτές για τον ελληνικό δανεισμό, σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών.»
Χρωστάμε, δηλαδή, στο γαλλικό ή το γερμανικό κράτος; Η απάντηση είναι όχι. Χρωστάμε στις γαλλικές και τις γερμανικές ΤΡΑΠΕΖΕΣ.
Το επόμενο ερώτημα, κοινής λογικής, που πρέπει να θέσουμε στον εαυτό μας είναι το εξής:
Πώς είναι δυνατόν ένα κράτος, όπως η Ελλάδα, το οποίο αποτελείται από 11.000.000 ανθρώπους, οι οποίοι εργάζονται και παράγουν, άλλοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο, να χρωστάει σε τράπεζες, δηλαδή σε επιχειρήσεις, που ο συνολικός αριθμός εργαζομένων τους δεν είναι ούτε το ένα χιλιοστό του πληθυσμού της Ελλάδας;
Το ερώτημα αυτό, που είναι ένα βασικότατο ερώτημα, τεράστιας σημασίας, δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, αλλά μπορεί να γενικευτεί με τη μορφή των παρακάτω ερωτημάτων:

Πώς είναι δυνατόν όλα τα κράτη του κόσμου, χωρίς σχεδόν καμία εξαίρεση, να έχουν τεράστια χρέη στις τράπεζες;
Πώς είναι δυνατόν οι χώρες με το μεγαλύτερο δημόσιο χρέος (σε απόλυτο μέγεθος) στον κόσμο να είναι κατά σειρά οι Η.Π.Α., η Ιαπωνία, η Γερμανία, η Ιταλία, η Γαλλία και η Μεγάλη Βρετανία [2, 3], δηλαδή οι κατά τεκμήριο πλουσιότερες χώρες στον κόσμο;
Πώς είναι δυνατόν, αντί οι φτωχές χώρες να χρωστάνε στις πλούσιες, όπως θα περίμενε κανείς, να χρωστάει όλος ο κόσμος στις τράπεζες;
Πώς είναι δυνατόν όλοι οι άνθρωποι και όλα τα κράτη του κόσμου να είναι χρεωμένοι στις τράπεζες, δηλαδή σε επιχειρήσεις οι οποίες δεν παράγουν κανένα χρήσιμο υλικό προϊόν; Πώς είναι δυνατόν τα δισεκατομμύρια ανθρώπων που παράγουν να χρωστάνε σε μερικούς χιλιάδες τραπεζίτες, οι οποίοι δεν παράγουν τίποτα;
Πρόκειται για θεμελιώδη ερωτήματα.
Για να απαντήσουμε σε αυτά πρέπει να κατανοήσουμε το πώς λειτουργεί το παγκόσμιο νομισματικό σύστημα, δηλαδή πρέπει να κατανοήσουμε το πώς και ποιοι δημιουργούν το χρήμα.

ΠΩΣ ΚΑΙ ΠΟΙΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΝ ΤΟ ΧΡΗΜΑ
Το χρήμα, σε πρώτη φάση, τυπώνεται ή δημιουργείται σε ηλεκτρονική μορφή από τις κεντρικές τράπεζες.
Η κεντρική τράπεζα της Ευρωζώνης είναι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Η τράπεζα αυτή είναι μια ιδιωτική τράπεζα, δηλαδή οι μέτοχοί της δεν είναι τα κράτη και οι εκλεγμένες κυβερνήσεις τους, αλλά ιδιώτες. Συγκεκριμένα, μέτοχοι της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας είναι οι κεντρικές τράπεζες των χωρών μελών της Ευρωζώνης, η συντριπτική πλειοψηφία των μετοχών των οποίων ανήκει σε ιδιώτες. Για παράδειγμα, η κεντρική τράπεζα της χώρας μας είναι η «Τράπεζα της Ελλάδος», η οποία είναι μια ιδιωτική τράπεζα, εισηγμένη στο χρηματιστήριο, στην οποία το ελληνικό δημόσιο κατέχει μόλις το 6.5% των μετοχών.
Οι κεντρικές τράπεζες σε όλο σχεδόν το δυτικό κόσμο είναι, όπως η «Τράπεζα της Ελλάδος», ιδιωτικές επιχειρήσεις, με ιδιώτες μεγαλομετόχους, των οποίων τα ονόματα δεν δημοσιεύονται. Παρ΄ όλα αυτά έχουν το προνόμιο να ασκούν τη νομισματική πολιτική όλων των χωρών της Δύσης, ένα προνόμιο που κανονικά θα έπρεπε να το είχαν αποκλειστικά οι λαοί και οι εκλεγμένες τους Κυβερνήσεις. Έχοντας το προνόμιο να ασκούν τη νομισματική πολιτική, οι ιδιωτικές κεντρικές τράπεζες καθίστανται οι ρυθμιστές της παγκόσμιας οικονομίας, μια αρμοδιότητα, βέβαια, την οποία δεν ασκούν για το συμφέρον των λαών, αλλά για τα συμφέροντα των αγνώστων ιδιωτών μετόχων τους.
Ωστόσο, μόνο το 2.5% του χρήματος που κυκλοφορεί διεθνώς δημιουργείται από τις κεντρικές τράπεζες για λογαριασμό των Κυβερνήσεων. Το υπόλοιπο 97.5% δημιουργείται από τις ιδιωτικές τράπεζες, με τη διαδικασία που περιγράφεται παρακάτω:
Οι Κυβερνήσεις δανείζονται χρήματα από ιδιώτες (π.χ. ιδιωτικές τράπεζες), με τόκο, δίνοντας σε αυτούς, σαν αποδεικτικό του δανεισμού, χαρτιά, τα οποία ονομάζονται κρατικά ομόλογα.
Οι κεντρικές τράπεζες αγοράζουν κρατικά ομόλογα, που κατέχουν διάφοροι ιδιώτες επενδυτές. Τα ομόλογα αυτά τα αγοράζουν πληρώνοντας στους ιδιώτες επενδυτές χρήμα, το οποίο το δημιουργούν από το μηδέν για λογαριασμό της Κυβέρνησης, απλώς τυπώνοντάς το στους λογαριασμούς των ιδιωτών επενδυτών. Το χρήμα αυτό είναι το χρήμα που δημιουργείται από τις Κυβερνήσεις και αντιπροσωπεύει μόλις το 2.5% του χρήματος που κυκλοφορεί διεθνώς.
Η ιδιωτική τράπεζα, στην οποία βρίσκεται ο λογαριασμός του ιδιώτη επενδυτή, αποκτά με τη διαδικασία αυτή μια πρόσθετη κατάθεση, η οποία, έστω, ισούται με Κ. Λόγω της ύπαρξης της κατάθεσης αυτής, η ιδιωτική τράπεζα έχει τη νομική δυνατότητα να δημιουργήσει από το μηδέν και να δανείσει νέο χρήμα, το οποίο ισούται με το 90% της κατάθεσης (90%*Κ). Το νέο αυτό χρηματικό ποσό η τράπεζα απλά το δημιουργεί από το μηδέν και το πληκτρολογεί στον τραπεζικό λογαριασμό αυτού τον οποίο δανείζει. Έτσι, η τράπεζα, στην οποία βρίσκεται ο λογαριασμός του δανειολήπτη, αποκτά μια πρόσθετη κατάθεση ίση με 90%*Κ, η οποία της δίνει τη δυνατότητα να δημιουργήσει από το μηδέν και να δανείσει πρόσθετο χρήμα ίσο με 90%*(90%*Κ) = 81%*Κ.
Το νέο αυτό χρηματικό ποσό κατατίθεται στον τραπεζικό λογαριασμό αυτού που το δανείζεται και δίνει στην τράπεζά του τη δυνατότητα να δημιουργήσει από το μηδέν και να δανείσει νέο χρηματικό ποσό ίσο με 90%*81%*Κ = 0.73*Κ κ.ο.κ.
Με τη διαδικασία αυτή, στο ιδιωτικό τραπεζικό σύστημα δημιουργείται από το μηδέν και δανείζεται χρήμα ίσο με 0.9*Κ+0.9^2*Κ+0.9^3*Κ+..=9*Κ. Δηλαδή, οι ιδιωτικές τράπεζες δημιουργούν και δανείζουν χρήμα 9 φορές περισσότερο από το χρήμα το οποίο δημιουργήθηκε αρχικά από την κεντρική τράπεζα, για λογαριασμό της Κυβέρνησης.
Μάλιστα, λόγω διαφόρων εξαιρέσεων που έχουν θεσπιστεί στην υποχρέωση των τραπεζών να κρατούν το 10% των καταθέσεών τους σαν απόθεμα, στην πράξη οι ιδιωτικές τράπεζες δημιουργούν χρήμα 40 φορές περισσότερο από το χρήμα που δημιουργείται από την κεντρική τράπεζα, με αποτέλεσμα το 97.5% του χρήματος, που κυκλοφορεί, να δημιουργείται από τις ιδιωτικές τράπεζες και μόλις το 2.5% από τις Κυβερνήσεις μέσω των κεντρικών τραπεζών.
Το σύστημα αυτό, δημιουργίας χρήματος και δανεισμού του από τις τράπεζες που περιγράψαμε, ισχύει σε σχεδόν παγκόσμια κλίμακα και ονομάζεται «τραπεζικό σύστημα κλασματικών αποθεμάτων» (fractional reserve banking).
Αποτέλεσμα της εφαρμογής του συστήματος αυτού είναι ότι το 97.5% περίπου του χρήματος που κυκλοφορεί διεθνώς δημιουργείται από τις ιδιωτικές τράπεζες, οι οποίες αποκομίζουν κέρδη με τους εξής δύο τρόπους:
1. Από τη διαφορά που υπάρχει μεταξύ των επιτοκίων δανεισμού και των επιτοκίων καταθέσεων, δηλαδή από το γεγονός, ότι δανείζουν το χρήμα που δημιουργούν με μεγαλύτερο επιτόκιο από το επιτόκιο, το οποίο δίνουν όταν το χρήμα αυτό κατατίθεται.
2. Από τις κατασχέσεις τις οποίες κάνουν σε αυτούς που χρωστάνε και αδυνατούν να αποπληρώσουν τα δάνεια που πήραν.
Απλούστερα, μπορούμε να πούμε, ότι το τραπεζικό σύστημα, το παγκόσμιο τραπεζικό καρτέλ, έχει αποκτήσει το προνόμιο να δημιουργεί σχεδόν όλο το χρήμα από το μηδέν και να το δανείζει, εισπράττοντας τόκους και κάνοντας κατάσχεση των περιουσιών αυτών που χρωστάνε.
Τα κράτη και οι λαοί έχασαν επομένως το δικαίωμα να δημιουργούν το χρήμα και το παραχώρησαν στο παγκόσμιο τραπεζικό καρτέλ, δηλαδή στους Διεθνείς Τραπεζίτες. Έτσι εξηγείται για ποιο λόγο όλα τα κράτη του κόσμου και κατεξοχήν τα πιο πλούσια είναι χρεωμένα μέχρι το λαιμό στις τράπεζες, δηλαδή σε ιδιωτικές επιχειρήσεις, οι οποίες απασχολούν μόνο ένα απειροελάχιστο κλάσμα του παγκοσμίου πληθυσμού.

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ
Τι θα κάνουμε επομένως, σαν Ελλάδα και σαν ελληνικός λαός; Θα αφήσουμε τους εαυτούς μας και την πατρίδα μας να γίνουν σκλάβοι των Διεθνών Τραπεζιτών και των εγχώριων πρακτόρων τους; Θα αφήσουμε το παγκόσμιο τραπεζικό καρτέλ (στο οποίο συμπεριλαμβάνονται και οι ελληνικές τράπεζες) να πιει το αίμα του λαού μας και της πατρίδας μας; Θα ακολουθήσουμε τον δρόμο της υποταγής ή της αντίστασης;
Βάσει των όσων προαναφέρθηκαν, ο δρόμος της αντίστασης δεν μπορεί παρά να περιλαμβάνει τα εξής:
1 Καταγγελία του παγκόσμιου τραπεζικού συστήματος, που έχει αφαιρέσει το αποκλειστικό προνόμιο από τους λαούς και τις Κυβερνήσεις τους να δημιουργούν το χρήμα και το έχει αναθέσει στις ιδιωτικές τράπεζες.
2 Άρνηση να πληρώσουμε οποιοδήποτε δημόσιο χρέος έχουμε το οποίο είναι προς ιδιωτική τράπεζα ελληνική ή ξένη. Αυτό πρακτικά θα μηδενίσει το δημόσιο χρέος. Επιπλέον, θα πάψουμε να πληρώνουμε για την εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους και αυτό θα μειώσει σημαντικά και το δημόσιο έλλειμμα.
3 Σαν πρόσθετο επιχείρημα για την άρνηση να πληρώσουμε τα χρέη προς τις ιδιωτικές τράπεζες μπορούμε να αναφέρουμε τις πολεμικές αποζημιώσεις που μας χρωστάει η Γερμανία, το συνολικό ποσό των οποίων είναι περίπου ίσο με τα χρέη μας προς ιδιωτικές τράπεζες. Να πούμε στις ιδιωτικές τράπεζες, ότι αν επιθυμούν να εισπράξουν τα ποσά που θεωρούν ότι τους τα οφείλουμε να πάνε να τα ζητήσουν από τη Γερμανία.
4 Αν οι παραπάνω ενέργειες μας απαγορευτούν από την Ευρωπαϊκή Ένωση, να βγούμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
5 Για να αποκτήσουμε διεθνή ερείσματα, κατά το πρώτο διάστημα και μέχρι να μπορέσουμε να σταθούμε μόνοι μας στα πόδια μας, συμμαχία σε όλα τα επίπεδα με τη Ρωσία, την Κίνα και με χώρες της Λατινικής Αμερικής, όπως η Βενεζουέλα. Στη συνέχεια, η συμμαχία αυτή μπορεί να χαλαρώσει και να ακολουθούμε πολιτική ουδετερότητας.
6 Αν χρειαστεί, δανεισμός από την Κίνα με χαμηλό επιτόκιο αντίστοιχο του Δ.Ν.Τ. Πρόσφατα δάνεισε στη Σερβία με 3.5%.
7 Αφαίρεση από τις ελληνικές ιδιωτικές τράπεζες του δικαιώματος να δημιουργούν χρήμα, με θεσμοθέτηση «τραπεζικού συστήματος πλήρων αποθεμάτων» (full reserve banking).
8 Πλήρης κρατικοποίηση της κεντρικής τράπεζας, δηλαδή της «Τράπεζας της Ελλάδος» και ανάθεση σε αυτήν της αποκλειστικής αρμοδιότητας να δημιουργεί το χρήμα.
9 Εκτύπωση χρήματος από την κρατική πλέον Τράπεζα της Ελλάδος. Το χρήμα αυτό θα αντικαταστήσει το ευρώ. Κανένας άλλος δεν θα έχει το δικαίωμα να τυπώνει ή να δημιουργεί χρήμα. Έτσι θα πάψουμε να πληρώνουμε τόκους στις ιδιωτικές τράπεζες ελληνικές και ξένες, για να μας δημιουργούν το χρήμα που μας χρειάζεται σαν μέσο για τις συναλλαγές μας.
10 Σε όλα τα επόμενα χρόνια, οι Κυβερνήσεις πρέπει να διατηρούν την ποσότητά του χρήματος σταθερή, ώστε να μην υπάρχει πληθωρισμός. Συγκεκριμένα, η ποσότητα χρήματος που κυκλοφορεί πρέπει να μεταβάλλεται σύμφωνα με το ποσοστό μεταβολής του Α.Ε.Π. Όταν το Α.Ε.Π. αυξάνεται κατά ένα ποσοστό π.χ. 3%, η Τράπεζα της Ελλάδος θα αυξάνει το χρήμα που κυκλοφορεί κατά 3%. Με το χρήμα αυτό η Κυβέρνηση θα πληρώνει τους δημοσίους υπαλλήλους, εισάγοντας το πρόσθετο αυτό χρήμα στην οικονομία. Αν, αντίθετα, κάποια χρονιά το Α.Ε.Π. μειωθεί π.χ. κατά 3%, η Κυβέρνηση θα συλλέγει με φόρους το 3% του χρήματος και θα το αποσύρει από την κυκλοφορία. Έτσι, η ποσότητα του χρήματος θα είναι πάντοτε ανάλογη του Α.Ε.Π., δηλαδή ανάλογη των συναλλαγών που συμβαίνουν στην οικονομία, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει σχεδόν καθόλου πληθωρισμός.
11 Το νέο εθνικό νόμισμα θα υποτιμηθεί σε σχέση με το ευρώ. Το αποτέλεσμα είναι ότι τα εισαγόμενα προϊόντα θα γίνουν ακριβότερα και τα ελληνικά προϊόντα θα γίνουν πιο φτηνά σε σύγκριση με τα εισαγόμενα. Έτσι, θα συμφέρει στον κόσμο να αγοράζει ελληνικά προϊόντα και όχι εισαγόμενα, με αποτέλεσμα να ενισχυθεί η εγχώρια παραγωγή και να μειωθεί η ανεργία. Επίσης, για τον ίδιο λόγο, τα ελληνικά προϊόντα θα γίνουν πιο φθηνά στις αγορές του εξωτερικού, με αποτέλεσμα να αυξηθούν οι εξαγωγές και να μειωθεί περαιτέρω η ανεργία. Το τελικό αποτέλεσμα είναι ότι θα ωφεληθούν οι άνεργοι, ενώ θα πληγούν τα ανώτερα στρώματα, επειδή η πολυτελής κατανάλωση εισαγόμενων προϊόντων θα καταστεί ακριβότερη. Σε πρώτη φάση, πάντως, η αύξηση της τιμής των εισαγόμενων προϊόντων θα δημιουργήσει πληθωρισμό. Όμως, ο πληθωρισμός αυτός σε πολύ λίγα χρόνια θα μειωθεί, λόγω της αντικατάστασης της κατανάλωσης εισαγόμενων προϊόντων από την κατανάλωση ελληνικών προϊόντων.
12 Επιβολή δασμών στις εισαγωγές ξένων προϊόντων για να προστατευτεί περαιτέρω η εγχώρια παραγωγή. Αυτό θα οδηγήσει σε ταχύτατη ενίσχυση της εγχώριας παραγωγής, αγροτικής και βιομηχανικής, η οποία θα διοχετεύεται προς την εσωτερική αγορά, αντί να εισάγουμε και να καταναλώνουμε ξένα προϊόντα. Αυτό θα ρίξει κατακόρυφα την ανεργία και θα ανορθώσει την οικονομία της χώρας.
Η εφαρμογή των παραπάνω μέτρων:
1 Άμεσα, θα μηδενίσει, σχεδόν, τόσο το δημόσιο, όσο και το ιδιωτικό χρέος, επειδή το σύνολο σχεδόν του χρέους είναι προς ιδιωτικές τράπεζες.
2 Άμεσα, θα μειώσει περίπου κατά 40% το δημόσιο έλλειμμα, λόγω της εξοικονόμησης των τόκων, που σήμερα πληρώνονται στις ιδιωτικές τράπεζες για την εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους.
3 Θα προκαλέσει άμεσα ταχύτατη και μόνιμη μείωση της ανεργίας, η οποία τελικά θα σταθεροποιηθεί σε πολύ χαμηλά επίπεδα.
4 Αρχικά θα αυξήσει τον πληθωρισμό, λόγω της αύξησης των τιμών των εισαγόμενων προϊόντων. Μεσοπρόθεσμα, όμως, ο πληθωρισμός θα πέσει σχεδόν στο μηδέν, καθώς η συνολική ποσότητα του χρήματος που κυκλοφορεί θα μπορεί να ελέγχεται πλήρως από την Κυβέρνηση και δεν θα εξαρτάται από τον ρυθμό με τον οποίον δανείζουν οι ιδιωτικές τράπεζες.
Δύσκολο, από πολιτικής άποψης, ενδέχεται να είναι το πρώτο διάστημα, μέχρι να ολοκληρωθούν οι μεταρρυθμίσεις και η κατάσταση να σταθεροποιηθεί. Σε αυτό το διάστημα θα πρέπει να ζητήσουμε πολιτική και οικονομική στήριξη από τη Ρωσία, την Κίνα και από χώρες της Λατινικής Αμερικής, ενώ, επιπλέον, θα πρέπει να επιδιώξουμε να γίνουμε το πρότυπο για τους λαούς της Ευρώπης, που είναι ήδη ή θα γίνουν αμέσως μετά, τα επόμενα θύματα των Διεθνών Τραπεζιτών και του Δ.Ν.Τ.

ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗ
Πολλοί θα αναρωτηθούν μήπως αυτά που έχουμε γράψει για το τραπεζικό καρτέλ και για το προνόμιό του να δημιουργεί το χρήμα και να το δανείζει στις κυβερνήσεις είναι μια ανυπόστατη θεωρία συνομωσίας. Γι΄ αυτό, συνιστούμε στους αναγνώστες αυτού του κειμένου να διασταυρώσουν αυτά που γράφουμε μόνοι τους. Τα παρακάτω θα σας βοηθήσουν να διαπιστώσετε ότι αυτά που γράφουμε είναι πραγματικά.
Σε άρθρο της εφημερίδας Καθημερινής [4] διαβάζουμε:
«Σε κάθε περίπτωση, η ιδέα ότι χρειάζεται κάποιου είδους «σεισάχθεια» απέναντι στους διεθνείς τοκογλύφους, κερδίζει διαρκώς έδαφος. Πρόσφατα, ο οικονομολόγος Μάιλ Χάντσον έγραφε στους Financial Times: «Η μόνη διέξοδος από την κρίση του ευρωπαϊκού χρέους είναι μια διαπραγματεύσιμη παραγραφή του. Οι τράπεζες δανείζουν εικονικό χρήμα, που στην πραγματικότητα δεν διαθέτουν, το οποίο εγγυοδοτείται με κεφάλαια που στην πραγματικότητα δεν έχουν, που κι αυτά υποστηρίζονται από τις κεντρικές τράπεζες που τυπώνουν χρήμα από αέρα κοπανιστό. Όμως, όποτε οι οφειλέτες δυσκολεύονται να ξεπληρώσουν τα επαχθή δάνεια, οι τραπεζίτες προχωρούν σε κατάσχεση των περιουσιακών τους στοιχείων».
Πρόκειται για ξεκάθαρη επιβεβαίωση των όσων γράψαμε.
Στο άρθρο της διαδικτυακής εγκυκλοπαίδειας Wikipedia για το «τραπεζικό σύστημα κλασματικών αποθεμάτων» (fractional reserve banking) [5] διαβάζουμε τα εξής:
«Το τραπεζικό σύστημα κλασματικών αποθεμάτων είναι το τραπεζικό σύστημα, στο οποίο οι τράπεζες κρατούν μόνο ένα κλάσμα (μέρος) των καταθέσεών τους σαν απόθεμα [...] και δανείζουν το υπόλοιπο, ενώ, συγχρόνως, διατηρούν την υποχρέωση να καταβάλλουν το σύνολο των καταθέσεών τους, αν αυτές ζητηθούν (από τους καταθέτες). [...]
Η πρακτική αυτή είναι καθολική στο σύγχρονο τραπεζικό σύστημα και έρχεται σε αντίθεση με το τραπεζικό σύστημα πλήρων αποθεμάτων, το οποίο δεν εφαρμόζεται πλέον. [...]
Η διαδικασία του τραπεζικού συστήματος κλασματικών αποθεμάτων έχει ένα συσσωρευτικό αποτέλεσμα δημιουργίας χρήματος από τις τράπεζες, αυξάνοντας την ποσότητα του χρήματος στην οικονομία.»
Στο αντίστοιχο άρθρο για το «τραπεζικό σύστημα πλήρων αποθεμάτων» (full reserve banking) [6] διαβάζουμε τα εξής:
«Στο τραπεζικό σύστημα πλήρων αποθεμάτων όλο το χρήμα δημιουργείται από την Κυβέρνηση [...]
Αυτό έρχεται σε αντίθεση με το ισχύον σύστημα, στο οποίο ένα μεγάλο ποσοστό του χρήματος δημιουργείται από τις ιδιωτικές τράπεζες.»
Αξίζει να διαβάσετε ολόκληρα τα άρθρα, ώστε να διαπιστώσετε την αλήθεια όσων γράψαμε για την ακριβή διαδικασία με την οποία δημιουργείται το χρήμα.
Για να ενημερωθείτε αναλυτικότερα για τον τρόπο με τον οποίον οι τράπεζες απέκτησαν το προνόμιο της δημιουργίας του χρήματος, δείτε δυο εξαιρετικά ντοκιμαντέρ, τα οποία υπάρχουν ολόκληρα στο YouTube και μάλιστα και με ελληνικούς υποτίτλους. Είναι το "The Money Masters" και το "Money as Debt" [7, 8].

ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ
Ολόκληρη η ιστορία των Η.Π.Α., μέχρι το 1913, ήταν μια μάχη για το ποιος θα έχει το δικαίωμα της έκδοσης του χρήματος: η Κυβέρνηση ή οι ιδιωτικές τράπεζες. Από το 1764 ως το 1913, η αρμοδιότητα έκδοσης του χρήματος άλλαξε χέρια από τη μια πλευρά στην άλλη 8 φορές. Σήμερα, με τη νέα μεγάλη οικονομική κρίση, υπάρχει και πάλι στις Η.Π.Α. ένα ισχυρό κίνημα, το οποίο υποστηρίζει την κατάργηση του τραπεζικού συστήματος κλασματικών αποθεμάτων και την αντικατάστασή του από τραπεζικό σύστημα πλήρων αποθεμάτων, καθώς και την κατάργηση της ιδιωτικής κεντρικής τράπεζας των Η.Π.Α. Mια πρόταση νόμου, που υποστηρίζεται από εκατοντάδες βουλευτές, τόσο του Δημοκρατικού, όσο και του Ρεπουμπλικανικού κόμματος, με κωδικό HR-1207, ζητά να γίνει έλεγχος της κεντρικής τράπεζας για πρώτη φορά από το 1913. Ο έλεγχος αυτός πιστεύουν ότι θα αποκαλύψει το ρόλο της τράπεζας αυτής στην πρόκληση της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Για περισσότερες λεπτομέρειες για το κίνημα που υπάρχει στην Αμερική για τη νομισματική μεταρρύθμιση, μπορείτε να επισκεφθείτε τις ιστοσελίδες [9, 10].
Στην Αργεντινή, η οποία βρέθηκε και αυτή υπό τον ζυγό του Δ.Ν.Τ., το ξεπέρασμα της οικονομικής κρίσης έγινε με τον τρόπο που προτείναμε παραπάνω, δηλαδή με την κρατικοποίηση της κεντρικής τράπεζας της χώρας και με την έκδοση χρήματος από το κράτος. Αντιγράφουμε από άρθρο [11] του Ν. Ντάσιου στην εφημερίδα Ρήξη:
«Μετά τις εκτεταμένες λαϊκές εξεγέρσεις στην Αργεντινή [...], η νέα κυβέρνηση ανέστρεψε τις προτεραιότητες του ΔΝΤ, δίνοντας έμφαση στην αναδιάταξη της εγχώριας παραγωγής [...]. Ταυτόχρονα οι τοπικές αρχές εξέδωσαν «τοπικά ομόλογα», τα οποία χρησιμοποιήθηκαν ως νόμισμα. Οι επαρχίες πλήρωσαν τους υπαλλήλους με αποδείξεις που ονομάστηκαν «ομόλογα για την παραγραφή του χρέους» και που ισούνταν με το εθνικό νόμισμα της χώρας το πέσο. Τα ομόλογα αυτά μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν από τους εργαζόμενους για την αγορά τοπικών προϊόντων. Το μέτρο αυτό έχει μια βασική προϋπόθεση: την κρατικοποίηση της Κεντρικής Τράπεζας της χώρας.»

ΟΙ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥΣ
Οι Διεθνείς Τραπεζίτες, δηλαδή το παγκόσμιο τραπεζικό καρτέλ, ελέγχεται από έναν αριθμό πολύ ισχυρών ανθρώπων, πολλοί από τους οποίους είναι γνωστοί. Η μεγαλύτερη και πιο πλούσια οικογένεια, με διαφορά, είναι η οικογένεια Rothschild. Άλλες μεγάλες οικογένειες είναι η οικογένεια Schiff, η οικογένεια Warburg και η οικογένεια Rockefeller. Μεταξύ αυτών που αποτελούν την κλίκα είναι o κος Σόρος, ο κος Κίσινγκερ, ο κος Zbigniew Brzezinski , ο κος Ben Bernanke, ο κος John Paulson, καθώς και άλλοι πολλοί. Όταν ο καθεστωτικός τύπος αναφέρεται στους «κερδοσκόπους» ή στις «αγορές» ουσιαστικά αναφέρεται σε αυτούς τους ανθρώπους.
Οι έξι μεγάλοι τραπεζικοί κολοσσοί που έχουν κεντρικό ρόλο στο όλο σύστημα είναι η Goldman Sachs, η Morgan Stanley, η JP Morgan Chase, η Citigroup, η Bank of America και η Wells Fargo. Οι έξι αυτές τράπεζες έχουν καταθέσεις ή δάνεια, που αντιστοιχούν στο 60% του Α.Ε.Π. των Η.Π.Α.
Τέλος, η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών, η Παγκόσμια Τράπεζα και το Δ.Ν.Τ. είναι οι κεντρικές τράπεζες των κεντρικών τραπεζών. Είναι ιδιωτικοί οργανισμοί, ελέγχονται από τους Διεθνείς Τραπεζίτες και συντονίζουν τη χρεοκοπία και τη λεηλασία των εθνών.
Η παγκόσμια οικονομική κρίση δεν προκλήθηκε από λάθος. Ούτε είναι ένα φυσικό φαινόμενο πέρα από τον έλεγχο του ανθρώπου. Προκλήθηκε επίτηδες από την ηγετική κλίκα. Και δεν πρόκειται να σταματήσει εδώ, αλλά θα συνεχιστεί και θα είναι πολύ χειρότερη από την κρίση του 1929.
Στόχος είναι να προκληθεί παγκόσμια οικονομική ύφεση και γενικευμένο αδιέξοδο. Τότε η ηγετική κλίκα θα μπορέσει ευκολότερα να πείσει τον κόσμο, ότι μοναδική λύση είναι η δημιουργία Παγκόσμιου Νομίσματος, Παγκόσμιας Κεντρικής Τράπεζας ιδιωτικά ελεγχόμενης από τους ίδιους και Παγκόσμιας Κυβέρνησης. Και ας μη γελιόμαστε, η Παγκόσμια αυτή Κυβέρνηση, αν επιβληθεί, δε θα είναι δημοκρατική. Το ποιόν των ανθρώπων που συγκροτούν την ηγετική κλίκα το είδαμε στη Γάζα, στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, το έχουμε δει στην πολιτική του Ισραήλ και στην παγκόσμια ανοχή για τις γενοκτονίες του. Οι άνθρωποι αυτοί είναι εγκληματίες και γενοκτόνοι. Αν δημιουργήσουν Παγκόσμια Κυβέρνηση αυτή θα είναι μια παγκόσμια δικτατορία.
Η επιλογή είναι μπροστά μας. Πρέπει να διαλέξουμε ανάμεσα σε δύο δρόμους: Ή θα υποταχθούμε στους Διεθνείς Τραπεζίτες ή θα ενώσουμε τους αγώνες μας με τους λαούς όλης της γης, που στενάζουν κάτω από το χρέος και την υποτέλεια που τους έχει επιβληθεί από το διεθνές τραπεζικό σύστημα. Αν επιλέξουμε τον δεύτερο δρόμο, νομίζω ότι μπορούμε να γίνουμε και κάτι παραπάνω: Να γίνουμε η πρωτοπορία του διεθνούς κινήματος ενάντια στο παγκόσμιο τραπεζικό καρτέλ.

Η επιλογή είναι δική μας.


ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
Χρησιμοποιήθηκε αποκλειστικά βιβλιογραφία που υπάρχει στο διαδίκτυο, ώστε ο αναγνώστης του κειμένου να μπορεί εύκολα να διασταυρώσει και να επιβεβαιώσει τα όσα αναφέρονται.
1. EURO2day, «Τα ανοίγματα ξένων τραπεζών στην Ελλάδα», 11/02/2010, http://www.euro2day.gr/news/world/125/articles/568895/ArticleNewsWorld.aspx
2. http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_by_public_debt
3. http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_by_GDP_(nominal)
4. Παπακωνσταντίνου Π., «Ευρωπαϊκή λύση για το ελληνικό χρέος», Καθημερινή, 18/04/2010, http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_world_1_18/04/2010_398016
5. http://en.wikipedia.org/wiki/Fractional-reserve_banking
6. http://en.wikipedia.org/wiki/Full-reserve_banking
7. http://www.youtube.com/watch?v=sz2xLzaaugM
8. http://www.youtube.com/watch?v=6VGlmeuC0wI
9. http://themoneymasters.wordpress.com/
10. http://www.secretofoz.com/
11. Ντάσιος Ν., «Το ΔΝΤ και οι κερδοσκόποι δεν είναι μονόδρομος», εφημερίδα Ρήξη, φύλλο 61, http://www.ardin.gr/node/2942

Πηγή:http://www.aitolia.gr
Διαβάστε περισσότερα...

Δευτέρα, 4 Οκτωβρίου 2010

Το όραμα μας είναι η έξοδος στις αγορές!


Καλά ε, είμαστε τελείως για τα μπάζα. Ας μας συγχωρήσουν οι φίλοι αναγνώστες μας για το ύφος. Ούτε καν Ισημερινός δεν είμαστε. Πρέπει να το παραδεχτούμε, αλλιώς δεν έχουμε σωτηρία. Πως καταντήσαμε έτσι βρε παιδιά; Ραγιάδες, μια ζωή ραγιάδες. Έχουμε αφιονιστεί εντελώς από τα ΜΜΕ των κρατικοδίαιτων αρχόντων μας και δεν μπορούμε πλέον να κάνουμε τίποτα μόνοι μας, αν δεν μας το υποδείξουν τα καλοπληρωμένα παπαγαλάκια των ΜΜΕ.


Από τις αρχές Φεβρουαρίου 2009 !!! είχαμε προβλέψει ακριβώς τις σημερινές εξελίξεις (Η ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ: Η νέα κυρίαρχη ιδεολογία.). Είχαμε προβλέψει από τότε, όταν όλοι απολάμβαναν την ομορφιά των δανεικών, ότι ψήνεται η καινούργια κυρίαρχη ιδεολογία και αυτή δεν είναι άλλη από την «Έξοδο από την Κρίση». Αυτό όμως που γίνεται σήμερα ξεπερνάει κάθε φαντασία αλλά και προκλητικότητα εκ μέρους του πολιτικοοικονομικού κατεστημένου.



Η νέα κυρίαρχη ιδεολογία, δηλαδή «Η Έξοδος από την Κρίση» ενσαρκώθηκε στο πιο χειροπιαστό ιδεολόγημα της «ΕΞΟΔΟΥ στις ΑΓΟΡΕΣ», το οποίο το πολιτικό κατεστημένο με επικεφαλής τον ίδιο τον πρωθυπουργό της χώρας τείνει… να το καταστήσει λαϊκό όραμα, τρομάρα μας. Δηλαδή το όραμά μας από εδώ και στο εξής θα είναι, το πότε θα βγούμε στις αγορές, δηλαδή στους τοκογλύφους. Αν είναι δυνατόν!! Ένας ολόκληρος λαός και να του φοράνε το όραμα, του πότε θα μπορέσουμε να ξαναδανειστούμε!! Τι κατάντια.!!


Τέτοιο κατεστημένο βέβαια, τέτοιο όραμα δίνει. Και να πείτε ότι θα δανειζόμασταν τουλάχιστον για μας τους πολίτες, πάει στο καλό, αλλά να δανειζόμαστε για να συντηρείται και να πλουτίζει το κρατικοδίαιτο πολιτικοοικονομικό κατεστημένο, ε, αυτό πάει πολύ.


Αντί λοιπόν το όραμα να είναι η (μέσα από εκδημοκρατισμό και διαφάνεια) αυτοδύναμη εθνική ανάπτυξη, αντίθετα το όραμα που μας σερβίρεται είναι: Να κάνουμε αιματηρές και πολύχρονες στερήσεις (ο λαός μόνο εννοείται), να φτιάξουμε λίγο τα νούμερα των δημοσιονομικών, ώστε να πείσουμε τις αγορές (δηλαδή τους τοκογλύφους) να μας ξαναδανείσουν, για να συνεχίσουμε φυσικά να τρώμε δανεικά όπως πριν. Ντροπή για όλους μας. Κυρίως για μας του bloggers που δεν τους ξεφωνίζουμε αλλά παίζουμε το παιχνίδι τους.


Βρε παιδιά αναρωτηθείτε: Ας υποθέσουμε ότι μια ανώτερη δύναμη ερχόταν και μας απάλλασσε από ολόκληρο το δημόσιο χρέος, τι θα συνέβαινε τότε; Αμέσως, από τον επόμενο τόνο θα άρχιζαν τα πρώτα ελλείμματα από τις δημόσιες δαπάνες, αφού δεν παράγουμε τίποτα. Από τον αμέσως επόμενο τόνο θα είχαμε την ανάγκη να δανειστούμε και πάλι.


Επομένως, γιατί πρέπει να μπούμε, εμείς και τα παιδιά μας, σε ένα μακροχρόνιο τούνελ εξαθλίωσης με μόνο όραμα να βγούμε πάλι στις αγορές;
Αξίζει άραγε τον κόπο;

Πηγή: http://hassapis-peter.blogspot.com/2010/10/blog-post_4525.html

Διαβάστε περισσότερα...

Σάββατο, 2 Οκτωβρίου 2010

Οι πόρνες της ενημέρωσης!


Οι εποχές μπορεί να αλλάζουν αλλά οι συνήθειες των ανθρώπων παραμένουν ίδιες σε πολλούς τομείς. «Το έγραψε η εφημερίδα» έλεγαν πάντα οι άνθρωποι σε κάποιο σημαντικό γεγονός όπου προκαλούσε περιέργεια ή αναβρασμό στην κοινωνία. Αργότερα προστέθηκε ο ήχος και «το είπε το ραδιόφωνο» και λίγο μετά είχαμε ήχο stereo και εικόνα υψηλής ανάλυσης όταν «το έδειξε η τηλεόραση».

Κοινός παρανομαστής είναι ότι αφού δημοσιεύθηκε κάπου, το είδα και είναι αλήθεια πέραν κάθε αμφισβήτησης. Η συνήθεια αυτή διατηρείται μέχρι και σήμερα, τα ΜΜΕ παραμένουν η τέταρτη εξουσία, μόνο που έχουμε περάσει πια στην εποχή του ηλεκτρονικού τύπου και κάπου εκεί ο απόλυτος έλεγχος και η επιβολή τόσων δεκαετιών δείχνουν να κλονίζονται σε έναν βαθμό.


Οι πωλήσεις των εφημερίδων έχουν πέσει κατακόρυφα, ενώ η κοινή γνώμη έχει ταυτίσει πια τους δημοσιογράφους με το ψέμα αν και ακόμη στήνονται μπροστά στο χαζοκούτι με τις ώρες. Πέραν της οικονομικής κρίσης, υπάρχει και αυτή η κρίση που χτύπησε τα ΜΜΕ: Η επιρροή τους αν και παραμένει μεγάλη, δεν είναι πια το ίδιο ισχυρή. Και είναι γεγονός ότι στα κρίσιμα χρόνια που έρχονται, το Σύστημα χρειάζεται περισσότερο από ποτέ την χειραγώγηση του κόσμου. Τα ιστολόγια διαδραματίζουν έναν πρωταγωνιστικό ρόλο στο ξεσκέπασμα των «νταβατζήδων» της ενημέρωσης, καθώς το διαδίκτυο παραμένει σε μεγάλο βαθμό (όχι απόλυτα) ελεύθερο και αυτό ενοχλεί.

Θυμάμαι προ μηνών που δημοσιογράφος της Καθημερινής χαρακτήριζε τους bloggers ως «πόρνες του κυβερνοχώρου». Με αφορμή κάποιες κραυγαλέες περιπτώσεις των τελευταίων ημερών, πάμε να γνωρίσουμε και τις «πόρνες της ενημέρωσης», γιατί δεν θα πρέπει να προσπερνάμε τον βρώμικο ρόλο των ΜΜΕ στα χρόνια της μεγάλης διάλυσης και υποδούλωσης της πατρίδας μας στους διεθνείς τοκογλύφους.

«Η ΜΑΦΙΑ ΤΩΝ ΦΟΡΤΗΓΑΤΖΗΔΩΝ»
Με αφορμή την απεργία των οδηγών και ιδιοκτητών φορτηγών, πήραν φωτιά τα τηλεπαράθυρα και η αντιμετώπιση των ΜΜΕ προς επαγγελματίες που τους κλέβουν την περιουσία ήταν ανοικτά εχθρική. Φτάσαμε στο σημείο να ακούσουμε οργισμένο παρουσιαστή κεντρικού δελτίου να οδύρεται για πέντε ιδιοκτήτες που κατέχουν πενήντα άδειες (όλοι μαζί!) λες και άρχισε πόλεμος στην χώρα. Ούτε για το σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου τέτοιος χαμός. Στην ίδια γραμμή και τα υπόλοιπα κανάλια βέβαια που ανησυχούν για τις οικονομικές επιπτώσεις της απεργίας αλλά δεν λένε λέξη για τους πραγματικούς υπαίτιους της καταστροφής. Αν βέβαια στην θέση των οδηγών βρίσκονταν ανεπάγγελτοι εργατοπατέρες που τους ταΐζουν τα κόμματα, ο διάλογος θα ήταν πιο «δημοκρατικός» και θα κυριαρχούσε η κατανόηση και ο αλληλοσεβασμός.

«ΟΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΑ»
Στην περίπτωση των βασανισμένων (στην κυριολεξία) κατοίκων του Αγ. Παντελεήμονα, η αλητεία των ΜΜΕ ξεπέρασε κάθε προηγούμενο. Μόλις την προηγούμενη εβδομάδα τραυματίστηκαν τρεις ανήλικοι από συμμορίες που εγκληματούν καθημερινά στην περιοχή, κάνοντας τον βίο. αβίωτο στους ανθρώπους που ζουν εκεί. Άπαντες γνωρίζουν την αλήθεια, το αστυνομικό δελτίο εμπλουτίζεται καθημερινά από τις δραστηριότητες των λαθρομεταναστών και δεν φτάνει που το κράτος είναι ανύπαρκτο (η αστυνομία εμφανίζεται κυρίως όταν οι κάτοικοι διαμαρτύρονται στους δρόμους.) ακολουθούν τα ΜΜΕ να πουν ότι για όλα φταίει ο «ρατσισμός» των Ελλήνων!

«Ο ΓΡΑΦΙΚΟΣ ΓΙΑΤΡΟΣ ΜΕ ΤΟ ΠΑΠΟΥΤΣΙ»
Είναι γεγονός ότι στην μετά ΔΝΤ εποχή, η δυσαρέσκεια και η αγανάκτηση του λαού για τους πολιτικάντηδες βρίσκονται στα ύψη. Σημειώθηκαν περιστατικά όπου πολίτες έβρισαν πολιτικούς (όλων των αποχρώσεων) όπου τους συναντούσαν τυχαία. Είναι δύσκολη εποχή για «εθνοπατέρες» και επειδή οι ίδιοι το γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα, χρειάζονται την απαραίτητη μελάνη από τις σουπιές των ΜΜΕ για να θολώνουν τα νερά. Στην ΔΕΘ ήταν μαζεμένος όλος ο καλός κόσμος της πολιτικής μας παράγκας. Τα κανάλια σε τέτοιες περιπτώσεις έχουν σαφή εντολή να μην παρουσιάζουν «παρατράγουδα» εκτός και αν πρόκειται βέβαια για ελεγχόμενες κομματικές «διαμαρτυρίες» από εκείνες που αρέσκεται η αριστερά. Για κακή τους τύχη όμως εκεί δεν ήταν μόνο Έλληνες δημοσιογράφοι αλλά και ξένοι που δεν είχαν κανένα πρόβλημα να αναδείξουν την συμβολική διαμαρτυρία του γιατρού με το παπούτσι. Η εικόνα θα ανέβαζε την τηλεθέαση και στο κάτω της γραφής παπούτσι πέταξαν στον George Bush, στον George Papandreou θα έκαναν την πάπια; Και όμως οι άνθρωποι της εγχώριας «ενημέρωσης» αφού αδυνατούσαν να αποσιωπήσουν εντελώς το γεγονός, έδωσαν αγώνα για το ποιος θα λασπολογήσει περισσότερο έναν Έλληνα πολίτη. Περίπου ως «εθνοπροδότη» τον χαρακτήρισαν αρχικά, στην συνέχεια κάποιοι τον είπαν ακροδεξιό και κατέληξαν ότι ήταν «γραφικός» όταν οι προηγούμενες «κατηγορίες» δεν άντεχαν στην λογική και την πραγματικότητα.
Στα παραπάνω τρία παραδείγματα μπορούν να προστεθούν δεκάδες ακόμα, από την επικαιρότητα των τελευταίων ημερών και μόνο! Επιγραμματικά μπορώ να αναφέρω τις δήθεν έγκυρες δημοσκοπήσεις που ανακάλυψαν άνοδο (!) στα ποσοστά του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ ή και πιο εύθυμες περιπτώσεις όπως εκείνα τα δημοσιεύματα που ανέφεραν πως ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης σε συνεννόηση με την τρόικα θα… τιμωρήσει τις πολυεθνικές εταιρίες γιατί ανεβάζουν τις τιμές! Νόμος είναι το δίκιο του… δημοσιογράφου.

http://twilight-of-gods.blogspot.com/2010/10/blog-post.html
Διαβάστε περισσότερα...

Bookmark and Share